ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

20/04/2021

Α. Χαρίτσης: Ενώ όλος ο πλανήτης ψάχνει ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, η κυβέρνηση φαντασιώνεται μία χώρα με εργαζόμενους - λάστιχα

   Α. Χαρίτσης: Ενώ όλος ο πλανήτης ψάχνει ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, η κυβέρνηση φαντασιώνεται μία χώρα με εργαζόμενους - λάστιχα



Συνέντευξη του τομεάρχη Ανάπτυξης και Επενδύσεων της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ και βουλευτή Μεσσηνίας, Αλέξη Χαρίτση, στην ιστοσελίδα «Newsbomb.gr » (Αντώνης Γκιόκας)


«Με τη χώρα στα πρόθυρα της οικονομικής κατάρρευσης, η πολιτική της κυβέρνησης συνοψίζεται σε αποσπασματικά μέτρα, αντιφατικές αποφάσεις και αδιαφορία για την εικόνα της πραγματικής οικονομίας» δηλώνει ο βουλευτής Μεσσηνίας και Τομεάρχης Ανάπτυξης και Επενδύσεων του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Αλέξης Χαρίτσης, σε συνέντευξή του στην ιστοσελίδα «Newsbomb.gr». «Δεν υπάρχει άλλο περιθώριο αναμονής» προσθέτει ο ίδιος, επαναλαμβάνοντάς τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για «ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους που προέκυψε στη διάρκεια της πανδημίας», «ενίσχυση της ρευστότητας των μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων» και «ένα μόνιμο και ολιστικό πλαίσιο διαχείρισης του ιδιωτικού χρέους με προστασία της πρώτης κατοικίας των ευάλωτων».

«Το πρόγραμμά μας είναι προϊόν μίας μακράς και ουσιαστικής συζήτησης με εκπροσώπους της πραγματικής οικονομίας» και «κοστολογείται στα 8,4 δισ. ευρώ» τονίζει ο βουλευτής.  «Είναι ένα κόστος που μπορεί να σηκώσει η χώρα, ειδικά στην ευνοϊκή δημοσιονομική ευρωπαϊκή συγκυρία» συνεχίζει ο ίδιος, αντιπαραβάλλοντας ότι «το οικονομικό και κοινωνικό κόστος που πληρώνουμε με την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας είναι πολύ μεγαλύτερο». Ενώ υπογραμμίζει ότι «η σοβαρή ιχνηλάτηση, η αποσυμφόρηση στα μέσα μεταφοράς και η ενίσχυση του ΕΣΥ που ζητά ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και μήνες, δεν είναι πολυτέλειες αλλά προϋποθέσεις για θωράκιση της κοινωνίας και ανασύνταξη τηςκοινωνίας».

«Την ώρα που όλος ο πλανήτης ψάχνει ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο για την επόμενη μέρα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη φαντασιώνεται μία χώρα με εργαζόμενους-λάστιχα» δηλώνει ο Αλ. Χαρίτσης σχολιάζοντας το επικείμενο νομοσχέδιο για τα εργασιακά, για να καταλήξει: «Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει την πανδημία ως την «τέλεια ευκαιρία» για να εφαρμόσει μια ακραία εκδοχή του σχεδίου που πριν μια δεκαετία ονομάστηκε «εσωτερική υποτίμηση» και είχε καταστροφικές επιπτώσεις στην παραγωγική βάση και στον κοινωνικό ιστό της χώρας».

Ολόκληρη η συνέντευξη:

Πριν από μερικές ημέρες παρουσιάσατε το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας μετά το τέλος της πανδημίας. Μπορείτε να μας αναφέρετε ποια είναι εκείνα τα στοιχεία που σας διαφοροποιούν από τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες;

Αν έπρεπε να απομονώσω ένα στοιχείο, θα έλεγα ότι αυτό αφορά την αίσθηση του κατεπείγοντος. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ δεν αφορά ένα αφηρημένο αύριο, αλλά εκκινεί από το που βρισκόμαστε σήμερα: η συμπλήρωση ενός χρόνου από την έλευση της πανδημίας στην Ευρώπη έχει οδηγήσει τη χώρα μας στα πρόθυρα της οικονομικής κατάρρευσης. Κατά συνέπεια, εμείς λέμε ότι δεν υπάρχει άλλο περιθώριο αναμονής. Η επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας προϋποθέτει: ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους που προέκυψε στη διάρκεια της πανδημίας, ενίσχυση της ρευστότητας των μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων, μόνιμο και ολιστικό πλαίσιο διαχείρισης του ιδιωτικού χρέους με προστασία της πρώτης κατοικίας των ευάλωτων. Οι τρεις αυτοί άξονες εξυπηρετούν αντίστοιχους στρατηγικούς στόχους: την θωράκιση της οικονομίας, τη διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής, τη δυναμική ανάπτυξη της χώρας μας.

Η πρακτική της κυβέρνησης συνοψίζεται σε αποσπασματικά μέτρα, αντιφατικές αποφάσεις και αδιαφορία για την εικόνα της πραγματικής οικονομίας, όπου οι μικρομεσαίες κυρίως επιχειρήσεις σωρεύουν χρέη και οι εργαζόμενοι βρίσκονται μετέωροι ανάμεσα στην ανασφάλεια και στην αβεβαιότητα. Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι συγκεκριμένο και κοστολογημένο: προβλέπει τη στήριξη της οικονομίας με 8,4 δισεκατομμύρια ευρώ που προκύπτουν από το κόστος των μέτρων ρευστότητας (5,7 δισ) και την απώλεια εσόδων από το κούρεμα χρεών (2.7 δισ). Είναι ένα κόστος που μπορεί να σηκώσει σήμερα η χώρα, ειδικά στην ευνοϊκή δημοσιονομική ευρωπαϊκή συγκυρία. Το κόστος που πληρώνουμε με την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας είναι πολύ μεγαλύτερο: και οικονομικά και κοινωνικά.


Πώς υποδέχθηκαν τις προτάσεις σας οι παραγωγικοί φορείς; Τι μηνύματα λάβατε από τους ενδιαφερόμενους;

Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ δεν προέκυψε ξαφνικά. Είναι προϊόν μίας μακράς και ουσιαστικής συζήτησης και ανταλλαγής απόψεων με εκπροσώπους της πραγματικής οικονομίας, παραγωγικούς φορείς, επιστημονικά επιμελητήρια, αλλά και σημαντικούς επιστήμονες. Κοινή αφετηρία της συζήτησης αυτής ήταν η αναγκαιότητα μίας εναλλακτικής στο αδιέξοδο στο οποίο έχει οδηγήσει τη χώρα η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Προτάσεις όπως αυτή για τη ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους της πανδημίας, για παράδειγμα, ανταποκρίνονται στις αγωνίες  των μικρομεσαίων που αντιμετωπίζουν ζήτημα επιβίωσης πλέον.

Η κυβέρνηση φέρεται αλαζονικά. Δεν ακούει τη φωνή των παραγωγικών φορέων - αυτό φάνηκε ξεκάθαρα ακόμα και στην πρότασή της για το Ταμείο Ανάκαμψης που προέκυψε ερήμην της κοινωνίας. Και αυτό είναι μεγάλο λάθος. Όχι με όρους κομματικού ανταγωνισμού, αλλά για το ίδιο το μέλλον της χώρας.


Το υπουργείο Εργασίας ετοιμάζει έναν νέο νόμο για τις εργασιακές σχέσεις. Ο Κωστής Χατζηδάκης, μάλιστα, υποστηρίζει ότι αυτός θα προστατεύει τους εργαζόμενους. Ποια είναι η δική σας άποψη;

Είναι εντυπωσιακή η απόσταση της κυβέρνησης από την ίδια την πραγματικότητα. Το τελευταίο διάστημα είδαμε πώς η απαξίωση της Επιθεώρησης Εργασίας και νομοθετικές πρωτοβουλίες -όπως αυτή για τη νομιμοποίηση της απλήρωτης εργασίας- οδήγησαν σε μία πρωτοφανή απορρύθμιση της αγοράς εργασίας. Σε ένα ήδη προβληματικό περιβάλλον, η κυβέρνηση έρχεται να νομιμοποιήσει την ελαστικοποίηση της εργασίας υποστηρίζοντας ότι αυτό είναι για το καλό των εργαζομένων!

Την ώρα που όλος ο πλανήτης ψάχνει ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο για την επόμενη μέρα της πανδημίας, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ανασύρει από το συρτάρι της τις πιο ακραίες απαιτήσεις του ΔΝΤ για τη συμπίεση του κόστους εργασίας και την πλήρη κατάργηση κάθε εργατικού δικαιώματος.

Η κυβέρνηση κηρύσσει πόλεμο στην κοινωνία. Αντί να αναζητήσει πολιτικές μείωσης της ανεργίας, κατοχύρωσης των εργαζομένων, προστασίας και ασφάλειας του δικαιώματος στην εργασία φαντασιώνεται μία χώρα με εργαζόμενους-λάστιχα που θα δουλεύουν πέραν του οκτάωρου, θα βλέπουν τον μισθό τους να συμπιέζεται και θα είναι ευάλωτοι στις εργοδοτικές πιέσεις. Η κυβέρνηση δεν νομοθετεί για να βελτιώσει το μέλλον. Εκτιμώντας, εσφαλμένα προφανώς, ότι λόγω πανδημίας δεν θα υπάρξουν κοινωνικές αντιδράσεις, η κυβέρνηση επαναφέρει τα πιο παλιά εργαλεία, έχοντας κατά νου μια ακραία εκδοχή του σχεδίου που πριν μια δεκαετία ονομάστηκε «εσωτερική υποτίμηση», με καταστροφικές επιπτώσεις στην παραγωγική βάση και στον κοινωνικό ιστό της χώρας.


Αν κατάλαβα καλά από αυτά που μας είπατε, πιστεύετε ότι η κυβέρνηση «εργαλοιοποιεί» την πανδημία;

Προτεραιότητα της κυβέρνησης όλο αυτό το διάστημα ήταν η fast track νομοθέτηση  σειράς αντικοινωνικών ρυθμίσεων, με την Βουλή να υπολειτουργεί και την κοινωνία να βρίσκεται σε καραντίνα. Με χαρακτηριστικά παραδείγματα τον νέο πτωχευτικό κώδικα, την μείωση των εισακτέων στα Πανεπιστήμια, την διάλυση των εργασιακών σχέσεων και την άρση κάθε περιβαλλοντικής προστασίας στο βωμό του εύκολου κέρδους για τους πολύ λίγους.

Το συμπέρασμα είναι προφανές. Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει πράγματι την πανδημία ως την «τέλεια ευκαιρία» για να εφαρμόσει τις αποτυχημένες, κοινωνικά άδικες, πολιτικές του παρελθόντος, που οδήγησαν ήδη μια φορά την χώρα μας στο χείλος της χρεοκοπίας και να ξηλώσει το κοινωνικό κράτος που με κόπο έστησε ξανά στα πόδια του ο ΣΥΡΙΖΑ.


Πάντως, η πανδημία παραμένει παρούσα, αλλά η χώρα οδεύει σταδιακά προς το άνοιγμα – εν όψει κιόλας της τουριστικής σεζόν. Δεν είναι κάτι που θα έπρεπε να γίνει, έστω κι υπό αυτές τις συνθήκες;

Αν κάτι μας έμαθε η πανδημία είναι ότι αν κινείσαι σπασμωδικά και με γνώμονα το πρόσκαιρο πολιτικό όφελος, τα χειρότερα θα έρθουν με μαθηματική ακρίβεια. Δυστυχώς η κυβέρνηση δεν το έχει κατανοήσει αυτό. Και για αυτό η χώρα πληρώνει τέτοιο διπλό τίμημα: υγειονομικό και οικονομικό. Το ζητούμενο είναι να πραγματοποιηθούν όλα αυτά που ζητάμε εδώ και μήνες, ώστε η επανεκκίνηση της οικονομίας να γίνει με τρόπο που θα διασφαλίζει τη δημόσια υγεία και την βιωσιμότητα των επιχειρήσεων. Αν ανοίξουμε για να κλείσουμε σε δυο βδομάδες, είναι δώρον άδωρον.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μιλούσε από την πρώτη στιγμή για μαζικά τεστ στους χώρους εργασίας, σοβαρή ιχνηλάτηση, αποσυμφόρηση στα μέσα μεταφοράς, ενίσχυση του ΕΣΥ και έμπρακτη προστασία των ανθρώπων στην πρώτη γραμμή της υγειονομικής και της οικονομικής μάχης. Αυτά δεν είναι πολυτέλειες. Είναι προϋποθέσεις για θωράκιση της κοινωνίας και ανασύνταξη της κοινωνίας.


Εκτιμάτε ότι υφίσταται όντως θέμα πρόωρων εκλογών;

Σε μια κοινωνία που δοκιμάζεται, όπως η ελληνική, αυτή η ερώτηση θα έπρεπε να μην υπάρχει καν στην ατζέντα. Ο λόγος που υπάρχει είναι η κυβερνητική πρακτική των διαρροών και της σεναριολογίας. Είναι προκλητικό. Αντί να δίνουμε όλοι τη μάχη, διαβάζουμε ότι οι υπουργοί «σκέφτονται» για το σε ποια περιφέρεια θα κατέβουν και άλλες τέτοιες ιστορίες που προκαλούν την κοινωνία που αγωνιά για την επιβίωσή της.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα ακολουθήσει την κυβέρνηση στη σεναριολογία. Θεωρούμε ότι η πρώτιστη προτεραιότητα της στιγμής είναι η ανασυγκρότηση της χώρας. Προφανώς αν η κυβέρνηση αποφασίσει να καταφύγει σε εκλογές, είμαστε -για μια ακόμα φορά- έτοιμοι να αναλάβουμε την ιστορική ευθύνη που μας αναλογεί.


Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να ανατρέψει το αρνητικό δημοσκοπικό περιβάλλον, που τείνει να παγιωθεί;

Τίποτα δεν είναι τόσο παγιωμένο. Το αντίθετο. Η κοινωνική δυναμική -όπως αποτυπώνουν και οι δημοσκοπήσεις- φανερώνει ότι οι καταστροφικές επιλογές και το ύφος διακυβέρνησης της Νεάς Δημοκρατίας έχουν σημάνει το πρόωρο τέλος της ανοχής. Η κοινωνία οργίζεται και ανησυχεί. Το στοίχημα για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι να δείξουμε έμπρακτα ότι υπάρχει διέξοδος: ότι δεν θα αφήσουμε τη χώρα να γυρίσει στις πιο άσχημες στιγμές του πρόσφατου παρελθόντος και ότι η «επόμενη μέρα» της πανδημίας μπορεί να σημάνει μια νέα πορεία για τη χώρα με ριζοσπαστικές τομές και θαρραλέες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις. Το στοίχημα αυτό -ένα στοίχημα ουσίας για την ίδια την κοινωνία- το κερδίζουμε κάθε μέρα. Και αυτό μας κάνει αισιόδοξους και πιο αποφασισμένους.



Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης και να αναλύουμε την επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας μας. Με την παραμονή σας στην ιστοσελίδα, αποδέχεστε τη χρήση cookies όπως αυτή περιγράφεται στην Πολιτική Cookies ΟΚ