ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

15/06/2018

Ν. Φίλης: Παρέα με τον Όρμπαν και την ευρωπαϊκή ακροδεξιά διεκδικεί ο κ. Μητσοτάκης την εξουσία;

Ν. Φίλης: Παρέα με τον Όρμπαν και την ευρωπαϊκή ακροδεξιά διεκδικεί ο κ. Μητσοτάκης την εξουσία;



Ομιλία Νίκου Φίλη στην Ολομέλεια της Βουλής για την πρόταση δυσπιστίας της ΝΔ κατά της κυβέρνησης με αφορμή την συμφωνία με την ΠΓΔΜ

.

1. Η συμφωνία με τη γειτονική Δημοκρατία, που αναμένεται να υπογραφεί μεθαύριο στις Πρέσπες, είναι μια καλή συμφωνία. Είναι ένας συμβιβασμός προς όφελος των συμφερόντων των δύο χωρών, της σταθερότητας και της ειρήνης στην περιοχή.
Ανταποκρίνεται στις δημοκρατικές αξίες της Ελλάδας για τη συνεργασία ανάμεσα στους λαούς, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα κοινό μέλλον ανάπτυξης και ευημερίας με όλους τους γείτονές μας. Αυτές οι αξίες ανταποκρίνονται επίσης στα καλώς εννοούμενα γεωπολιτικά συμφέροντα της Ελλάδας, τα οποία εντάσσονται σε γενικότερες γεωπολιτικές επιδιώξεις. Έτσι αξιοποιείται το momentum για να επιτευχθεί η συμφωνία και να σταματήσει η εκκρεμότητα των 27 ετών, που παρήγαγε εστίες αποσταθεροποίησης. Μπορεί στο χάρτη να υπάρχει μια τρύπα, ένα αβάπτιστο κρατίδιο όπως με υπεροψία νομίζαμε, αλλά η πραγματικότητα δεν συγχωρεί το κενό. Θα θέλαμε στα βόρεια σύνορά μας να υπάρχει ένα κράτος εχθρικό που θα μπορούσε να το αξιοποιήσει επιτηδείως η Τουρκία; Ή μήπως θα ήταν εθνικά επωφελές να διαλυθεί το κράτος αυτό και να βρεθούμε ξαφνικά να συνορεύουμε με τη μεγάλη Αλβανία και τη μεγάλη Βουλγαρία;

Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε δύο φορές τη λαϊκή εντολή να βγάλει τη χώρα από την κρίση για την οποία ο ελληνικός λαός γνωρίζει και δεν ξεχνά ότι ευθύνονται οι δυνάμεις του παλαιοκομματικού κατεστημένου.
Η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι κρίση αξιών και κρίση του πολιτικού συστήματος.Επιπλέον, είναι κρίση ως προς τη διεθνή εικόνα της χώρας, καθώς μάλιστα το καθεστώς της χρεοκρατίας είχε απαξιώσει διεθνώς τη χώρα και είχε προκαλέσει εύλογα αισθήματα απογοήτευσης στη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών. Είχεπληγώσει την καλώς εννοούμενη εθνική υπερηφάνια μας.
Για να βγούμε σταδιακά από αυτή την πολύπλευρη κρίση πρέπει να σχεδιάσουμε διαφορετικά το αύριο του λαού και της πατρίδας μας.
Με όρους δημοκρατικού-συνταγματικού πατριωτισμού και όχι εθνικισμού και θρησκοληψίας. Ένας ζωντανός και επίκαιρος εθνικός λόγος πρέπει να λειτουργεί ενοποιητικά, να μην αποκλείει, να μην διχάζει, να μην ισοπεδώνει. Να μην αμφισβητεί το δικαίωμα εθνικού αυτοπροσδιορισμού άλλων λαών με κατασκευές επιθετικής αποεθνοποίησης και υποτίμησής τους. Τι άλλο σήμαινε η επιμονή να μιλάμε για κρατίδιο των Σκοπίων; Πώς θα μας φαινόταν αν κάποιοι ισχυροί ονόμαζαν την Ελλάδα κρατίδιο των Αθηνών;
Η έξοδος από την κρίση απαιτεί έναν ζωντανό εθνικό λόγο που να ανέχεται τη θρησκευτική, την εθνική ή τη φυλετική διαφορετικότητα. Να διαλέγεται με το παρόν, να μην καταδυναστεύεται από το παρελθόν και να συνθέτει οργανικά το εθνικό με το υπερεθνικό.
Θέλουμε να νιώθουμε εθνικά υπερήφανοι όχι μόνο γι’ αυτό που κληρονομήσαμε αλλά και γι’ αυτό που καθημερινά δημιουργούμε, όλοι μαζί, όσοι μετέχουμε στην κοινή εθνική προσπάθεια. Με την κοινωνία όρθια, φορέα κοινωνικών δικαιωμάτων και δημοκρατικών αξιών.

Για να βγούμε από την οικονομική κρίση οφείλουμε να σχεδιάσουμε μια νέα εθνική προοπτική ενταγμένη στην ευρωπαϊκή και τη γενικότερη διεθνή πορεία. Το αδιέξοδο στο μακεδονικό,τη δεκαετία του ’90, καθήλωσε την Ελλάδα σε εθνικιστικές αντιπαραθέσεις με αποτέλεσμα η χώρα μας να μην μπορέσει να διαδραματίσει ουσιαστικό αναπτυξιακό ρόλο. Και πρώτα πρώτα έχασε η Μακεδονία μας. Η ελληνική Μακεδονία που είναι ελληνική! Και που δεν κινδυνεύει από τις εθνικιστικές φαντασιώσεις των γειτόνων μας. Που αν τις υιοθετήσουμε θα είναι σε βάρος της εθνικής μας αυτοπεποίθησης.

Τώρα δημιουργούνται νέες δυνατότητες, από τις οποίες μπορεί να κερδίσει τόσο η Ελλάδα όσο και οι άλλες βαλκανικές χώρες. Μπορούν να δημιουργηθούν υποδομές με επενδύσεις ευρωπαίκές και διεθνείς, όπως η σιδηροδρομική γραμμή Πειραιάς- Θεσσαλονίκη -Σκόπια -Βελιγράδι και εκείθεν προς την κεντρική Ευρώπη, καθώς και ενεργειακά δίκτυα πχ φυσικού αερίου. Μια τέτοια προοπτική είναι απαραίτητη για να βγει η χώρα μας με σταθερότητα από την οικονομική κρίση. Με χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας και ενισχυμένα εισοδήματα. Μια τέτοια προοπτική προϋποθέτει τουλάχιστον ομαλές διπλωματικές σχέσεις της Ελλάδας με τους γείτονές της. Αυτό εξυπηρετεί η συμφωνία για τη Βόρεια Μακεδονία.

Ορισμένοι και ακριβέστερα το ΚΚΕ υποστηρίζουν ότι πρόκειται για μια καπιταλιστικού τύπου ανάπτυξη που εξυπηρετεί ιμπεριαλιστικά σχέδια. Πρόκειται για αναχρονιστικά πολιτικά κλισέ. Προφανώς και υπάρχει και καπιταλισμός και ιμπεριαλισμός. Αλλά αξίζει να αγωνιζόμαστε για τις αξίες της συνεργασίας των λαών, της δημοκρατίας και της κοινής ανάπτυξης ακόμη και μέσα σε αυτό το πλέγμα των υφιστάμενων κυρίαρχων σχέσεων (πώς αλλιώς άλλωστε;) που προφανώς είναι αναγκαία η σταδιακή αλλαγή τους. Όλα τα άλλα ισοδυναμούν με απόδραση από την πραγματικότητα που όμως καταλήγει στην παθητική αποδοχή των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών.
Όταν ένας γειτονικός λαός ζητεί να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ (προφανώς γιατί έτσι θεωρεί ότι εξυπηρετείται το μέλλον του), με ποιο δικαίωμα η Ελλάδα, που είναι μέλος αυτών των διεθνών οργανισμών, θα εμποδίσει την ένταξή του για λόγους αρχής; Τελικά, πόσο απέχει ο εθνικιστικός μικρομεγαλισμός από τον αταβιστικό αντιμπεριαλισμό;
Όταν αλβανικοί πληθυσμοί βρίσκονται εκτός, αλλά, συνορεύουν με τη Αλβανία, ποιος δεν κατανοεί ότι χρειάζεται κοινός βηματισμός των Δυτικών Βαλκανίων προς τις ευρωατλαντικές δομές, ώστε να μην δημιουργηθούν αποσχιστικές και αποσταθεροποιητικές τάσεις στα κράτη με μικτούς πληθυσμούς και ειδικότερα στην ΠΓΔΜ;
Ορθώς λοιπόν η κυβέρνησή μας, σε συνέπεια προς τη διαμορφωμένη εθνική θέση των τελευταίων 15 ετών, επιδίωξε και πέτυχε όρους εθνικά αποδεκτούς ώστε να ξεκινήσει υπό προϋποθέσεις και σταδιακά η ενταξιακή πορεία των γειτόνων μας.

Η εθνικιστική δημαγωγία και ο παροξυσμός αποτέλεσαν μία από τις αιτίες που οδήγησαν τη χώρα στη σημερινή κρίση από την οποία πασχίζουμε να βγούμε. Η ΝΔ, απομακρυνόμενη από την πολιτική παράδοση του Κωνσταντίνου Καραμανλή του Αβέρωφ, του Ράλλη, του Μητσοτάκη, συμπεριφέρεται σήμερα ως κόμμα του κ. Σαμαρά. Μου προκάλεσε εντύπωση ότι η κα Μπακογιάννη στη σύντομη ιστορική αναδρομή της σιώπησε αιδημόνως και δεν αναφέρθηκε στον εθνικισμό ως αιτία των αδιεξόδων για το Μακεδονικό τη δεκαετία του ‘90, προκρίνοντας τον λαϊκισμό, έναν όρο που παραπέμπει στη σημερινή πολιτική αντιπαράθεση. Προφανώς η κα Μπακογιάννη θέλησε να αποφύγει να κατονομάσει τον κ. Σαμαρά.
Η ΝΔ όμως είναι ένα μεγάλο ιστορικό κόμμα στο οποίο συνυπάρχουν φιλελεύθεροι με λαϊκούς δεξιούς και ακροδεξιούς. Αυτή την περίοδο η συνισταμένη γέρνει προς τα ακροδεξιά. Προφανώς έχει ένα διαρθρωτικό πρόβλημα φυσιογνωμίας που εκφράζεται και με τη σημερινή στάση της στο Μακεδονικό. Είναι απαράδεκτο όμως ο κ. Μητσοτάκης να αρνείται την εθνική ευθύνη του κόμματός του και να υπακούει στα παλαιοκομματικά κελεύσματα της κομματικής ιδιοτέλειας. Και αυτή η εθνικιστική κλίση της ΝΔ δυστυχώς αθροίζεται με τον αυταρχισμό, τον ρατσισμό, τον εθνικισμό και την ξενοφοβία που απλώνονται σε πολλές χώρες της Ευρώπης, εις βάρος των φτωχών πολιτών αλλά και των ασθενέστερων λαών. Αυτό το μάθημα το παίρνουμε καθημερινά.
Εν ονόματι, λοιπόν, ποιας προοπτικής διεκδικεί η ΝΔ την επιστροφή της στην εξουσία;
Παρέα με τον Όρμπαν και τους άλλους της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς; Γιατί το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα όπως και το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα συμφωνούν με τη συμφωνία που πέτυχε η κυβέρνηση με τα Σκόπια.
Η σύγχυση που παρατηρούμε στο Κίνημα Αλλαγής είναι εξηγήσιμη. Δεν προσδίδει όμως πνοή και ανακαινιστικό πνεύμα στο εγχείρημα. Ιδιαίτερα το ΠΑΣΟΚ μοιάζει να συμπεριφέρεται ως δορυφόρος της ΝΔ. Καμία επίκληση του παρελθόντος του «πατριωτικού ΠΑΣΟΚ» δεν δικαιολογεί την ανατροπή της πολιτικής για το μακεδονικό που το ίδιο το πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΣΟΚ είχε διαμορφώσει τα τελευταία χρόνια. Επ` αυτού είναι διαφωτιστική και ειλικρινής η δήλωση του κ. Παπανδρέου.

Καθώς η χώρα βρίσκεται στο μεταίχμιο της σταδιακής εξόδου από τους μνημονιακούς καταναγκασμούς, το Μακεδονικό και η γενικότερη δημοκρατική αντίληψη για το διεθνή προσανατολισμό της χώρας θα αποδειχθούν καταλύτες προκειμένου να δημιουργηθούν πολιτικές συνθέσεις ανάμεσα στην Αριστερά και την Κεντροαριστερά, απέναντι στη συντήρηση και τη Δεξιά. Γι’ αυτό η πρόταση δυσπιστίας που κατέθεσε η ΝΔ είναι κοινοβουλευτικά άσφαιρη και χωρίς προοπτική. Ανταποκρίνεται στην ανάγκη συσπείρωσης του κομματικού της κοινού. Οι πολίτες γνωρίζουν, κι αν δεν γνωρίζουν διαισθάνονται ότι η Δεξιά στήνει αδίστακτη κομματική αντιπαράθεση από την οποία τίποτα καλό δεν μπορεί να προκύψει-ιδιαίτερα για την πορεία των εθνικών θεμάτων. Και όταν λέμε Δεξιά δεν εννοούμε μόνο την ΝΔ αλλά και πρόσωπα του κοινωνικού χώρου όπως ακραίους εκκλησιαστικούς παράγοντες οι οποίοι επιδιώκουν να μετατρέψουν τα συλλαλητήρια σε κάποιου είδους παγκάρι, δηλαδή να κερδοσκοπήσουν πολιτικά επάνω σε κατανοητές εθνικές ευαισθησίες των πολιτών. Και εδώ θέλω να αναφερθώ στην υπεύθυνη στάση του Οικουμενικού Πατριαρχείου το οποίο κατόρθωσε η αποκαλούμενη μέχρι πρότινος Μακεδονική Εκκλησία να μετονομαστεί σε Αρχιεπισκοπή της Αχρίδας και να επανέλθει στην κανονική τάξη, βοηθώντας και στη συμφωνία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η Ελλάδα επιστρέφει στη διεθνή κοινότητα με κύρος. Και διεκδικεί μια νέα, κατά το δυνατόν, ισότιμη θέση.

Αυτό είναι το καθήκον αλλά και η προσφορά της Αριστεράς που αξιοποιεί τις θυσίες και τη δύναμη του λαού μας.

Αφήνουμε πίσω μας ένα παρελθόν μιζέριας, διχόνοιας, υποβάθμισης ατομικής, συλλογικής και εθνικής που υπήρξε έργο του παλαιοκομματισμού. Και κοιτάμε μπροστά.













ΕΚΛΟΓΕΣ 2019: Το συνολικό πρόγραμμα τετραετίας του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία