ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

20/07/2021

Τοποθέτηση Ο. Γεροβασίλη στην ανοιχτή διαδικτυακή εκδήλωση «Γυναικοκτονίες και έμφυλη βία: Από την Ελένη και την Καρολάιν στη φρίκη της Ηλιούπολης»

Τοποθέτηση Ο. Γεροβασίλη στην ανοιχτή διαδικτυακή εκδήλωση «Γυναικοκτονίες και έμφυλη βία: Από την Ελένη και την Καρολάιν στη φρίκη της Ηλιούπολης»



Τοποθέτηση της Όλγας Γεροβασίλη, Γραμματέα Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ- Προοδευτική Συμμαχία και Βουλευτή Άρτας στην ανοιχτή διαδικτυακή εκδήλωση της Ευρωομάδας ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ. με θέμα «Γυναικοκτονίες και έμφυλη βία: Από την Ελένη και την Καρολάιν στη φρίκη της Ηλιούπολης»

Αγαπητές φίλες και φίλοι,

Η σημερινή συζήτηση δυστυχώς είναι τραγικά επίκαιρη.
Αλλά ιδιαίτερα επίκαιρη είναι και η έκθεση της Ελένας Κουντουρά.
Γιατί φίλες και φίλοι δεν «χάλασε» καμία φάση. Εδώ και αιώνες είναι έτσι φτιαγμένη.
Με τη γυναίκα να είναι ελεύθερη για να κάνει αυτά που θέλει ο άντρας.
Όταν όμως μια γυναίκα αποτολμά να εμφανίσει τη δική της προσωπικότητα, να αποκλίνει από τις επιθυμίες ή το mainstream της αντρικής κυριαρχίας, το καλό το παλληκάρι ξέρει κι άλλο μονοπάτι.
Θα προσπαθήσει να τη φέρει στον ίσιο δρόμο. Θα προσπαθήσει να την ελέγξει. Να την απομονώσει κοινωνικά, να την ελέγξει συναισθηματικά.
Και αν δεν τα καταφέρει, μπορεί να έρθει η κακιά στιγμή που λένε, «να γίνει το κακό» και «να το φαει το κορίτσι».
Αλλά αν είναι ξύπνιος και ακολουθήσει συμβουλές που μοιράζονται δωρεάν από τηλεοράσεως, μπορείς σε 4 χρόνια να είναι έξω.
Και να ξαναρχίσει τη φάση, μέχρι να ξανάρθει η κακιά η ώρα.
Μπορεί πάλι η γυναίκα να είναι τυχερή.
Να βρεθεί στα χέρια μιας σερβιτόρας που συναισθάνεται, που τολμά και έτσι να γλιτώσει. Και ο κύκλος της βίας μπορεί να μην καταλήξει στη γυναικοκτονία.
Η κακοποίηση, λεκτική, σωματική μπορεί να σκοτώνει κάθε μέρα, λίγο περισσότερο, μέχρι να καταστρέψει οριστικά αυτό που κάποτε ήταν ένας άνθρωπος γένους θηλυκού, με επιθυμίες, όνειρα, προσωπικότητα.
Είναι όμως η έμφυλη βία νομοτέλεια;
Ας δούμε την εισαγγελική διάταξη για το συζυγοκτόνο στα Γλυκά Νερά.
Η διάταξη αναφέρει χαρακτηριστικά πως ο δράστης «κατέλυσε τη σχέση μητέρας κόρης, θανατώνοντας την μητέρα της ανήλικης και ματαιώνοντας οριστικά τη δυνατότητα εδραίωσης του τόσο σημαντικού για τη ζωή και την εξέλιξη αυτής συναισθηματικού δεσμού».
Η εισαγγελική αυτή διάταξη απαντά στους «αντιρρησίες» της έμφυλης βίας.
Όταν τα θετικά μέτρα χρειάζονται ..«χτες», δυστυχώς μερικοί εξαντλούνται στην άρνηση του όρου γυναικοκτονία.
Στην εγκληματολογία πάντως ο όρος ανατρέχει στο 1976. Το Συμβούλιο της Ευρώπης χρησιμοποιεί τον όρο γυναικοκτονία από το 2009.
Ο όρος γυναικοκτονία συναντάται και στην Επεξηγηματική Σύμβαση της Κων/λης για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών.
Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Η γυναικοκτονία υπάρχει.
Η μη αναγνώρισή της είναι ένα από τα αίτια που αυτή διαιωνίζεται.
Η θυματοποίηση των γυναικών απλά και μόνο επειδή είναι γυναίκες συνιστά διακριτό έγκλημα, ακραία μορφή έμφυλης και σεξιστικής βίας.
Η αντιμετώπισή της φύσης του εγκλήματος αυτού προϋποθέτει την αναγνώρισή του.
Ακούμε συχνά ότι ευθύνεται η «κουλτούρα της βίας». Το ακούμε και από θεσμικά χείλη. Όμως η «κουλτούρα της βίας» δεν είναι ούτε αφηρημένη, ούτε απρόσωπη.
Χρειάζονται στοχευμένα μέτρα και όχι γενικεύσεις και υπεραπλουστεύσεις.
Και πάντως η οργανωμένη πολιτεία δεν μπορεί να αρκείται στην «ατομική ευθύνη» αλλά οφείλει να προνοεί και να εγγυάται την ασφάλεια των πολιτών και την κοινωνική ειρήνη.
Οι υποθέσεις που αναφέραμε αλλά και άλλες (π.χ. η συγκλονιστική υπόθεση Τοπαλούδη) δεν είναι το αίτιο αλλά το σύμπτωμα ενός σοβαρού κοινωνικού προβλήματος.
Ταυτόχρονα οι υποθέσεις στα Γλυκά Νερά και στην Ηλιούπολη αποκάλυψαν και την ανικανότητα της Κυβέρνησης.
Ο αρμόδιος Υπουργός στη Βουλή με πύρινους λόγους δήλωνε ότι δεν έχει αυξηθεί η εγκληματικότητα αλλά δήθεν η «εγκληματοφοβία»!
Αποκαλύφθηκε όμως και το έλλειμμα των διωκτικών μηχανισμών.
Ευτυχώς τόσο στη Δικαιοσύνη, όσο και στην Αστυνομία υπάρχουν και υγιείς δυνάμεις. Χάρη σε αυτές, στην έξωθεν πίεση της κοινής γνώμης αλλά κυρίως στον αγώνα των ίδιων των θυμάτων και των οικογενειών τους σήμερα μιλάμε για δράστες με ονοματεπώνυμο.
Η ενδοοικογενειακή βία είναι έγκλημα που διώκεται αυτεπάγγελτα ..όταν διώκεται.
Στο σημαντικότερο στάδιο, αυτό της καταγγελίας, υπάρχει σημαντικό έλλειμμα στις διωκτικές αρχές, είτε λόγω ελλιπούς κατάρτισης είτε και λόγω νοοτροπίας.
Μια πρωτοβουλία που πήραμε το 2019 στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη ήταν η δημιουργία τμημάτων ενδοοικογενειακής βίας (π.δ. 37/2019).
Τόσο στο Αρχηγείο όσο και στις Γενικές Αστυνομικές Διευθύνσεις και στις Διευθύνσεις Αστυνομίας σε όλη τη χώρα.
Ο σκοπός δεν ήταν να δημιουργηθεί μια ακόμη υπηρεσία.
Αντίθετα, το αίτημα των συναρμόδιων αυτών φορέων ήταν η δημιουργία ενός συνεκτικού δικτύου με την Ελληνική Αστυνομία να αποτελεί την οργανωτική δομή συντονισμού.
Έτσι, οι Υπηρεσίες Ενδοοικογενειακής Βίας της ΕΛ.ΑΣ. σχεδιάστηκαν δυναμικά για να λειτουργούν στην πράξη.
Προβλέφθηκε σειρά νεωτερισμών, όπως: - η ανάπτυξη εφαρμογής ηλεκτρονικής καταχώρισης καταγγελιών ενδοοικογενειακής βίας,
- η εξ αποστάσεως «on-line» ή δια ζώσης σχετική επαίδευση του αστυνομικού προσωπικού,
- η προτυποποιήση των σηματικών αναφορών, ώστε τα καταγγελλόμενα περιστατικά να αντιμετωπίζονται ορθά και ενιαία και
- η επιχειρησιακή αυτοτέλεια των τμημάτων, ώστε να δέχονται και να διεκπεραιώνουν τα ίδια καταγγελίες ενδοοικογενειακής βίας και να μην περιορίζονται στη συλλογή στατιστικών.
Η σημερινή Κυβέρνηση έσπευσε να προμοτάρει επικοινωνιακά την κληρονομιά που της αφήσαμε.
Ωστόσο, σε συνθήκες εγκλεισμού λόγω πανδημίας, με την ενδοοικογενειακή βία να κορυφώνεται, τα Τμήματα αυτά δεν πρέπει να ευτελιστούν σε επικοινωνιακό εργαλείο.
Αντιθέτως πρέπει να γίνουν σανίδα σωτηρίας για τα θύματα.
Από την αρχή καλέσαμε την Κυβέρνηση να τα στελεχώσει, όπως προβλέψαμε, κατά προτεραιότητα με εξειδικευμένους επιστήμονες, νομικούς κλπ.
Πού βρίσκεται σήμερα η στελέχωση των Τμημάτων ενδοοικογενειακής βίας;
Πόσες υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας έχουν τα ίδια αυτοτελώς διεκπεραιώσει;
Το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη δεν μας έχει απαντήσει σε αυτά παρά τις σχετικές κοινοβουλευτικές μας ερωτήσεις.
Πολλά πρέπει να γίνουν ακόμη για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής και έμφυλης βίας, της βίας κατά των γυναικών.
Πρώτα από όλα όμως πρέπει να αναγνωρίσουμε το φαινόμενο, το οποίο αφορά οριζόντια όλες τις κοινωνικές τάξεις.
Οφείλουμε με τον ίδιο τρόπο να αναγνωρίσουμε τις παθογένειες του συστήματος δίωξης.
Η αυτοματοποιημένη καταχώριση καταγγελιών είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα στην αποτύπωση των κρουσμάτων έμφυλης βίας. Δεν είναι όμως παρά ένα πρώτο βήμα.
Η σύνθεση προτύπων επικινδυνότητας δράστη και τα πρωτόκολλα αντιμετώπισης αυτών από την ΕΛΑΣ θα ήταν μια πρώτη επιχειρησιακή προσέγγιση.
Η μελέτη των προφίλ αυτών θα επέτρεπε περαιτέρω την ανάπτυξη των εργαλείων για τη διαμόρφωση της σχετικής αντεγκληματικής πολιτικής.
Πάντως εκ του μακρόθεν, με γενικολογίες και ευχολόγια, στα οποία συχνά εξαντλείται η σημερινή Κυβέρνηση, δεν υπάρχει πρόοδος.




Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης και να αναλύουμε την επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας μας. Με την παραμονή σας στην ιστοσελίδα, αποδέχεστε τη χρήση cookies όπως αυτή περιγράφεται στην Πολιτική Cookies ΟΚ