ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

30/10/2007

Ομιλία Π.Λαφαζάνη στη συζήτηση για το προσχέδιο του προϋπολογισμού του 2008. Κατάθεση Πίνακα "ΜΕΓΕΘΟΣ ΚΡΥΦΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ"



ΜΕΓΕΘΟΣ ΚΡΥΦΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ (Ή ΚΡΥΦΩΝ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΩΝ)
-σε εκατομμύρια ευρώ-

(Πίνακας 1)
 

  (Α)

ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

(Β)

ΑΥΞΗΣΗ ΧΡΕΟΥΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ

(Γ)

ΕΙΣΠΡΑΞΕΙΣ ΑΠΟ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

(Δ)

ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΥΞΗΣΗ ΧΡΕΟΥΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ3

(Ε)

ΜΕΓΕΘΟΣ ΕΤΗΣΙΩΝ ΚΡΥΦΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ (ΚΡΥΦΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ4)

2004 12.861 18.380 930 19.310 6.449
2005 11.318 14.629 2.150 16.779 5.461
2006 8.238 10.923 1.740 12.663 4.425
20071 9.547 11.511 1.630 13.141 3.594
20082 7.638 8.424 1.600 10.024 2.386
ΣΥΝΟΛΟ 49.602 63.867 8.050 71.917 22.315

1. Εκτιμήσεις από προσχέδιο προϋπολογισμού 2008

2. Προβλέψεις από προσχέδιο προϋπολογισμού 2008

3. Συναποτελείται από το άθροισμα της αύξησης του χρέους της κεντρικής κυβέρνησης και των εισπράξεων από τις ιδιωτικοποιήσεις Þ  Στήλη (Β) + Στήλη (Γ)

4. Διαμορφώνεται από τη διαφορά της Συνολικής αύξησης του χρέους με το έλλειμμα της Κεντρικής Κυβέρνησης  Þ  Στήλη (Δ) - Στήλη (Α)

Ο Παν. Λαφαζάνης Ειδικός Αγορητής του ΣΥΡΙΖΑ  στη συζήτηση για το προσχέδιο του προϋπολογισμού του 2008, αφού στην ομιλία του κατέθεσε στα πρακτικά τον Πίνακα 1, τόνισε τα εξής:

Από τον παραπάνω πίνακα, ο οποίος συντάχθηκε με βάση τα επίσημα στοιχεία των προϋπολογισμών,  συνάγεται ότι κάθε χρόνο το χρέος της Κεντρικής κυβέρνησης αυξάνεται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από το σχετικό έλλειμμα της Κεντρικής κυβέρνησης.

Αυτή η διαφορά γίνεται ακόμα μεγαλύτερη αν λάβουμε υπόψη και τις εισπράξεις από τις ιδιωτικοποιήσεις, οι οποίες κανονικά θα έπρεπε να μειώνουν ισόποσα το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης (αφού τα έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις οφείλουν να διατίθενται αποκλειστικά για τη μείωση του δημόσιου χρέους).

Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει ότι πραγματοποιούνται «κρυφές» δαπάνες από τον προϋπολογισμό, οι οποίες δεν καταγράφονται στα αντίστοιχα ελλείμματα και οι οποίες αθροιστικά, από το έτος 2004 έως το 2008 ανέρχονται, τουλάχιστον, στο ύψος των 22.315 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο είναι δυσθεώρατο και αδικαιολόγητο.

Το αβίαστο συμπέρασμα από τα εκτεθέντα είναι ότι συνεχίζονται οι λογιστικές αλχημείες στους προϋπολογισμούς και ότι σε σημαντικό βαθμό και οι προϋπολογισμοί των κυβερνήσεων της ΝΔ, συμπεριλαμβανομένου και του προϋπολογισμού του 2008, είναι αναξιόπιστοι και επίπλαστοι, προκαλώντας μείζον πολιτικό θέμα.

(Πίνακας 2)
ΕΤΟΣ 2006:
-σε δισεκατομμύρια ευρώ-

Ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ (Α)

Αύξηση χρέους κεντρικής κυβέρνησης σε σχέση με προηγούμενο χρόνο 

(Β)

Αύξηση του δανεισμού των νοικοκυριών

(Γ)

Αύξηση δανεισμού  των επιχειρήσεων

(Δ)

Καθαρές κοινοτικές εισφορές

(Ε)

Ιδιωτικο-ποιήσεις

Σύνολο

(Α)+(Β)+(Γ)+(Δ)+(Ε)

14,055 10,923 16,5 23 4,218 1,63 56,271

Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, ο Παν. Λαφαζάνης, αφού κατέθεσε τον Πίνακα 2, τόνισε τα εξής: 

Από τον Πίνακα 2, του έτους 2006, συνάγεται το εξής τραγικό συμπέρασμα για το παρόν και το μέλλον της οικονομίας. Για μια ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ κατά 14,055 δις ευρώ, «απαιτούνται» να δανειστούν 16,5 δις ευρώ τα νοικοκυριά, 23 δις οι επιχειρήσεις, 10, 923 δις το δημόσιο, να εκποιηθεί δημόσιος πλούτος της τάξης των 1,63 δις και να εισρεύσουν καθαροί κοινοτικοί πόροι της τάξης των 4,218 δις ευρώ.

Με δυο λόγια, για κάθε 1 ευρώ αύξησης του ΑΕΠ, χρειάζονται 4 ευρώ  προερχόμενα από δανεισμό, του δημοσίου και των ιδιωτών, από εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και εισροή κοινοτικών πόρων.

Αυτά σημαίνουν ότι η ελληνική οικονομία δεν διαθέτει καμία, σχεδόν, ενδογενή αναπτυξιακή δυναμική, ενώ οι αναπτυξιακοί ρυθμοί των τελευταίων χρόνων οφείλονται, σχεδόν αποκλειστικά, στην κατασπατάληση υψηλότατων δανειακών πόρων, ιδιαίτερα στην υπερχρέωση των νοικοκυριών, μαζί με την εκποίηση του δημόσιου πλούτου και την εισροή κοινοτικών ενισχύσεων.

Το συμπέρασμα είναι ότι η ανάπτυξη αυτού του είδους δεν είναι διατηρήσιμη και δεν έχει κανένα μέλλον, αφού η  υπερχρέωση, ιδιαίτερα των νοικοκυριών, δεν μπορεί να συνεχισθεί, η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας έχει ορατό τέλος, ενώ οι κοινοτικές εισροές βαίνουν μειούμενες και  από το 2013 τελειώνουν.

Αυτό είναι, δυστυχώς,  το σύγχρονο νεοφιλελεύθερο οικονομικό θαύμα! Πρόκειται για μια πραγματική οικονομική και κοινωνική τραγωδία!



Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης και να αναλύουμε την επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας μας. Με την παραμονή σας στην ιστοσελίδα, αποδέχεστε τη χρήση cookies όπως αυτή περιγράφεται στην Πολιτική Cookies ΟΚ