ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

20/01/2009

Ομιλία Άννας Φιλίνη στο νομοσχέδιο για το υδροηλεκτρικό έργο Μεσοχώρας



Συνέχιση της συζήτησης επί των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου Υπουργείου Ανάπτυξης

 «Προώθηση της συμπαραγωγής δύο ή περισσοτέρων χρήσιμων μορφών ενέργειας, ρύθμιση ζητημάτων σχετικών με το Υδροηλεκτρικό Έργο Μεσοχώρας και άλλες διατάξεις».

ΑΝΝΑ ΦΙΛΙΝΗ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.Θα επανέλθω στο ζήτημα του σχεδίου νόμου.

Είναι ένα σημαντικό σχέδιο νόμου σχετικά με ένα θέμα το οποίο απασχολεί όλον τον κόσμο σήμερα, ένα θέμα εξαιρετικά κρίσιμο, το θέμα της ενέργειας.

Όμως, πρέπει να πούμε ότι εδώ στη χώρα μας το ζήτημα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ώστε να εξασφαλιστεί η αειφορία στην ανάπτυξη της χώρας, είναι ένα ζητούμενο το οποίο, δυστυχώς, δεν έχει ακόμα καλυφθεί.

Και εδώ πρέπει να πω παρενθετικά ότι δυστυχώς έχουν ακουστεί πολλές φωνές το τελευταίο διάστημα που μιλούν για πυρηνική ενέργεια και θέλω να τονίσω πως ελπίζω να μην τολμήσει κανείς επισήμως να θέσει αυτό το θέμα, σχετικά με την ενέργεια στη χώρα μας, αλλά και γενικότερα βεβαίως.

Τώρα, κύριε Πρόεδρε, θα επικεντρωθώ στο ζήτημα των διατάξεων του σχεδίου νόμου που αφορούν το ζήτημα της εκτροπής του Αχελώου και τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις στην περιφέρεια της Μεσοχώρας υπέρ του υδροηλεκτρικού έργου της Δ.Ε.Η.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι γνωστό ότι για τέσσερις φορές το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει αναστείλει με αποφάσεις του τη λειτουργία του φράγματος για το λόγο ότι δεν είχαν εξασφαλιστεί οι απαραίτητοι περιβαλλοντικοί όροι για την προστασία της περιοχής.

Έχουμε, λοιπόν, εδώ ένα ποτάμι, τον Αχελώο ποταμό, που τα νερά του ανήκουν σε όλη τη γη και σε όλους τους κατοίκους αυτής της γης από όπου περνάει το ποτάμι. Και θέλω εδώ να τονίσω ότι για πολλά χρόνια από τις κυβερνήσεις που έχουν περάσει από αυτόν εδώ τον τόπο δεν έχει αναφερθεί εάν τελικά οι Αιτωλοακαρνάνες έχουν κι αυτοί ένα δίκιο που δεν θέλουν να φύγει η κοίτη του Αχελώου από την περιοχή τους, δεν θέλουν να στερηθούν τα νερά του Αχελώου που επί αιώνες εκβάλλουν στην περιοχή της Αιτωλοακαρνανίας.

Και να πω και εδώ ότι φοβόμαστε ότι πραγματικά αυτό το έργο -το οποίο είναι ένα μικρότερο έργο από τη γενικότερη εκτροπή- θα μπορούσε μια μέρα να οδηγήσει στη γενικότερη εκτροπή, την οποία απευχόμαστε και ενάντια στην οποία έχει ταχθεί με σαφήνεια και το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Συγκεκριμένα, λοιπόν, εδώ έχουμε ορισμένα άρθρα τα οποία αναφέρονται σε αναγκαστικές απαλλοτριώσεις για την εξαφάνιση ενός χωριού, για την εξαφάνιση της Μεσοχώρας.

Επίσης, ενώ υποτίθεται ότι αυτή η εκτροπή και αυτά τα έργα γίνονται για να ποτιστεί γενικότερα ο Θεσσαλικός Κάμπος -όπως ανέφερε και η Εισηγήτριά μας, η κα Αμμανατίδου- δεν είναι καθόλου σαφές και μάλιστα αμφισβητείται ότι το έργο αυτό πρόκειται να καλύψει γενικότερα το Θεσσαλικό Κάμπο, παρά μόνο ίσως τον μισό από αυτόν.

Τονίζουμε, λοιπόν, και εμείς ότι προηγουμένως είχε ειπωθεί στους κατοίκους ότι επρόκειτο να απαλλοτριωθούν μονάχα τα χίλια τετρακόσια τριάντα δύο στρέμματα της περιοχής και ότι τα υπόλοιπα πεντακόσια σαράντα χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα δεν θα είχαν πρόβλημα και ότι επρόκειτο η περιοχή αυτή (των πεντακοσίων σαράντα χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων) να μείνει ως έχει.

Όμως, τώρα βλέπουμε ότι το σχέδιο νόμου προβλέπει ότι θα απαλλοτριωθούν και αυτά και δεν είναι διόλου σαφές για ποιο λόγο και τι άλλαξε στη λογική του Υπουργείου.

Στο νομοσχέδιο αναφέρεται –και το διαβάζω- ότι «η αναγκαστική απαλλοτρίωση κηρύσσεται για λόγους μεγάλης σημασίας δημόσιας ωφέλειας, οι οποίοι συνίστανται στην αντιμετώπιση των αναγκών του υδροηλεκτρικού έργου Μεσοχώρας και συγκεκριμένα για την εξασφάλιση των υπόλοιπων εκτάσεων που απαιτούνται για τη λειτουργία του έργου».

Η διάταξη που διάβασα είναι εξαιρετικά ασαφής. Τι θα πει γενικά «για τη λειτουργία του έργου»; Για ποιες ανάγκες; Υπογραμμίζω ότι το Σύνταγμά μας και οι σχετικοί νόμοι για τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις λένε ότι για να είναι νόμιμη μια αναγκαστική απαλλοτρίωση, πρέπει σαφώς να αναφέρεται ο λόγος μεγάλης σημασίας δημόσιας ωφέλειας για τον οποίο κηρύσσεται αυτή η αναγκαστική απαλλοτρίωση.

Και τώρα ρωτάω: Είναι ο λόγος ασφάλειας, όπως είχε ειπωθεί αρχικά, ή είναι ο λόγος τουριστικής ανάπτυξης, που αναφέρεται σε επόμενο άρθρο του νομοσχεδίου; Όμως, αν είναι έτσι, ότι δηλαδή είναι λόγοι τουριστικής ανάπτυξης, τότε οι αγρότες της περιοχής πρέπει να ομολογήσουμε ότι θα απαλλοτριωθούν για ένα κομμάτι ψωμί. Άρα, τότε είναι εσκεμμένη η ασάφεια στο νομοσχέδιο.

Πάντως, επαναλαμβάνω ότι μέσα στο νομοσχέδιο οι λόγοι είναι ασαφείς. Γενικά αναφέρεται η λειτουργία του έργου. Αιτιολογία, η οποία δεν καλύπτει με κανένα τρόπο τους κατοίκους, κυρίως, της Μεσοχώρας που ξεριζώνονται από το χωριό τους και οι οποίοι μάλιστα δεν μπόρεσαν να παραβρεθούν και να υποστηρίξουν τα αιτήματά τους στην Επιτροπή κατά τη διάρκεια των εργασιών της Βουλής.

Κλείνω, λέγοντας ότι πραγματικά φοβόμαστε πως αυτά τα μικρά έργα στην περιοχή του Αχελώου δεν αποκλείουν να έρθει το μεγάλο έργο της εκτροπής για το οποίο έχει αποφασίσει κατά και το Συμβούλιο της Επικρατείας. Με αυτή την ευκαιρία θέλω για άλλη μια φορά να πω απʼ αυτά εδώ τα έδρανα, όπως είχαμε υποστηρίξει και πέρυσι, όταν μιλούσαμε κατά της Αναθεώρησης του Συντάγματος, ότι είναι πολλοί οι οποίοι βάλουν κατά του ΣτΕ επανειλημμένα, γιατί είναι πολλά και μεγάλα τα συμφέροντα που προσπαθούν κάθε φορά να ταχθούν κατά της προστασίας του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος. Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει επανειλημμένα προστατέψει το περιβάλλον και ελπίζω ότι για άλλη μια φορά θα ταχθεί υπέρ της φροντίδας της χώρας, του φυσικού και πολιτιστικού της πλούτου.

Να πω, επίσης, ότι οι αγρότες μας, που κινητοποιούνται αυτή τη στιγμή σε όλη τη χώρα, κινητοποιούνται γιατί αγωνιούν για την παραγωγή τους και για το μέλλον τους και με τέτοια μέτρα δεν νομίζω ότι μπορεί να κρυφτεί η πραγματικότητα, η οποία ισχύει ιδιαίτερα μέσα σε στιγμές οικονομικής κρίσης και για τους αγρότες μας και για την αγροτική μας οικονομία.

Ευχαριστώ.