ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

16/06/2018

Ομιλία της Μαρίας Τριανταφύλλου στη πρόταση δυσπιστίας στην κυβέρνηση



.

Ολόκληρη η ομιλία από τα πρακτικά της βουλής

Καλημέρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.
Κατά την άποψή μου είναι σίγουρα μια σπασμωδική κίνηση, μια κίνηση αδιεξόδου η πρόταση δυσπιστίας. Προσπαθείτε να διχάσετε τους ΑΝΕΛ και την Κυβέρνηση για να ενώσετε το Κόμμα σας. Εξυπνάδες μπορούμε να λέμε κι εμείς, αγαπητοί συνάδελφοι και μάλιστα χωρίς λογογράφους.
Θέλετε να τσεκάρετε -ακούστηκε και αυτό- την ειλικρίνεια των ΑΝΕΛ. Αν δηλαδή οι ΑΝΕΛ είναι εντάξει στις προεκλογικές και τις προγραμματικές τους διατυπώσεις.
Πάντως, έχει μεγάλη σημασία μια συζήτηση περί ανιστόρητων. Θα ξεκινήσω με την ομιλία του κ. Τασούλα που είχε ένα ενδιαφέρον χθες το βράδυ αργά. Τι είπε; Είπε ότι το μακεδονικό είναι τμήμα, πράγματι συνδέεται το ανατολικό ζήτημα, με τους αλυτρωτισμούς του σλαβισμού, με την ανάγκη να βγουν οι Σλάβοι στο Αιγαίο, τον ρόλο της Ρωσίας κ.λπ.. Μίλησε για τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, την ανάγκη για τη διατήρηση καλών σχέσεων που είχε η Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου με τη Γιουγκοσλαβία ως αντίβαρο ως ένα βαθμό στο πρόβλημα των σχέσεων με την Τουρκία και το Κυπριακό βέβαια, όπου υπήρχε εστιασμένη όλη η προσοχή της Ελλάδας εκείνη την εποχή. Βέβαια, εγώ θα πρέπει να προσθέσω και τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτείων που πριμοδοτούσαν τον Τίτο, την κυβέρνηση της Γιουγκοσλαβίας τότε ακριβώς γιατί υπήρχε αντιπαράθεση με τη Σοβιετική Ένωση.
Προσπάθησε να εξηγήσει χθες ο κ. Τασούλας τις πράγματι διαφορετικές συνθήκες κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου που δικαιολογούσαν -δεν θα πω εκχωρούσαν- που ανέχονταν το όνομα Μακεδονία, γιατί έτσι ονομαζόταν η διπλανή χώρα Δημοκρατία της Μακεδονίας ως ομόσπονδο κράτος της Γιουγκοσλαβίας. Οι αλυτρωτισμοί, αγαπητοί συνάδελφοι, υπάρχουν είτε το κράτος είναι ομόσπονδο είτε δεν είναι. Απλά λογικά πράγματα. Ανέχονταν λοιπόν το όνομα της Μακεδονίας και συνυπέγραφαν συνθήκες με τη Γιουγκοσλαβία και τα ομόσπονδα κράτη της, όπως ας πούμε η Μεθοριακή Συμφωνία του 1959 ή η Συμφωνία Κυρίων, όπως έχει μείνει στην ιστορία, ανάμεσα στον Ευάγγελο Αβέρωφ και τον Κώστα Πόποβιτς, μια συμφωνία η οποία είχε βέβαια οικονομικό, τεχνικό ενδιαφέρον. Οπωσδήποτε, όμως, εξέφραζε τις συγκλίνουσες προσδοκίες των δύο χωρών να αποφύγουν οτιδήποτε θα διατάρασσε το καλό διπλωματικό κλίμα. Και προσέξτε, υπογράφεται το 1962 όταν έχουν διαταραχθεί οι σχέσεις Ελλάδας Γιουγκοσλαβίας εκείνη την εποχή, ακριβώς λόγω του ζητήματος της Κούβας. Υπήρχε μια ψύχρανση δηλαδή των δύο.
Αλλά για την Ελλάδα δεν ήταν μόνο αυτό. Είχε αποφασιστεί –και προσέξτε το αυτό, όταν μιλάμε για ενημέρωση- διαχρονικά η απουσία οποιασδήποτε ενημέρωσης ή διαλόγου για αυτό που ονομάζουμε Μακεδονικό ζήτημα, για το ομόσπονδο κράτος, για το όνομά του.
Βλέπετε, η μεθοριακή συμφωνία του 1959 είχε προϊδεάσει για το εκλογικό τίμημα που έσερνε η προσπάθεια για ελληνογιουγκοσλαβική προσέγγιση. Και ο Ευάγγελος Αβέρωφ –ακούστηκε πολύ αυτές τις μέρες, θα ακουστεί ακόμα μια φορά από εμένα- έλεγε ότι οι αντιδράσεις που προκαλούσε η συγκινησιακή πλευρά του Μακεδονικού εξακολουθούν να δημιουργούν πολύ σκληρά πολιτικά στοιχεία. Και εξηγούμαι. Υπήρχε αποσιώπηση ακόμα και από τους ίδιους τους κυβερνώντες. Δεν εννοώ ότι οι ειδικές υπηρεσίες ή το Υπουργείο Εξωτερικών δεν γνώριζαν. Δεν σημαίνει, όμως, ότι υπήρχε αδράνεια. Και πράγματι, ακούστηκε ότι έγινε μια σειρά από διαβήματα όταν χρειάζονταν. Για πολλά χρόνια έως τη δεκαετία του ’90, υπήρξε λοιπόν αποσιώπηση και εξαιτίας του κόστους.
Στη δεκαετία του ’90 αυτό που είπαν κάποιοι συνάδελφοι εδώ, αυτό που λέμε «λαϊκή διπλωματία», αποτυπώνεται με τα συλλαλητήρια εκείνης της εποχής. Συμπίπτει τόσο με τη ρευστότητα της εποχής λόγω των αλλαγών στη δεκαετία του ’90 –εννοώ τα δεδομένα διεθνώς- όσο και με την εγχώρια πολιτική κρίση της εποχής. Και στοχεύει να πετύχει την κοινωνική συνοχή -με όποιον τρόπο την πέτυχε, ανόμοια ήταν τα στοιχεία μεταξύ τους, που συνευρίσκονταν- κόντρα στη βαθιά κρίση αντιπροσωπευτικότητας εκείνης της εποχής.
Γιατί τα λέω όλα αυτά; Τα λέω για να υποστηρίξω ότι διαχρονικά υπήρξε από εσάς καιροσκοπική χρησιμοποίηση της ελληνικής κοινής γνώμης. Διαχρονικά υπήρξε τεράστια διάσταση ανάμεσα σε αυτό που έκαναν οι ελληνικές κυβερνήσεις και σε αυτό που πίστευαν οι πολίτες.
Στη δεκαετία του ’90 -και κυρίως αυτό αποτυπώνεται το 1992 στο Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών- τέθηκαν μαξιμαλιστικά αιτήματα.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΥΛΙΟΣ: Κάντε μας λίγο μάθημα.
ΜΑΡΙΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Κύριε Στύλιο, είμαι σίγουρη ότι εάν ήταν εδώ ο κ. Τασούλας που του αρέσει η ιστορία, θα άκουγε με προσοχή.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΣΥΡΟΠΟΥΛΟΣ: Μίλησε χθες, ας τον ακούγατε.
ΜΑΡΙΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Τον άκουσα πολύ προσεκτικά.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Νικόλαος Βούτσης): Μην κάνετε παρεμβάσεις και ιδιαίτερα σε γυναίκες συναδέλφους. Το έχω ξαναπεί. Έχει τη σημασία του αυτό.
Ιστορία από το πρωί ακούσαμε και από εδώ και από εκεί.
ΜΑΡΙΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Λέω, λοιπόν, ότι τη δεκαετία του ’90 τέθηκαν μαξιμαλιστικά αιτήματα…
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ: …(Δεν ακούστηκε)
ΜΑΡΙΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Κύριε Γεωργαντά, σταματήστε να μιλάτε! Να σέβεστε αυτόν που βρίσκεται στο Βήμα! Τέλος.]
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ: …(Δεν ακούστηκε)
ΜΑΡΙΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Δεν πειράζει. Να φύγετε, εάν δεν μπορείτε να ακούτε την ιστορική αλήθεια. Να φύγετε από την Αίθουσα εάν δεν μπορείτε να ακούτε.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Νικόλαος Βούτσης): Κυρία Τριανταφύλλου, δεν διευθύνετε εσείς τη διαδικασία. Παρακαλώ. Μην εξεγείρεστε.
Συνεχίστε, παρακαλώ.
ΜΑΡΙΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Τέθηκαν, λοιπόν, μαξιμαλιστικά αιτήματα για καιροσκοπισμό. Και ενώ ήταν άλλη η κρατούσα διπλωματική τάση ως το 1992, δηλαδή, υπέγραφαν συμφωνίες με το εθνικά ετερογενές κρατικό μόρφωμα της γείτονας χώρας, έλεγαν άλλα στον κόσμο.
Το 2008 –και θέλω να είμαι ειλικρινής- υπάρχει αποδέσμευση απ’ αυτό που λέμε λαϊκή διπλωματία. Στο Βουκουρέστι από εσάς, από τη δική σας κυβέρνηση –γιατί θέλω να είμαι ειλικρινής- αναθεωρήθηκε πλήρως αυτό που ονομάζουμε λαϊκή διπλωματία. Και ήταν πραγματικά η πλέον οργανωμένη τοποθέτηση της ελληνικής πλευράς και δημιούργησε ένα πλαίσιο διάλογου. Και είναι μια εθνική γραμμή έως σήμερα. Βλέπετε, λοιπόν, ότι τα λέω όλα.
Προσέξτε τώρα. Θα μπορούσα να μιλήσω, αλλά δεν έχω χρόνο, για το πώς δημιουργήθηκαν τα Βαλκανικά κράτη και μετά την Οθωμανική Αυτοκρατορία και κυρίως μετά το 1991. Θα σταθώ, όμως, μόνο σε ένα σημείο. Ποιο είναι αυτό το σημείο; Μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας δημιουργήθηκαν κράτη-προτεκτοράτα. Δημιουργήθηκαν κράτη λαθρεμπόρων και ναρκωτικών και διαφθορά παντού. Και υπάρχει μία προσπάθεια να αλλάξει η σημερινή κατάσταση.
Προσέξτε, ακούστηκαν διάφορα πράγματα πατριδοκαπηλίας, εθνοκαπηλίας όλα από την πλευρά σας, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, όπως του κ. Τασούλα που ανέφερα πριν, άσχετα από τις διαφωνίες μας.


Τι θέλω να πω σήμερα τελειώνοντας; Δεν θα πω τίποτα για τη συμφωνία γιατί ακούστηκαν πολλά.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Νικόλαος Βούτσης): Παρακαλώ, έχετε μισό λεπτό ακόμα.
ΜΑΡΙΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Αναδεικνύεται σήμερα η μικρότητα της πολιτικής μας ζωής και αναδεικνύεται από εσάς. Αναδεικνύεται ότι τα πολιτικά κόμματα, τα δικά σας πολιτικά κόμματα, είναι μονάχα μηχανισμοί αναπαραγωγής της κοινοβουλευτικής δύναμης και των εσόδων από αυτήν. Κινούνται στη βάση των στενών τους συμφερόντων και με τυχοδιωκτικούς και δημαγωγικούς όρους.
Και βέβαια η μεγάλη μας διαφορά είναι ότι η Κυβέρνηση αυτή αποδεικνύει ότι τολμά να παράξει πολιτική. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά. Και όσο προχωράει η εμπειρία της αριστερής διακυβέρνησης φαίνεται όλο και πιο πολύ αυτό σε κάθε μέτωπο.
Τέλος, θα ήθελα να πω ότι η προσέγγιση των δύο χωρών μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα για διαμελισμένα έθνη και λαούς του σύγχρονου κόσμου, που το νόμο που κερδίζουν από αυτό είναι στη καλύτερη περίπτωση, όταν διαμελίζονται δηλαδή, περισσότερους ψήφους στη Eurovision και στη χειρότερη ανθρωπιστική βοήθεια.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Νικόλαος Βούτσης): Ευχαριστώ, Μαρία.
ΜΑΡΙΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Μισό δευτερόλεπτο, κύριε Πρόεδρε.
Μπορούν οι ηγεσίες των εθνών, μικρότερων ή μεγαλύτερων, να έρθουν σε συνεννόηση ώστε να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα των λαών και όχι των ιμπεριαλιστών.
Ευχαριστώ.



Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης και να αναλύουμε την επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας μας. Με την παραμονή σας στην ιστοσελίδα, αποδέχεστε τη χρήση cookies όπως αυτή περιγράφεται στην Πολιτική Cookies ΟΚ