ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

08/02/2021

Ανδρ. Μιχαηλίδης: Η χώρα έζησε και ζει ένα πρωτόγνωρο κύμα αυταρχισμού και αστυνομοκρατίας και σοβαρής περιστολής δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών

Ανδρ. Μιχαηλίδης: Η χώρα έζησε και ζει ένα πρωτόγνωρο κύμα αυταρχισμού και αστυνομοκρατίας και σοβαρής περιστολής δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών



Συνέντευξη του βουλευτή Χίου και αναπληρωτή τομεάρχη Νησιωτικής Πολιτικής  στην εφημερίδα "Πολίτης" της Χίου (7/2/21)

Κύριε Μιχαηλίδη, κατ’ αρχήν ευχαριστούμε για τη φιλοξενία. Δύσκολη χρονιά το 2020 με αρκετές μάλιστα προκλήσεις για την Ελλάδα αλλά και τη Χίο. Ποια η δικής σας αποτίμηση; Έκλεισε με αρνητικό ή θετικό πρόσημο;

Και εγώ κ. Φύκαρη ευχαριστώ για την πρόσκληση.

Το 2020 ήταν μια εξαιρετικά δύσκολη χρονιά, για την πατρίδα μας αλλά και για τον τόπο μας. Αναμφίβολα η πανδημία του covid 19 σημάδεψε την χρονιά αυτή. Βρήκε τη χώρα μας εντελώς απροετοίμαστη, με το σύστημα δημόσιας Υγείας απαξιωμένο, χωρίς καμιά απολύτως γενναία προσπάθεια στήριξής του από την νέα διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Παρ όλα αυτά, το πρώτο κύμα της πανδημίας πέρασε με τις λιγότερες δυνατές απώλειες. Στη συνέχεια όμως, με άστοχες κινήσεις, καλλιεργώντας ένα αδικαιολόγητο κλίμα αισιοδοξίας, φθάσαμε στην τραγική εξέλιξη του δεύτερου κύματος με χιλιάδες απώλειες ανθρώπων, που θα μπορούσαν να έχουν σε μεγάλο βαθμό αποφευχθεί. Παράλληλα η χρονιά που μας πέρασε σημαδεύτηκε και από την πρωτοφανή κατάρρευση της οικονομική δραστηριότητας, βυθίζοντας τους εργαζόμενους σε απόγνωση και πολλές επιχειρήσεις σε κλείσιμο. Τα μέτρα της κυβέρνησης και εδώ αποσπασματικά και ανεπαρκή. Αντί να στηρίξει εμπροσθοβαρώς την πραγματική οικονομία, με ενίσχυση της ρευστότητας στην αγορά και διασφάλιση μισθών και θέσεων εργασίας, στην ουσία μεταθέτει τις υποχρεώσεις των πολιτών στο άμεσο μέλλον, λες και σε λίγους μήνες θα βρέξει χρήματα για να μπορέσουν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Τα ίδια τα στοιχεία της Eurostat καταδεικνύουν ότι η ελληνική κυβέρνηση ήταν εκ των ουραγών στην Ευρώπη ως προς τη στήριξη οικονομίας και εργαζομένων.

Παράλληλα η χώρα έζησε και ζει ένα πρωτόγνωρο κύμα αυταρχισμού και αστυνομοκρατίας και σοβαρής περιστολής δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών. Η κυβέρνηση δημιουργεί νέους μηχανισμούς καταστολής και χρησιμοποιεί την αστυνομία για την επιβολή των πιο ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών της. Ο τόπος μας, έζησε τα τραγικά γεγονότα του Φεβρουαρίου που για δυο μέρες δυνάμεις των ΜΑΤ αιματοκύλισαν το νησί μας. Οι ευθύνες της κυβέρνησης και προσωπικά του κ. Μηταράκη είναι τεράστιες. Φοβούμαι δε πως τα τραγικά αυτά γεγονότα δεν τους έγιναν μάθημα.

 

Ποιες θεωρείτε τις σημαντικότερες προκλήσεις για το 2021 σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο;

Βασική προτεραιότητα θα πρέπει αρχικά να είναι η αποτελεσματική αντιμετώπιση του δεύτερου και ενδεχομένως του τρίτου κύματος της πανδημίας. Η θωράκιση του δημόσιου συστήματος Υγείας, τόσο σε επίπεδο Πρωτοβάθμιας φροντίδας Υγείας (να σας θυμίσω πως τα μισά αγροτικά Ιατρεία των νοτιοχώρων είναι χωρίς γιατρούς) αλλά και στελέχωσης του Νοσοκομείου μας, μιας και προσλήψεις ακούμε και προσλήψεις δεν βλέπουμε. Το Νοσοκομείο της Χίου επιφορτίζεται όλο και με νέες υποχρεώσεις (μόνο και αποκλειστικό εμβολιαστικό κέντρο για το νησί) χωρίς καμμιά επιπλέον στήριξη. Να σημειώσουμε δε πως το λεγόμενο «εθνικό σχέδιο εμβολιασμού» αποδείχθηκε άλλο ένα θορυβώδες επικοινωνιακό πυροτέχνημα της κυβέρνησης.

Το επόμενο ζητούμενο για το νησί μας είναι αναμφίβολα η αντιμετώπιση των οικονομικών και κοινωνικών συνεπειών της πανδημίας. Πέρα από ευχολόγια αναμένουμε, φοβούμαι ματαίως, και ένα συνεκτικό σχέδιο ενίσχυσης της τοπικής οικονομίας και κάποια μέτρα για την αντιμετώπιση της κατάρρευσης του τουρισμού, βασικού πυλώνα στήριξης του τόπου μας. Εμείς ως υπεύθυνη αντιπολίτευση προτείναμε, με το πρόγραμμα «Μένουμε όρθιοι» συγκεκριμένα και κοστολογημένα μέτρα προς την κατεύθυνση αυτή.

 

Μοιραία η όποια συζήτηση, πολύ περισσότερο λόγω επικαιρότητας, έρχεται και πάλι στο μεταναστευτικό. Η κατάσταση φαίνεται ότι έχει φθάσει σε αδιέξοδο. Τι θεωρείτε ότι πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα και με δεδομένη την αιφνιδιαστική κίνηση της Κυβέρνησης για το Θόλος;

Απερίφραστα θα σας απαντήσω πως η επιλογή του Θόλους είναι μια ακόμη τραγική επιλογή της κυβέρνησης. Αποκαλύφθηκε πως ο κ. Μηταράκης για μέρες εξαπατούσε του λίγους συνομιλητές του, έχοντας ήδη ξεκινήσει τις διαδικασίες χρηματοδότησης της υπερδομής στο Θόλος, προσποιούμενος πως κάνει διάλογο με την κοινωνία. Η μόνη λύση αυτή την στιγμή για την επιλογή του Θόλους και με δεδομένη την ομόθυμη θέση των τοπικών κοινωνιών, είναι η άμεση εγκατάλειψη του εγχειρήματος και η συμμόρφωσή του στις ομόφωνες αποφάσεις του Περιφερειακού Συμβουλίου Β. Αιγαίου και του Δημοτικού Συμβουλίου Δ. Χίου. Θα πρέπει να αντιληφθεί ο κ. Μηταράκης πως συνομιλεί μόνο με τον εαυτό του και πως ακόμα και οι λίγοι ακόλουθοί του θα τον εγκαταλείψουν σύντομα.

 

Κύριε Μιχαηλίδη, η ευρύτερη περιοχή του «18» αποτελεί λύση στο πρόβλημα της Χίου; Και ρωτώ για τη συγκεκριμένη περιοχή, όχι ως υπόδειξη θέσης, αλλά επειδή κατηγορείστε από την πλευρά Μηταράκη, ότι ενώ είχατε συνηγορήσει στο «18» πριν 4 χρόνια περίπου, τελικά εγκαταλείψατε αυτή τη θέση ως κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Πρόκειται για μια ακόμη λαθροχειρία του κ. Μηταράκη. Αλλά ας δούμε πως έχουν τα ακριβή περιστατικά. Με δεδομένη την τραγική κατάσταση το 2016, αναζητήθηκε από την τότε κυβέρνηση αγωνιωδώς χώρος για την εγκατάσταση πρωτίστως Προαναχωρησιακού Κέντρου. Μετά την άρνηση του Μητροπολίτη να παραχωρήσει χώρο στο Μερσυνίδι και την εγκατάλειψη της ιδέας του αεροδρομίου των Ολύμπων, προτάθηκε από τον τότε Αντιπεριφερειάρχη κ. Στ. Κάρματζη το «18» ως πιθανός χώρος. Την πρόταση αυτή την υποβάλλαμε από κοινού με τον τότε Δήμαρχο Χίου κ. Μ Βουρνού και τον κ. Ν. Μηταράκη στον τότε Υπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Ν. Τόσκα. Κλιμάκιο τεχνικών και υπηρεσιακών παραγόντων επισκέφτηκαν την περιοχή και αποφάνθηκαν πως η περιοχή ήταν εντελώς ακατάλληλη για τον σκοπό αυτό. Τούτου δοθέντος, το Υπουργείο, η κυβέρνησή μας δηλαδή, απέρριψε την πρόταση αυτή.

Επομένως, η όλη διαδικασία που ακολουθήθηκε επί ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει κρίσιμες διαφορές με ό,τι συμβαίνει επί ΝΔ σήμερα: υποστηρίχθηκε από τον Δήμο και την Περιφέρεια και κυρίως δεν υπήρχε η αντίθετη ομόθυμη θέση των τοπικών κοινωνιών. Άρα, διερευνήθηκε μια λύση για λόγους και ευρύτερης συναίνεσης, θα έλεγα, όμως απορρίφθηκε μετά από συντεταγμένη και τεκμηριωμένη εξέταση, χωρίς αυταρχισμό και ΜΑΤ.

 

Η Ν.Δ. σας καταλογίζει στο ακέραιο ότι βρίσκεστε πίσω από τον γεωγραφικό εγκλωβισμό προσφύγων και μεταναστών μέσα από την κοινή δήλωση Ε.Ε. – Τουρκίας. Εκ των υστέρων, θεωρείτε λάθος αυτή τη συμφωνία; Θεωρείτε ότι πρέπει να αλλάξει;

Η Κοινή Δήλωση Ε. Ε. – Τουρκίας έγινε αποδεκτή από την τότε κυβέρνηση με αποκλειστικό σκοπό να αντιμετωπίσει την τραγική κατάσταση των προσφυγικών ροών, κυρίως εκ Συρίας, του 2015. Τότε να σας θυμίσω πρόσφυγες και μετανάστες συνέρρεαν κατά εκατοντάδες χιλιάδες στη χώρα. Ο δημοτικός κήπος και οι πλατείες ήταν γεμάτες ανθρώπους. Υπήρχε άμεση ανάγκη να περιοριστούν οι ροές, την ίδια ώρα που ο Τούρκος Πρόεδρος άνοιγε την στρόφιγγα όλο και περισσότερο και οι βαλκανικές και ευρωπαϊκές χώρες έκλειναν διαδοχικά τα χερσαία σύνορά τους. Μπροστά λοιπόν στο ενδεχόμενο να εγκλωβιστούν στην Ελλάδα εκατοντάδες χιλιάδες προσφύγων, ο τότε πρωθυπουργός αποδέχτηκε αυτή την Δήλωση, μη έχοντας άλλη επιλογή. Και πράγματι, μετά την υπογραφή της, οι ροές μειώθηκαν δραστικά και έτσι δόθηκε ο χρόνος για την διαχείριση της κατάστασης που είχε δημιουργηθεί. Είναι αλήθεια ότι η τότε κυβέρνηση εκτίμησε ότι η μονομερής καταγγελία της δήλωσης από πλευράς της ελληνικής κυβέρνησης θα οδηγούσε με ακρίβεια στην επάνοδο στην προηγούμενη τραγική κατάσταση. Παρά τις προεκλογικές ρητορείες διαφόρων στελεχών της, δεν είδα την ΝΔ ως κυβέρνηση να το αμφισβητεί αυτό. Σήμερα, βέβαια, στο πλαίσιο του πρόσφατου ανοίγματος της ατζέντας για τις ευρω-τουρκικές σχέσεις, η κυβέρνηση έχει κάθε δυνατότητα να πιέσει για επαναδιαπραγμάτευση της Δήλωσης του 2016 ή την υπογραφή νέας ευρω-τουρκικής συμφωνίας.

 

Μεγάλο κεφάλαιο αποτελεί η νησιωτική πολιτική. Αναλάβατε ένα σημαντικό χαρτοφυλάκιο ως στέλεχος και Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Βασικό ερώτημα είναι μπορεί να υπάρξει ενιαία νησιωτική πολιτική, κάποια στιγμή στο μέλλον, διότι ελπίζω ότι μπορείτε κι εσείς να συμφωνήσετε ότι μέχρι σήμερα όταν αναφερόμαστε σε ένα τέτοιο ζήτημα μάλλον ως κακόγουστο ανέκδοτο ακούγεται.

Σε ό,τι αφορά το ΣΥΡΙΖΑ δεν θα συμφωνήσω μαζί σας κ. Φύκαρη. Κατά την δική μας διακυβέρνηση υπήρξαν εμβληματικές παρεμβάσεις για την έμπρακτη στήριξη της νησιωτικότητας, όπως το Μεταφορικό Ισοδύναμο, τα Ειδικά Αναπτυξιακά προγράμματα Βορείου και Νοτίου Αιγαίου κ.α. Από την άλλη, βέβαια, η σημερινή κυβέρνηση απαξιώνει συστηματικά τα μέτρα αυτά, για παράδειγμα με τις απαράδεκτες καθυστερήσεις στις πληρωμές του μεταφορικού ισοδύναμου. Να σας θυμίσω, επιπλέον, ότι από τα πρώτα έργα των ημερών της Νέας Δημοκρατίας ήταν η κατάργησητης θέσης του υφυπουργού ή αναπληρωτή Υπουργού για θέματα νησιωτικής πολιτικής, με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει. Στον πρόσφατο νόμο που ψηφίστηκε στη Βουλή, τα σχετικά άρθρα που αναφέρονταν στην νησιωτική πολιτική, λίγα στον αριθμό, αποτελούσαν γενικόλογες αναφορές και ευχολόγια· ενδεικτικά να πω ότι δημιουργούν χρηματοδοτικά εργαλεία, υποτίθεται, χωρίς όμως κανένα προϋπολογισμό! Οι δεκάδες νομοθετικών πρωτοβουλιών που αναλαμβάνει η κυβέρνηση στερούνται ειδικών προβλέψεων για τα νησιά, παρακάμπτοντας δηλαδή και την από χρόνια νομοθετημένη «ρήτρα νησιωτικότητας».

Εμείς έχουμε ήδη ξεκινήσει την επεξεργασία συγκεκριμένων πρωτοβουλιώνγια τους τομείς της υγείας και της παιδείας ειδικά για τα νησιά, τις οποίες και θα παρουσιάσουμε το επόμενο διάστημα. Ταυτόχρονα, πρέπει να σας πω ότι στο πλαίσιο των προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για την αξιοποίησης πόρων από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης («σχέδιο αντι-Πισσαρίδη») έχουμε διαμορφώσει συγκεκριμένες και πλήρως κοστολογημένες προτάσεις όσον αφορά τις υποδομές, την ανάπτυξη και την εργασία στα νησιά. Παράλληλα, προτρέπουμε την κυβέρνηση να συνεχίσει και να ενδυναμώσει μέτρα νησιωτικότητας που έχουμε καθιερώσει και να μην τα απαξιώνει συστηματικά.

 

Ως βουλευτής Χίου που θεωρείτε ότι πρέπει να επενδύσει η Χίος σε συνάρτηση βέβαια και με το νέο ΕΣΠΑ που βρίσκεται προ των πυλών;

Το νέο ΕΣΠΑ 2021 – 2027 περιλαμβάνει συνολική δημόσια δαπάνη περίπου 27 δισ. ευρώ. Στην Περιφέρεια Β. Αιγαίου αντιστοιχούν περίπου 370 εκατομμύρια. Nα υπενθυμίσω εδώ ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε ανακοινώσει μια γενναία αύξηση του σχετικού ποσού.

Μαζί με τους πόρους που θα έρθουν από το ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης, νομίζω ότι διαμορφώνεται ένας πολύ σημαντικός «κουμπαράς», τον οποίο θα πρέπει να διαχειριστούμε με διαφάνεια, υψηλού επιπέδου προγραμματισμό και όραμα. Είναι η ευκαιρία να ξεκολλήσει η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου από τη θέση του ουραγού, κυριολεκτικά, σε διαφόρους τομείς σε ευρωπαϊκό επίπεδο (π.χ. Δείκτης Περιφερειακής Ανταγωνιστικότητας) και, ανεξαρτήτως αυτού, να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις πολλαπλές προκλήσεις που αντιμετωπίζει. Ειδικά για τη Χίο, βέβαια, θα πρέπει να βελτιώσουμε δραστικά τα προβλήματα ώριμων μελετών και έργων που παρατηρήθηκαν την περίοδο 2014-2020.

Φυσικά, η συζήτηση για το μοντέλο ανάπτυξης της επόμενης δεκαετίας πρέπει να είναι ευρεία και δημοκρατική. Αν έπρεπε να απαντήσω με δυο λόγια, θα έλεγα ότι οι αρχές που διέπουν την πορεία της Ένωσης Μαστιχοπαραγωγών θα έπρεπε να αποτελούν τον οδηγό για τη Χίο του αύριο: αλληλεγγύη και δίκαιη κατανομή των οφελών, εξωστρέφεια, συνέργειες με άλλες παραγωγικές δραστηριότητες του τόπου, επένδυση στην έρευνα και καινοτομία.

Με λίγο περισσότερα λόγια, θα έλεγα ότι μεταξύ των κλάδων που πρέπει να εστιάσουμε είναι η αγροδιατροφή και ο τουρισμός. Νομίζω πως και στους δυο αυτούς τομείς το νησί μας μπορεί να στοχεύσει με επιτυχία και να διεκδικήσει πόρους, αναγκαίους για την αναζωογόνηση της αγροτικής ζωής του νησιού σε καινοτόμες κυρίως καλλιέργειες, αλλά και στον τουριστικό τομέα, με ιδιαίτερη έμφαση στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Θεωρώ την στήριξη του τουρισμού ιδιαίτερης σημασίας για το νησί μας, μετά την καταβαράθρωσή του το τελευταίο διάστημα από την πανδημία. Το γεγονός ότι η Χίος έμεινε τις περασμένες δεκαετίες έξω από την εκρηκτική άνοδο του τουριστικού κλάδου, μας δίνει πρόσθετα συγκριτικά πλεονεκτήματα: μπορούμε με την υπάρχουσα γνώση να επενδύσουμε σε αυτόν τον κλάδο, συνδυάζοντάς τον με άλλους στόχους, όπως η διαφύλαξη της πραγματικής μοναδικής αρχιτεκτονικής κληρονομιάς και του φυσικού κάλλους, να αποφύγουμε δηλαδή την τουριστική «μονοκαλλιέργεια», όχι μόνο γιατί φάνηκε με την πανδημία ότι αυτό σε περιπτώσεις κρίσης δημιουργεί υπέρμετρα πλήγματα, αλλά και για να σεβαστούμε την κλίμακα και το περιβάλλον του νησιού.

Παράλληλα, αναλογιζόμενοι και τους κινδύνους που σχετίζονται με τη γήρανση του πληθυσμού, αλλά και δυνατά σημεία μας όπως το υψηλό ποσοστό αποφοίτων πανεπιστημίων, θα πρέπει να αναζητήσουμε απτές λύσεις που θα κάνουν τους Χιώτες να παραμείνουν στον τόπο τους επειδή δεν θα νιώθουν ότι υστερεί σε κάτι. Η στήριξη και ενίσχυση των δημόσιων υποδομών και υπηρεσιών (υγείας, παιδείας, μεταφορών και επικοινωνιών, πολιτισμού και αθλητισμού) είναι απολύτως αναγκαία συνθήκη. Ταυτόχρονα, με τα νέα δεδομένα της ψηφιακής μετάβασης και άυλης οικονομίας, μπορούν πόροι το ΕΣΠΑ να διοχετευθούν στην ενίσχυση νέων επιχειρηματικών εγχειρημάτων που θα μπορούν να έχουν εθνική ή και διεθνή απεύθυνση όντας εγκατεστημένα στη Χίο. Για όλα τα ανωτέρω που ενδεικτικά αναφέρω, θα πρέπει να υπάρχει ειδική πρόβλεψη για τις πιο ευάλωτες ομάδες πληθυσμού, όπως οι άνεργοι, και περιοχές όπως η Βόρεια Χίος, τα Ψαρά και οι Οινούσσες.

 

Θα θέλαμε ένα σύντομο σχόλιό σας, ως βουλευτή ενός ακριτικού νησιού, για τα ελληνοτουρκικά ζητήματα.

Οι σχέσεις μας με την γείτονα εξ ανατολών χώρα βρίσκονται και πάλι σε μια κρίσιμη καμπή. Η τουρκική προκλητικότητα έβαινε κλιμακούμενη μέχρι και πριν λίγο διάστημα, περιορίστηκε εν μέρει εν όψη της επανέναρξης των διερευνητικών, άλλα και της επικείμενης Συνόδου κορυφής όπου θα συζητηθεί, αν συζητηθεί, το θέμα των κυρώσεων. Όσον αφορά τις διερευνητικές (ο 61οςγύρος να θυμίσω), η επανέναρξή τους ως γεγονός είναι οπωσδήποτε σε θετική κατεύθυνση. Η εθνική θέση, περί διαπραγμάτευσης αποκλειστικά και μόνο για ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, παραμένει πιστεύω σταθερή και αμετακίνητη από μεριάς μας. Η κατάληξη βέβαια της πρόσφατης Συνόδου κορυφής ήταν μια καθαρή ήττα της χώρας μας και ένα Βατερλώ της εξωτερικής μας πολιτικής. Η χώρα μας θα πρέπει με σθεναρότητα να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, να εγκαταλείψει την πολιτική του κατευνασμού προς την Τουρκία και να αξιοποιήσει συμμαχίες προς την κατεύθυνση μιας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής. Μακριά από εθνικιστικές κορώνες, να καταστήσει σαφές στη γείτονα ότι η χώρα θα πράξει ότι χρειάζεται για να υπερασπίσει τα κυριαρχικά δικαιώματά της.

 

Κλείνω με έναν πολιτικό σχολιασμό. Πλέον φαίνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ των πολλαπλών τάσεων δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις προκλήσεις της κοινωνίας. Μπορεί να συνεχίσουν να υφίστανται αυτές οι τάσεις μέσα στο κόμμα σας;

Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ υπήρξε πάντοτε ένας χώρος ζωντανού προβληματισμού και διακίνησης ιδεών. Είναι αλήθεια πως κάποιες φορές έδινε την εικόνα ενός πολυκερματισμένου πολιτικού χώρου και, επομένως, μειωμένης αξιοπιστίας. Η λειτουργία των τάσεων με την έννοια της οργανωμένης δομής μέσα στο κόμμα μας, με συγκεκριμένους στόχους και λειτουργίες με βρίσκει απολύτως αντίθετο. Αντίθετα, η λειτουργία ρευμάτων ιδεών, ως φορείς διαμόρφωσης και έκφρασης πολιτικής σκέψης μέσα στα πλαίσια του κόμματος, θεωρώ πως είναι μια απόλυτα υγιής διαδικασία. Μάλιστα δεν σας κρύβω πως συμμετέχω ενεργά σε ένα τέτοιο ρεύμα ιδεών, που έχει ως στόχο την υλοποίηση του πολιτικού σχεδίου του Αλέξη Τσίπρα και το άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ προς όλους τους προοδευτικούς και δημοκρατικούς πολίτες χωρίς εσωστρέφειες και φοβικά σύνδρομα.

 

Υπάρχει περιθώριο συγκλίσεων με το Κίνημα Αλλαγής ή θεωρείτε μονόδρομο την αυτόνομη πορεία του ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί μόνος του να ανακόψει την πορεία και άρα την πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη;

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ ποτέ δεν μίλησε για αυτόνομη πορεία. Αντίθετα ο Αλέξης Τσίπρας πολλές φορές απηύθυνε εκκλήσεις προς τα άλλα κόμματα της αριστεράς και της κεντροαριστεράς για συμπόρευση ή για προγραμματικές συγκλίσεις. Εισέπραξε κατηγορηματική άρνηση. Το παρελθόν έχει αφήσει βαριές πληγές, που μέχρι τώρα έχουν ανακόψει μια τέτοια προοπτική. Όμως, η ελπίδα για μια τέτοια προσέγγιση σε προγραμματική βάση και σε ένα επίπεδο ελάχιστων και απαραίτητων συγκλίσεων πρέπει πάντα να είναι ζωντανή και παρούσα. Σωστά επισημαίνετε ως στοχοθέτηση την ανάσχεση της πιο ακραίας νεοφιλελεύθερης πολιτικής που γνώρισε η χώρα. Απέναντι στη εξαθλίωση του λαού μας, στην περιστολή των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων, στον ακραίο αυταρχισμό και την σύντμηση των συνταγματικών προβλέψεων δεν μπορούμε να μένουμε απαθείς ή να ενεργούμε κατ’ ιδίαν. Ο δημοκρατικός, προοδευτικός χώρος και ο χώρος της Αριστεράς οφείλουν να συνεννοηθούν σε ένα πεδίο ελάχιστων συγκλίσεων προς όφελος της χώρας και του λαού μας.



Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης και να αναλύουμε την επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας μας. Με την παραμονή σας στην ιστοσελίδα, αποδέχεστε τη χρήση cookies όπως αυτή περιγράφεται στην Πολιτική Cookies ΟΚ