ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

18/12/2020

Γ. Τσίπρας: «Δυστυχώς, δεν έχουμε μόνο κυβέρνηση Δεξιάς, αλλά και κυβέρνηση… Μητσοτάκη»

Γ. Τσίπρας: «Δυστυχώς, δεν έχουμε μόνο κυβέρνηση Δεξιάς, αλλά και κυβέρνηση… Μητσοτάκη»



Συνέντευξη του Γ. Τσίπρα, βουλευτή Δυτ.Αττικής, αν. τομεάρχη Εθνικής Ά:μυνας, στην εφημερίδα «Finance & Markets Voice» και στον Ανδρέα Μαραθιά

Ζούμε ένα καφκικό αδιανόητο στην Ελλάδα» τονίζει ο Γιώργος Τσίπρας στην «F&M Voice», μία ημέρα μετά την ψήφιση του Κρατικού Προϋπολογισμού για το 2021, επισημαίνοντας ότι μέσα στην κρίση «είχαμε δυστυχώς την ατυχία να έχουμε όχι απλώς μία κυβέρνηση της Δεξιάς, αλλά ειδικότερα μία κυβέρνηση Μητσοτάκη».

Κατά τον βουλευτή Δυτικής Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ «το πιο επικίνδυνο είναι ότι φαίνεται προς το παρόν να “περνάει” η βιομηχανία ψεύδους που έχουν στήσει», σημειώνοντας σε υψηλούς τόνους πως «είναι τόσο αδίστακτοι και ψεύτες, που ο μέσος άνθρωπος δυσκολεύεται να πιστέψει ότι μπορεί να είναι τόσο ανήθικοι».
«Η τακτική αυτή έχει επιστημονική βάση και λογική, έχει όνομα, αποκαλείται “ψευδολογία με τη μάνικα” και είναι αμερικανικής έμπνευσης» υπογραμμίζει.
Τέλος, χαρακτηρίζει τον Προϋπολογισμό του 2021 «τον πιο πέτσινο» στη μεταπολίτευση και σχολιάζει το σχέδιο Πισαρρίδη, λέγοντας πως «αποτυγχάνει να δει τον ελέφαντα στο δωμάτιο, αυτό που και ο κ. Χαρδούβελης έχει εντοπίσει ως “δέκα μεγάλες οικογένειες”.

Τελικά, έχετε καταλάβει μέσα και από τις απαντήσεις του αρμόδιου υπουργείου, ποιος πήρε την απόφαση για τον περιβόητο αλγόριθμο EVA για το άνοιγμα του τουρισμού;

Ξεκάθαρη απάντηση δεν υπήρξε (για το ποιος τυπικά ενέκρινε τον EVA), ωστόσο κ. Χαρδαλιάς σαφώς επιβεβαίωσε ότι την απόφαση πήρε μόνο του το Μαξίμου και προσωπικά ο κ. Μητσοτάκης.
Τέτοιες διαδικασίες σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο περνούν μέσα από θεσμικούς φορείς και επιστημονικές επιτροπές και χρησιμοποιούνται μόνο εγκεκριμένα εργαλεία. Εδώ, άρκεσε ότι μία επιστημονική ομάδα από το εξωτερικό «έπεισε» τον κ. Μητσοτάκη - αλλά δεν έπεισε καμιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα…
Μένει να δούμε ποια και πόση ζημιά έγινε, όταν και αν δημοσιευτεί ο EVA και τα δεδομένα που χρησιμοποίησε, κάτι που δεν έχει γίνει ακόμη! Γιατί άραγε; Σα δεν ντρέπονται, λέω εγώ…

Πως θα χαρακτηρίζατε ευρύτερα τη διαχείριση της πανδημίας από την κυβέρνηση; Σας προβληματίζει η... «ανεμελιά» του πρωθυπουργού;

Θυμάστε την εκστρατεία ΜΜΕ «τι θα γινόμασταν αν κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ»; Λοιπόν, μπροστά στην πανδημία, αλλά και τη νέα αναβαθμισμένη επιθετικότητα της Τουρκίας, είχαμε δυστυχώς την ατυχία να έχουμε όχι απλώς μία κυβέρνηση της Δεξιάς, αλλά ειδικότερα μία κυβέρνηση Μητσοτάκη. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει μία απίστευτη αλαζονεία, άγνοια κινδύνου και τέτοια ελαφρότητα που πίστεψαν οι αχαρακτήριστοι ότι, η κυριαρχία τους στα ΜΜΕ θα αρκούσε να καλύψει την ανικανότητα και αποτυχία τους και στα τρία μεγάλα πεδία της περιόδου: την υγειονομική κρίση (όπου φτάσαμε σε ρυθμό θανάτων ανά εκατομμύριο στις πιο χτυπημένες χώρες του πρώτου κύματος) την οικονομία (όπου ξαναγυρνάμε σε βαθύτατη κρίση και λουκέτα και θα έχουμε τη μεγαλύτερη ύφεση στην Ευρώπη), αλλά και στα ελληνοτουρκικά.
Το πιο επικίνδυνο είναι ότι, φαίνεται προς το παρόν να «περνάει» η βιομηχανία ψεύδους που έχουν στήσει. Λένε, για παράδειγμα, ότι η εκθετική έξαρση της πανδημίας δεν σχετίζεται με το άνοιγμα στον τουρισμό, όταν τα γραφήματα, αλλά και διακεκριμένοι επιστήμονες επιβεβαιώνουν το ακριβώς αντίθετο! Ή λένε ότι τώρα έχουμε 1.200 κλίνες ΜΕΘ, έναντι 550 πριν την πανδημία, αθροίζοντας σε 1.200 τις κλίνες των δημόσιων νοσοκομείων, των στρατιωτικών και των ιδιωτικών. Είναι τόσο αδίστακτοι και ψεύτες που ο μέσος άνθρωπος δυσκολεύεται να πιστέψει ότι μπορεί να είναι τόσο ανήθικοι.
Η τακτική αυτή, όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, έχει επιστημονική βάση και λογική, έχει όνομα, αποκαλείται «ψευδολογία με τη μάνικα» και είναι αμερικανικής έμπνευσης.

Το εμβόλιο μπορεί να είναι «σανίδα σωτηρίας» για την κυβέρνηση;

Είναι σίγουρο ότι θα προσπαθήσουν να παρουσιάσουν την επιχείρηση μαζικού εμβολιασμού σαν το διαστημικό πρόγραμμα που έστειλε τον άνθρωπο στο φεγγάρι. Όπου όλα δουλεύουν τέλεια και πρέπει να κάνουμε τεμενάδες στο Μωυσή Μητσοτάκη που μας έσωσε από τον κορονοϊό. Ζούμε ένα καφκικό αδιανόητο στην Ελλάδα, με τη συνδρομή δυστυχώς αρκετών διανοουμένων, καλλιτεχνών κ.λπ.
Φοβάμαι, όμως, ότι τα πράγματα στην οικονομία και τα ελληνοτουρκικά βαίνουν τόσο άσχημα που όση κυριαρχία κι αν έχεις στα ΜΜΕ, δεν αρκεί…

Ο προϋπολογισμός του κράτους για το 2021 που κατέθεσε η κυβέρνηση απαντά στα προβλήματα της χώρας σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο;

Ο προϋπολογισμός, πέρα απ’ όλα τα άλλα, θα αποδειχτεί ο πιο πέτσινος προϋπολογισμός στη μεταπολίτευση, ακόμη και συγκριτικά με τη μνημονιακή περίοδο. Αυτό σημαίνει ότι, προκειμένου να παραμείνουν εντός κάποιων ορίων ελλείμματος, έστω και χωρίς να δεσμεύονται από το σύμφωνο σταθερότητας, θα περάσουν κατά την εκτέλεση του προϋπολογισμού σε μεγάλες περικοπές και φοροεπιβαρύνσεις, ότι κι αν λένε τώρα, πιστοί πάντα στο νεοφιλελεύθερο δόγμα να μην επιβαρυνθούν οι λίγοι και μεγάλοι, αλλά οι πολλοί και μικροί.

Επίσης, οι προτάσεις της έκθεσης Πισσαρίδη μπορούν να αποτελέσουν εφαλτήριο ανάκαμψης της χώρας στη «μετακορονοϊό» εποχή; Τι αντιπροτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Θα έλεγα καταρχάς ότι θα βοηθούσε περισσότερο να μιλήσουμε για ένα προοδευτικό πρόγραμμα και όχι για «αντι-Πισσαρίδη». Τα μεγαλύτερα προβλήματα της έκθεσης Πισσαρίδη, πέραν των ιδεοληψιών που τη διαπερνούν και έχουν επισημανθεί, είναι δύο. Πρώτον, τα ίδια ακριβώς πράγματα θα άκουγες και το 2008. Σαν να μην τους άγγιξε στον τρόπο σκέψης η βαθύτατη κρίση και οι αιτίες της. Ή, ίσως, δεν υπήρχαν άλλες αιτίες πλην της, όχι αρκούντως ελαστικοποιημένης εργασίας ή των υψηλών συντάξεων κ.λπ.
Το δεύτερο είναι ότι, ενώ εντοπίζει ορισμένες αρνητικές ιδιαιτερότητες της ελληνικής οικονομίας, αποτυγχάνει να δει τον ελέφαντα στο δωμάτιο, αυτό που και ο κ. Χαρδούβελης έχει εντοπίσει ως «δέκα μεγάλες οικογένειες», παθογένεια που ακόμη και από φιλελεύθερη άποψη εμποδίζει την ανάπτυξη της αγοράς, της οικονομίας και της κοινωνίας. Ονομάζεται και διαπλοκή.
Η γνώμη μου είναι ότι, η όποια στρατηγική -και θα έπρεπε να ανοίξει μία ουσιαστική συζήτηση χωρίς ταμπέλες- πρέπει απαραίτητα να ικανοποιεί τρείς στρατηγικούς στόχους, χωρίς τους οποίους κάθε άλλη συζήτηση είναι για να πολιτικολογούμε χωρίς νόημα, είτε από τα δεξιά είτε από τα αριστερά: Πρώτον, την ένταξη στην εργασία για ένα τεράστιο τμήμα της κοινωνίας που σήμερα, είτε είναι άνεργο είτε υποαπασχολείται είτε βρίσκεται εντελώς έξω από την αγορά εργασίας. Δεύτερον, τη στρατηγική ενίσχυση των παραγόντων αύξησης της παραγωγικότητας των διαφόρων τομέων της οικονομίας και τρίτον, τον προσανατολισμό και μετατροπή όλης της ανάπτυξης και του παραγόμενου πλούτου σε κοινωνική ευημερία και όχι απλώς πλουτισμό μιας μειονότητας, με ότι αυτό σημαίνει ως αναδιανομή ή κοινωνικό κράτος ή περιβάλλον και, κυρίως, μοντέλο κοινωνικής ανάπτυξης.

 




Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης και να αναλύουμε την επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας μας. Με την παραμονή σας στην ιστοσελίδα, αποδέχεστε τη χρήση cookies όπως αυτή περιγράφεται στην Πολιτική Cookies ΟΚ