ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

15/06/2018

Η ομιλία του Χρήστου Μπγιάλα στη συζήτηση δυσπιστίας



.

Ολόκληρη η ομιλία από τα πρακτικά της βουλής

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεύτερη μέρα που συζητάμε την πρόταση δυσπιστίας της Νέας Δημοκρατίας στην Κυβέρνηση μας. Μία πρόταση δυσπιστίας η οποία έλεγε πως η Συμφωνία αποτελούσε τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Αλλά υπήρχε και ένα άλλο σκεπτικό γι’ αυτή την επικίνδυνη, καταστροφική Κυβέρνηση, γι’ αυτήν την Κυβέρνηση που διέλυσε τα πάντα, αυτή την Κυβέρνηση που σε τρία χρόνια έκανε όσα κακά δεν είχε κάνει όλο το προηγούμενο πολιτικό προσωπικό. Η σταγόνα ήταν η Συμφωνία και γι’ αυτό έπρεπε να γίνει η πρόταση μομφής.
Γιατί δεν κάνατε την πρόταση δυσπιστίας μόνο για τη Συμφωνία;
ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Μόνο.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΓΙΑΛΑΣ: Δεν την κάνατε μόνο γι’ αυτήν. Το σκεπτικό σας ήταν όλο το υπόλοιπο και γράφατε ότι η σταγόνα είναι αυτή ξεχείλισε το ποτήρι.
Παρ’ όλα αυτά, όμως, βλέπουμε ότι δύο μέρες τώρα όλοι οι ομιλητές σας πολύ ελάχιστα αναφέρονται για τα προηγούμενα. Προφανώς αναφέρεστε μόνο σε αυτό, γιατί θεωρήσατε ότι είναι η τελευταία σας απέλπιδα προσπάθεια μπας και καταφέρετε να πείσετε, να πιέσετε τους συναδέλφους των ΑΝΕΛ μήπως και ρίξουν την Κυβέρνηση. Ένα είναι το σίγουρο, όμως, ότι και εσείς οι ίδιοι δεν πιστεύετε ότι μπορούσε να συμβεί αυτό. Ο απελπισμένος, όμως, και ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται.
Ως δυτικομακεδόνας, γέννημα θρέμμα των Γρεβενών από γενιά σε γενιά -και εδώ να επισημάνω ότι ο προπάππους μου έχει αφήσει την ψυχή του και τα κόκκαλά του στη Θεσσαλονίκη το 1912 για την απελευθέρωση της Μακεδονίας και της Θεσσαλονίκης- δεν μπορώ να δεχθώ από οποιουσδήποτε να αναφέρονται σε προδότες και να μιλούν για εσχάτη προδοσία, άνθρωποι που οι πρόγονοί τους ήρθαν πολύ πιο μετά από τον Μακεδονικό Αγώνα, καταδιωκόμενοι.

Όχι, όμως, μαθήματα πατριδοκαπηλίας σε ανθρώπους που ζούσαν, ζουν και θα ζουν, για να μην μπερδεύουμε τα πράγματα.
Για τη Συμφωνία αυτή στην οποία μπαίνει η πρώτη υπογραφή, μας λέτε το εξής: Να την ψηφίσουμε πρώτα στη Βουλή και μετά να υπογράψουμε. Μα, αυτό ακριβώς εδώ εμπεριέχει τη μεγαλύτερη αντίφαση της πολιτικής σας, γιατί, εάν την ψηφίσουμε, κανένας δεν μας εγγυάται, καμία διασφάλιση δεν υπάρχει ότι θα εφαρμοστούν τα όποια άρθρα της Συμφωνίας. Εκεί είναι το βασικό, ότι η Συμφωνία λέει ότι πρώτα θα εφαρμοστούν και το Σύνταγμα, αλλά και όποιες άλλες, μέσα από τις διαδικασίες που θα έχει η γειτονική χώρα, και μετά θα περάσει από την κύρωση της ελληνικής Βουλής. Φάσκετε και αντιφάσκετε και αυτό, βέβαια, δεν μπορεί να γίνει πειστικό στον ελληνικό λαό.
Με ρωτάνε, όπως ρωτάνε και πολλούς μας: Δεν σας ενοχλεί να υπάρχει ο όρος Μακεδονία στο όνομα της γειτονικής χώρας; Θα σας απαντήσω καθαρά με το συναίσθημά μου και εγώ και όχι μόνο με τη λογική. Σαφώς και ενοχλούμαι. Και με ενοχλούσε εμένα πάρα πολύ όταν το 1991, που ήταν η κρίσιμη περίοδος για να απαλειφθεί ο όρος Μακεδονία από την ονομασία αυτού του κράτους, δεν έγινε.
Σαφώς και με ενοχλεί και με ενοχλούσε όταν το 1992 πάλι εμπεριεχόταν ο όρος Μακεδονία, όπου στην Ενδιάμεση Συμφωνία αναγνωρίστηκε αυτό το κράτος –όχι από την Ενδιάμεση, αλλά και από το 1991- ως Δημοκρατία της Μακεδονίας, αλλά και με την Ενδιάμεση Συμφωνία, που λέει Δημοκρατία της Μακεδονίας, Πρώην Γιουγκοσλαβική. Γιατί το Πρώην πάει στην γιουγκοσλαβική της λειτουργία και η ονομασία είναι Δημοκρατία της Μακεδονίας.
Όπως με ενοχλεί και με ενοχλούσε όταν το 1959 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έβαζε την υπογραφή του σε μία κύρωση σύμβασης. Ας μην είχα γεννηθεί, το διάβασα.
Όπως με ενοχλούσε και ενοχλεί ότι το 1959 ο τότε Υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Αβέρωφ αναφέρονταν για τη μακεδονική γλώσσα και νομίζω ότι έχει δοθεί και στα Πρακτικά. Δε χρειάζεται να το δίνω και εγώ και να επαναλαμβάνομαι.
Όπως με ενοχλούσε και ενοχλεί όταν το 1977 έγινε η αναγνώριση της γλώσσας και καταγράφηκε στον ΟΗΕ. Λέτε ότι δεν είναι έτσι. Και όμως έτσι είναι. Ας ήμουν δεκατριών χρονών τότε. Και δεκατριών χρονών που ήμουν οφείλω και όφειλα να γνωρίζω την ιστορία, είτε δεκαεφτά είμαι, είτε οποιασδήποτε άλλης ηλικίας.
Όπως με ενοχλούσε και ενοχλεί όπου όλα αυτά τα χρόνια, και σήμερα, όλα τα ταξιδιωτικά έγγραφα από τη γειτονική χώρα έχουν τον τίτλο «Δημοκρατία της Μακεδονίας», όπου οι πινακίδες των αυτοκινήτων της γειτονικής χώρας που έρχονται στη Θεσσαλονίκη, που έρχονται στη Δυτική Μακεδονία, στη Βόρεια, την Κεντρική και την Ανατολική Μακεδονία, έχουν τα χαρακτηριστικά ΜΚ, δηλαδή Macedonia.
Με ενοχλούσε και ενοχλεί που τα τιμολόγια των συναλλαγών ανάμεσα στις δύο χώρες αναφέρονται ως Δημοκρατία της Μακεδονίας.
Με ενοχλούσε και ενοχλεί όταν τα βιβλία του ελληνικού κράτους, του Υπουργείου Παιδείας, τα οποία βγήκαν από τον Οργανισμό Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων, όπως αυτό του 1977, έχει τον χάρτη και αναφέρεται σε Μακεδονία. Το καταθέτω στα Πρακτικά γιατί δεν ξέρω αν υπάρχει.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Μπγιάλας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Με ενοχλούσε και ενοχλεί ότι σε όλες τις διεθνείς αθλητικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις η δική μας αντιπροσωπεία μάλωνε και τσακωνόταν για το αν θα είναι Δημοκρατία της Μακεδονίας ή θα ονομαζόταν ως FYROM.
Όλα αυτά είναι αποτελέσματα των δικών σας πολιτικών της δικής σας παράταξης. Αυτά είναι, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, αυτά τα οποία εσείς παραδώσατε σε εμάς και ερχόμαστε σήμερα σε μία συμφωνία. Μια συμφωνία, την οποία ο καθένας τη χαρακτηρίζει. Εγώ δεν θέλω να τη χαρακτηρίσω. Δεν θέλω να είμαι ο ειδικός. Αυτές τις δύο ημέρες άκουσα πραγματικά πολύ τεκμηριωμένες απόψεις και ιστορικές αναφορές από όλα τα μέρη, απ’ όλες τις πτέρυγες της Βουλής, αλλά κατέληγαν με διαφορετικό αποτέλεσμα.
Θα πω, όμως, τα εξής για το εάν ήταν καλή κακή. Και θα αναφερθώ στους καθηγητές Διεθνούς Δικαίου και Βαλκανικών Σπουδών. Ο κ. Αλιβιζάτος λέει: «Θετική η συμφωνία.». Υπέρ της συμφωνίας για το όνομα των Σκοπίων τάχθηκε ο συνταγματολόγος. «Η Νέα Δημοκρατία», αναφέρει, «κινείται στην κόψη του ξυραφιού. Δυσκολεύεται να βρει τον βηματισμό της, για να παραμείνει ένα ευρωπαϊκό κόμμα και ταυτόχρονα να μην στηρίζει οτιδήποτε κάνει η Κυβέρνηση Τσίπρα. Εάν, όμως, ταυτιστούν με τους Καζίνσκι και τους Ορμπάν, στον έξαλλο εθνικισμό, τότε πού οδηγούνται;».
Ο Καθηγητής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Γιάννης Αρμακόλας λέει: «Η συμφωνία με τα Σκόπια ουσιαστικά εξασφαλίζει τα αιτήματα που είχε η ελληνική πλευρά εδώ και πολλά χρόνια.». Είναι επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Βαλκανικών-Ανατολικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
Ο κ. Κύρκος Δοξιάδης, Καθηγητής Κοινωνικής Θεωρίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, λέει: «Η λύση για την ονομασία, που τελικά συμφωνήθηκε, Βόρεια Μακεδονία, ήταν αυτή που ενδόμυχα πάντοτε πίστευα πως είναι η πιο ορθή. Σκέφτομαι, λοιπόν, να την υιοθετήσω από τώρα», αναφέρει ο Καθηγητής, «ακόμα και στον δημόσιο λόγο μου, έστω και αν δεν έχει ακόμα επικυρωθεί επισήμως.».
Ο Αντώνης Λιάκος, ο ομότιμος Καθηγητής της Νεότερης Ελληνικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, λέει: «Αυτή η συμφωνία είναι ιστορική και τερματίζει ένα πρόβλημα είκοσι επτά χρόνων. Εάν πάει καλά έως το τέλος, θα είναι ένα από τα λίγα επιτεύγματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής αναφορικά με τα εθνικά θέματα, σημαντικό όσο και η είσοδος της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.».
Ο Καθηγητής Δημήτρης Χριστόπουλος λέει: «Είμαι ικανοποιημένος με τη συμφωνία, αρκεί τώρα οι δυο κυβερνήσεις να δείξουν σταθερότητα και ψυχραιμία στις πιέσεις που θα δεχθούν. Είναι αναπάντεχα καλό νέο, που ένα διμερές πρόβλημα που είχε η χώρα μας, κατά την άποψή μου με δική της ευθύνη, δρομολογείται, για να βρει λύση.». Είναι Καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου ο κ. Χριστόπουλος και Πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αφήστε την υποκρισία. Η χώρα πρέπει να προχωρήσει μπροστά με τη γειτονική της χώρα, όπου το επόμενο διάστημα –και δεν θα ξεχαστεί- θα δικαιωθεί η προσπάθεια αυτής της Κυβέρνησης.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ)