ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

29/03/2018

Α. Καββαδία: Κάθε νομοσχέδιο που αφορά δικαιώματα, αποτελεί βάθεμα, διεύρυνση και εμπλουτισμό της Δημοκρατίας μας - βίντεο

Α. Καββαδία: Κάθε νομοσχέδιο που αφορά δικαιώματα, αποτελεί βάθεμα, διεύρυνση και εμπλουτισμό της Δημοκρατίας μας - βίντεο



Ομιλία της βουλεύτριας Β’ Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με την κύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης

.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η σημερινή είναι – ή, τουλάχιστον, θα έπρεπε να είναι - μια πολύ ξεχωριστή μέρα. Δυστυχώς, ελλοχεύει ο κίνδυνος, και το λέω με παράπονο, να υποβαθμιστεί η σπουδαιότητα της συζήτησης της ίδιας της Σύμβασης κι αυτό γιατί, εκτός των άλλων, κάποιοι επιλέγουν – παρά τις ρητές εξηγήσεις από την πλευρά της κυβέρνησης – να κινηθούν, πάλι, με όρους επικοινωνιακού εντυπωσιασμού. Και επιλέγουν, για παράδειγμα, να στηλιτεύσουν φαινόμενα διακίνησης ουσιών σε χώρους πέριξ των πανεπιστημίων όταν, επί τόσες ημέρες, δεν έχουν αρθρώσει λέξη για την άσκηση ποινικής δίωξης εναντίον συγκεκριμένου επιχειρηματία ο οποίος κατηγορείται για κατοχή-διακίνηση-χρηματοδότηση ναρκωτικών ουσιών και σύσταση εγκληματικής οργάνωσης. Κατανοούμε, βεβαίως, πως το «αίμα, νερό δεν γίνεται»..
Επανέρχομαι, λοιπόν, λέγοντας πως η κύρωση της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Πρόληψη και την Καταπολέμηση της Βίας κατά των γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας, στην οποία προχωράμε, αποτελεί ένα σημαντικότατο βήμα στον τομέα των ανθρωπίνων, των ατομικών και των πολιτικών δικαιωμάτων. Αποτελεί μια κατάκτηση που δικαιώνει αγώνες και προσπάθειες πολλών χρόνων εκ μέρους του φεμινιστικού κινήματος. Αγώνες και προσπάθειες για πραγματική ισότητα, ανεξαρτήτως φύλου. Αγώνες και προσπάθειες που θα συνεχιστούν, καθώς ένας νόμος δεν είναι ποτέ αρκετός. Όμως, η συγκεκριμένη Σύμβαση - την οποία κυρώνουμε σήμερα, 7 ολόκληρα χρόνια μετά την υπογραφή της από τη χώρα μας - θα μας προσφέρει ένα πιο εξοπλισμένο και αποτελεσματικό νομικό οπλοστάσιο που θα διευκολύνει πολύ τις επόμενες μάχες ενάντια στο σεξισμό και την πατριαρχία.
Λόγω της σπουδαιότητας, λοιπόν, του αντικειμένου, επιλέγω να διαθέσω το χρόνο της παρέμβασής μου, αποκλειστικά στο κομμάτι που αφορά τη Σύμβαση αυτή καθαυτή.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Θα ήταν κοινότυπο να πούμε ότι ζούμε σε ένα κόσμο που βρίθει ανισοτήτων. Για κάποιους, σε αυτήν την αίθουσα, οι ανισότητες αυτές είναι μοιραίες, αναπόφευκτες, ακόμα και επιθυμητές. Για μας όμως, για την Αριστερά, οι διακρίσεις στη δημόσια, κοινωνική και οικονομική ζωή, αποτελούν ανελεύθερες συνθήκες που αντιβαίνουν στο αξιακό πρόταγμα μιας δίκαιης κοινωνίας.
Δυστυχώς, για μια ακόμη φορά, τα στοιχεία - σε ό,τι αφορά στη θέση των γυναικών - είναι εξόχως αποκαλυπτικά: πρόσφατη έρευνα του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καταδεικνύει πως η κατάσταση αναφορικά με την έμφυλη βία, είναι πολύ πιο δύσκολη από όσο, ήδη, υποψιαζόμασταν.
Σύμφωνα, λοιπόν, με την έρευνα, στην Ευρώπη - η οποία υπερηφανεύεται για τα επιτεύγματά της στον τομέα των δικαιωμάτων - μια στις τρεις γυναίκες άνω των 15 ετών – 62, δηλαδή, εκατομμύρια γυναίκες στην Ε.Ε. - έχουν πέσει θύματα σωματικής βίας. Με 3.500 γυναίκες, να πεθαίνουν κάθε χρόνο στις 28 χώρες–μέλη, εξαιτίας ενδοοικογενειακής βίας.
Δυστυχώς, στη σκοτεινή αυτή εικόνα, η Ελλάδα είναι παρούσα. Με την οικονομική κρίση να μας θυμίζει με επώδυνο τρόπο, πόσο αναστρέψιμες είναι οι κατακτήσεις του φεμινιστικού κινήματος, πόσο εύθραυστη μπορεί να είναι η τυπική, η νομική ισότητα των φύλων απέναντι στις νεοφιλελεύθερες, ακροδεξιές, και βαθιά συντηρητικές επιθέσεις, πόσο εύκολο είναι να επανέλθουν οι κοινωνικοί περιορισμοί και οι γυναικείοι αποκλεισμοί, όταν η οικονομική πίτα μικραίνει επικίνδυνα.
Η ανεργία και η εργασιακή επισφάλεια που τα μνημόνια έφεραν, χτύπησαν πρώτα τη γυναικεία πόρτα, πάντα βεβαίως σε συνδυασμό με τις άλλες διαστάσεις της γυναικείας ταυτότητας: την κοινωνική τάξη, την ηλικία, το σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου, την θρησκεία, την εκπαίδευση, την καταγωγή.
Ναι, η κρίση έκανε τα πράγματα χειρότερα. Όμως στην πραγματικότητα αυτό που έκανε ήταν να επιτείνει τα ήδη προϋπάρχοντα - τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς – προβλήματα. Γιατί, ποια είναι η πραγματικότητα; Μήπως δεν ήταν, και συνεχίζει να είναι, η απουσία ίσων ευκαιριών στην εργασία αλλά και στην κοινωνική ζωή, οι μισθολογικές ανισότητες, η σεξουαλική παρενόχληση, η παγιωμένη επικράτηση στερεοτύπων ως προς τους κοινωνικούς ρόλους, ο φανερός ή ο υπόγειος σεξισμός, η λεκτική και η σωματική βία ακόμη και στο οικογενειακό περιβάλλον;;
Δεν θα ισχυριστώ πως τίποτα δεν έχει αλλάξει από την εποχή του αγώνα των εργατριών της κλωστοϋφαντουργίας τον Μάρτη του 1857. Ή από την εποχή που οι σουφραζέτες - οι ηρωικές εκείνες πρωτεργάτριες της γυναικείας χειραφέτησης – άνοιγαν καινούριους, δύσβατους δρόμους. Όμως είναι πολλά ακόμα αυτά που πρέπει να γίνουν και εξίσου πολλά αυτά που πρέπει να περιφρουρηθούν.
Στην κατεύθυνση αυτή, η κύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης θα αποτελέσει όχι απλώς έναν συμβολικό κρίκο, αλλά μια ουσιαστικότατη παρέμβαση και προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας, προκειμένου να εμπεδωθούν και να προστατευθούν θεμελιώδη δικαιώματα. Προκειμένου να καταπολεμηθούν διάφορες μορφές έμφυλης βίας. Προκειμένου να υπάρξει μέριμνα για την προστασία των θυμάτων που υφίστανται αυτήν την έμφυλη βία.
Οι ρυθμίσεις που εισάγονται με τα 12 κεφάλαια και τα 81 άρθρα της Σύμβασης καλύπτουν ζητήματα που ξεκινούν από τις αστικές αγωγές και τις υποστηρικτικές υπηρεσίες και φθάνουν ως το βιασμό, την ενδοοικογενειακή βία, τον καταναγκαστικό γάμο.
Αναμφίβολα, η κύρωση και η ενσωμάτωση στην εθνική μας νομοθεσία της συγκεκριμένης Σύμβασης, εκπληρώνει μια σημαντική ευρωπαϊκή υποχρέωση της Ελλάδας έναντι του Συμβουλίου της Ευρώπης. Μιας υποχρέωσης που μας επισημαινόταν διαρκώς στο Στρασβούργο και είχε, μάλιστα, συμπεριληφθεί και στην τελευταία περιοδική έκθεση της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης για τη χώρα μας, η οποία υιοθετήθηκε στην Ολομέλεια του περασμένου Ιανουαρίου.
Παράλληλα, με την ψήφιση του παρόντος νομοσχεδίου, συμπληρώνεται , με τον καλύτερο τρόπο, ένα γενναίο και ισχυρό νομικό πλέγμα στο οποίο ήδη συμπεριλαμβάνονται η επέκταση του σύμφωνου συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια και η νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου. Σε αυτήν την τριάδα των προοδευτικών νομοθετημάτων που έχουμε φέρει ως κυβέρνηση της Αριστεράς, μπορούμε να προσθέσουμε και το σχέδιο νόμου για την προώθηση της ουσιαστικής ισότητας των φύλων και την καταπολέμηση της έμφυλης βίας που το Υπουργείο Εσωτερικών έχει ήδη θέσει σε δημόσια διαβούλευση.
Μια τετράδα, λοιπόν, νόμων που καταδεικνύουν την επιμονή του ΣΥΡΙΖΑ στο σχέδιό του για τον προοδευτικό κοινωνικό μετασχηματισμό, για την έξοδο της χώρας από τη μνημονιακή περίοδο με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η φιλοσοφία της Σιμόν ντε Μποβουάρ πως «γυναίκα δεν γεννιέσαι, γίνεσαι», άποψη που έμελλε να σημαδέψει το φεμινιστικό κίνημα και που παραμένει διαρκώς επίκαιρη, μας θυμίζει ότι το φύλο - ως συμπεριφορά - είναι αποτέλεσμα των βιωμένων πολιτικών, κοινωνικών, πολιτισμικών και οικονομικών συνθηκών. Αλλάζοντας αυτές τις συνθήκες, μέσω των νομοθετικών πρωτοβουλιών, μέσω της ακτιβιστικής δράσης της καθεμιάς και του καθενός μας, μέσω της προσωπικής μας στάσης και της συλλογικής μας δράσης, μεταμορφώνουμε, εν τέλει, και τους ρόλους μας, καταργώντας στερεότυπα, αρνούμενες και αρνούμενοι επιλογές που άλλοι θέλουν να κάνουν για λογαριασμό μας. Κάθε νομοσχέδιο που αφορά δικαιώματα, αποτελεί βάθεμα, διεύρυνση και εμπλουτισμό της Δημοκρατίας μας.
Αυτή ας είναι η σκέψη μας, φεύγοντας σήμερα από το Κοινοβούλιο, έχοντας υπερψηφίσει ένα εξαιρετικά σημαντικό νομοσχέδιο.



Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης και να αναλύουμε την επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας μας. Με την παραμονή σας στην ιστοσελίδα, αποδέχεστε τη χρήση cookies όπως αυτή περιγράφεται στην Πολιτική Cookies ΟΚ