ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

01/07/2018

Π. Ρήγας: Ο ΣΥΡΙΖΑ και αυτή η κυβέρνηση ούτε απειλούνται, ούτε εκβιάζονται

Π. Ρήγας: Ο ΣΥΡΙΖΑ και αυτή η κυβέρνηση ούτε απειλούνται, ούτε εκβιάζονται



Συνέντευξη του γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ στην εφημερίδα «Νέα Σελίδα» και τη δημοσιογράφο Μαρίνα Μάνη


- Ποιοι και γιατί θέλουν να πέσει η κυβέρνηση πριν από τις 21 Αυγούστου;

Το ποιοι είναι πολύ εύκολο να απαντηθεί, δεν κρύβονται εξάλλου. Πρόκειται για αυτούς που δεν τους βγήκε το σενάριο της αριστερής παρένθεσης, δεν τους βγήκε το σενάριο για το 4ο μνημόνιο ή έστω της πιστοληπτικής γραμμής στήριξης, δεν τους βγήκε η καταστροφολογία στην οικονομία και τέλος δεν τους βγήκαν τα “βάστα Σόιμπλε” και “βάστα ΔΝΤ”. Σήμερα παίζουν τα ρέστα τους στην πατριδοκαπηλία και τη συμφωνία για το Μακεδονικό, αδιαφορώντας για τον ακροδεξιό και τον φασιστικό εσμό που προσεταιρίζονται στην απέλπιδα προσπάθειά τους να πέσει η κυβέρνηση. Το δυστύχημα για αυτούς είναι ότι υποτιμούν τα δημοκρατικά αντανακλαστικά, την κρίση και την μνήμη της ελληνικής κοινωνίας.

- Η κυβέρνηση “είναι πολύ σκληρή για να πεθάνει”, αλλά εξαρτάται από την ίδια να μην σπάσει η εύθραυστη πλειοψηφία των 152 βουλευτών;

Το βασικό είναι ότι υπάρχει μια έντιμη πολιτική συμμαχία βασισμένη πάνω σε κοινά διακηρυγμένους στόχους. Παρά τις δυσκολίες και τις ιδεολογικές διαφορές έχουμε καταφέρει η κυβέρνηση να διανύσει με σταθερότητα το μεγαλύτερο μέρος αυτής της διαδρομής και θεωρώ ότι υπάρχει κοινή βούληση όχι μόνο να φτάσουμε μέχρι το οριστικό τέλος των μνημονίων, της επιτροπείας, της λιτότητας και της αβεβαιότητας αλλά, και να κάνουμε μαζί και τα πρώτα βήματα της μεταμνημονιακής περιόδου. Όπως και να έχει, όλοι μας στην πολιτική, είτε ως πρόσωπα είτε ως πολιτικοί χώροι, κρινόμαστε από την ιστορία και από την κοινωνία για τις θέσεις και για τα πεπραγμένα μας απέναντι στα κρίσιμα ζητήματα της εκάστοτε συγκυρίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ και αυτή η κυβέρνηση ούτε απειλούνται, ούτε εκβιάζονται. Η χώρα σε ενάμιση μήνα θα είναι εκτός μνημονίων. Η προσπάθεια στήριξης του κοινωνικού κράτους και των αδύναμων θα συνεχιστεί. Η μάχη κατά της διαφθοράς θα έχει αποτελέσματα και να το γνωρίζουν όλοι. Σήμερα συγκρούονται δύο διαφορετικοί κόσμοι. Η Αριστερά και ο προοδευτικός κόσμος που υπερασπίζονται τις δυνάμεις της εργασίας, το κοινωνικό κράτος, τις αξίες της δημοκρατίας και από την άλλη ο κόσμος του κρατικοδίαιτου καπιταλισμού, της διαπλοκής, της διαφθοράς και των ακροδεξιών αντιλήψεων και πρακτικών. Η σημερινή ηγεσία της ΝΔ αποτελεί πλέον δυστυχώς τον πολιτικό βραχίονα αυτού του κόσμου.

- “Επιχειρηματικά συμφέροντα στον Πειραιά και στη Θεσσαλονίκη, λειτουργώντας για λογαριασμό Μητσοτάκη, απεργάζονται εδώ και καιρό σχέδιο νέας αποστασίας”, είπαν κυβερνητικές πηγές. Συμφωνείτε;

Προ λίγων ημερών μεγαλόσχημος επιχειρηματίας δήλωσε ανερυθρίαστα από νυχτερινό κέντρο διασκέδασης αναφερόμενος στη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας ότι “η χούντα σε λίγους μήνες πέφτει”. Την ίδια στιγμή, ο ίδιος άνθρωπος διαθέτει άνω των δέκα εφημερίδων και ραδιοφωνικών σταθμών, τα οποία επιδίδονται καθημερινά σε ένα ανηλεή αγώνα εναντίον της κυβέρνησης, τις περισσότερες δε φορές με συκοφαντίες και ψεύτικες ειδήσεις -τις οποίες καλούνται εκ των υστέρων με τελεσίδικες καταδικαστικές αποφάσεις δικαστηρίων να ανασκευάσουν. Σε κάθε περίπτωση, το επόμενο χρονικό διάστημα θα δείξει εάν υπάρξει συνέχεια σε αυτή την εκ προοιμίου χαμένη προσπάθεια αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης, ενάμιση μήνα πριν από την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια, ή όχι.


- Ακόμα και με οριακή απώλεια της πλειοψηφίας, η κυβέρνηση θα πάρει ψήφο εμπιστοσύνης εάν τη ζητήσει; Θα υπάρξει δηλαδή συνδρομή από τα έδρανα της αντιπολίτευσης ώστε να αποτραπούν εκλογικές εξελίξεις;

Η κυβερνητική πλειοψηφία επιβεβαιώθηκε κατά τρόπο απόλυτο μόλις δέκα ημέρες πριν, κατά τη συζήτηση της πρότασης δυσπιστίας που κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία. Είχε και πάλι επιβεβαιωθεί λίγες ημέρες νωρίτερα, κατά την ψήφιση του νομοσχεδίου που ξεκλείδωσε και επικύρωσε ουσιαστικά την επικείμενη τότε συμφωνία στο Eurogroup για την ολοκλήρωση της 4ης αξιολόγησης και του μνημονιακού προγράμματος συνολικά. Δυσκολεύομαι πολύ να διακρίνω την πιθανότητα η κυβέρνηση αυτή να απωλέσει έστω και οριακά όπως λέτε τη δεδηλωμένη πριν την ολοκλήρωση της θητείας της, οπότε δεν θεωρώ ότι θα χρειαστεί η συνδρομή από τα έδρανα της αντιπολίτευσης. Υπάρχει ένα ερώτημα όμως που χρήζει πολιτικής απάντησης από την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ. Ποια θέση παίρνει στη σύγκρουση των δύο κόσμων που προανέφερα. Χρειάζεται ξεκάθαρη απάντηση. Η στάση του πόντιου Πιλάτου ποτέ δεν επιβραβεύτηκε.

- Τελικά, φοβάστε πράγματι νέα «Ιουλιανά»;

Η Αριστερά δεν έχει φοβηθεί σε πολύ δυσκολότερες συνθήκες και εποχές κατά το παρελθόν, δεν έχει τίποτα να φοβηθεί και σήμερα. Από εκεί και πέρα είναι αλήθεια ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα γινόμαστε μάρτυρες της προσπάθειας ενός συγκεκριμένου πολιτικο-επιχειρηματικού λόμπι να προκαλέσει συνθήκες αποσταθεροποίησης. Η προσπάθεια αυτή αποτυπώνεται στην δημιουργία τεσσάρων παράλληλων μετώπων: Την στοχοποίηση του Προέδρου της Δημοκρατίας προκειμένου να προκληθεί θεσμική κρίση, την υποκίνηση των ακραίων περιστατικών προπηλακισμών για το Μακεδονικό και τη δημιουργία κλίματος διχασμού μέσα από τα υπό τον έλεγχό του media. Έχουμε γνώση όμως, ξαναλέω ότι τέτοια εκφυλιστικά φαινόμενα δεν υπάρχει περίπτωση να μας τρομάξουν ή να μας κάνουν να υποχωρήσουμε. Το μόνο που θα καταφέρουν οι εμπνευστές αυτού του σχεδίου είναι η αυτογελοιοποίησή τους.

- Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλης μίλησε για την ανάγκη προεκλογικών συνεργασιών στον «προοδευτικό χώρο». Υπάρχει έδαφος;

Η ίδια η πολιτική πραγματικότητα τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων σκιαγραφεί το δίλημμα που θα κυριαρχήσει το επόμενο χρονικό διάστημα. Από τη μία πλευρά υπάρχουν -και επικρατούν σε Ευρωπαϊκό επίπεδο για να είμαστε ειλικρινείς- οι συντηρητικές/νεοφιλελεύθερες δυνάμεις και οι δυνάμεις του ακροδεξιού λαϊκισμού που αλληλοτροφοδοτούνται και από την άλλη υπάρχουν οι προοδευτικές δυνάμεις με ένα άλλο αφήγημα για την Ευρώπη από την αυτοκαταστροφή της. Τα υπαρκτά ζητήματα δεν μπορούν να περιμένουν την κ. Γεννηματά να ξεφύγει από τη μίζερη μικροκομματική γραμμή που ακολουθεί εσχάτως. Υπάρχουν θεωρώ κοινωνικές δυνάμεις αλλά και πρόσωπα του ευρύτερου προοδευτικού χώρου που δεν στοιχίζονται πίσω από αυτή την αδιέξοδη και κοντόφθαλμη στρατηγική και με αυτούς υπάρχει η ανάγκη να συναντηθούμε.

- Η κοινωνία θα νοιώσει ότι η χώρα βγήκε από τα μνημόνια μόνο όταν δει να αλλάζει «κάτι» προς το καλύτερο και, μάλιστα, όσο γίνεται πιο γρήγορα. Κατώτατος μισθός και συλλογικές συμβάσεις έχουν προεξοφληθεί. Αρκούν αυτά;

Ο πρώτος και βασικότερος στόχος της κυβέρνησης με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν η οριστική έξοδος από τα μνημόνια και την οικονομική επιτροπεία. Ότι τα καταφέρνουμε δεν ήταν αυτονόητο, ειδικά εάν αναλογιστεί κανείς ότι κάνουμε αυτό στο οποίο οι άλλοι απέτυχαν παταγωδώς, την επιστροφή της χώρας έπειτα από μια μεγάλη περιπέτεια στον δρόμο της κανονικότητας. Από εδώ και στο εξής η επιλογή των μέσων πολιτικής επιστρέφει στην εκλεγμένη κυβέρνηση και αυτό ως στοιχείο από μόνο του είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Η αύξηση του κατώτατου μισθού και η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων αποτελούν ένα μόνο στίγμα των παρεμβάσεων που σχεδιάζουμε προκειμένου να συνεχιστεί ακόμα πιο μεθοδικά, με ακόμα περισσότερα πλέον όπλα, η επούλωση των πληγών που αφήνει πίσω της η κρίση. Η περαιτέρω μείωση της ανεργίας καθώς και οι στοχευμένες φοροελαφρύνσεις των μεσαίων στρωμάτων είναι τα επόμενα ζητήματα που χρήζουν της προσοχής μας το επόμενο χρονικό διάστημα.

- Δύο ζητήματα θέτουν οι πολίτες – ακόμα και αυτοί που στηρίζουν την κυβέρνηση: φοροελαφρύνσεις και κόψιμο συντάξεων το 2019. Πώς τους απαντάτε; Να περιμένουν την 21η Αυγούστου;

Οι πολίτες αυτής της χώρας υπέστησαν και υπέμειναν την τελευταία οκταετία πάρα πολλά. Χωρίς τις θυσίες, χωρίς την έμπρακτη βοήθειά τους δεν θα είχαμε καταφέρει να βγάλουμε το κάρο της ελληνικής οικονομίας από τη λάσπη, ούτε θα είχε επιτευχθεί η οριστική άρση του καθεστώτος του μνημονιακού καταναγκασμού. Η επιτυχία λοιπόν αυτή δεν είναι μόνο της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά όλων των Ελλήνων και των Ελληνίδων πολιτών. Να είναι σίγουροι πως από εδώ και πέρα η μέριμνά μας θα επικεντρωθεί στην εφαρμογή ενός συνεκτικού αναπτυξιακού σχεδίου, στην αποκατάσταση των αδικιών και στην ενίσχυση του κοινωνικού κράτους. Τα νέα δεδομένα μετά την απόφαση του Eurogroup για το χρέος και ο δημοσιονομικός χώρος που δημιουργείται επιτρέπουν κατά τη γνώμη μου να εξετάσουμε το θέμα των συντάξεων. Ο ελληνικός λαός έκανε αξιοθαύμαστη υπομονή, είμαι αισιόδοξος ότι τους επόμενους μήνες θα εκπλαγεί θετικά.

- Ως κόμμα, θα περιμένατε κάτι καλύτερο στο ονοματολογικό; Οι καλοπροαίρετες ενστάσεις αφορούν το «Μακεδόνες» αντί του «Βορειομακεδόνες», για παράδειγμα.

Πιστεύω ειλικρινά πως η συμφωνία για το ονοματολογικό είναι μια πολύ καλή συμφωνία, η οποία εξασφαλίζει όχι μόνο την ιστορική αλήθεια αλλά και την ελληνικότητα της αρχαίας Μακεδονίας, αποκλείοντας αλυτρωτικές διεκδικήσεις που είχαν εγείρει κατά το παρελθόν εθνικιστικές κυβερνήσεις των γειτόνων μας. Σε ό,τι αφορά την ιθαγένεια που με ρωτάτε, είναι χαρακτηριστικό πως τα διαβατήρια των πολιτών της ΠΓΔΜ, αυτά με τα οποία μετακινούνται τα τελευταία 20 και πλέον χρόνια σε ολόκληρο τον κόσμο, γράφουνε μέχρι και σήμερα “Macedonian”, δηλαδή Μακεδόνας. Στην Ελλάδα μέχρι σήμερα απλώς βάζαμε μια σφραγίδα στα σύνορά μας και αυτοκοροϊδευόμασταν ως χώρα, ότι δεν τα αναγνωρίζουμε αυτά τα διαβατήρια, αλλά επιτρέπουμε κατά τα άλλα να χρησιμοποιούνται και να έρχονται στην Ελλάδα οι ιδιοκτήτες τους. Μετά τη συμφωνία τα επίσημα έγγραφα των γειτόνων μας θα αναφέρουν πλέον ξεκάθαρα πως είναι πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας.


- Τελευταία ακούμε σχόλια για τη μη παρουσία του Ευκλείδη Τσακαλώτου στο Ζάππειο ή για «εξαφάνισή» του μετά το Eurogroup. Καπνός χωρίς φωτιά;

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος είναι Υπουργός Οικονομικών τα τελευταία τρία χρόνια. Σε αυτό το χρονικό διάστημα έχουμε διαβάσει και ακούσει -χωρίς υπερβολή- γύρω στις είκοσι φορές ευφάνταστα σχόλια περί προβλημάτων και περί εξαφανίσεων. Ταυτόχρονα, ο Ε. Τσακαλώτος ως επικεφαλής του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης ολοκλήρωσε τέσσερις αξιολογήσεις και συμφώνησε με τους Ευρωπαίους ομολόγους του για τον τερματισμό των μνημονίων στην Ελλάδα. Είναι σαφές πως οι εμπνευστές αυτών των σεναρίων είναι ανθεκτικοί απέναντι στην πραγματικότητα που τους διαψεύδει ξανά και ξανά. Όσο για την υποτιθέμενη “εξαφάνιση”, είμαι σίγουρος ότι όποιος αναζητήσει αρμοδίως τον κ. Τσακαλώτο στο υπουργείο του δεν θα δυσκολευτεί να τον βρει.

- Ποια η γνώμη σας για τη στάση της Ε.Ε. στην προσφυγική κρίση;

Η προσφυγική κρίση έχει να κάνει με τους πολέμους και τις περιφερειακές ανισότητες με συνέπεια οι κολασμένοι της γης να αναζητούν καταφύγιο σε χώρες με οικονομική ευρωστία. Η Ευρώπη οφείλει μετά από την εμπειρία των τελευταίων ετών να επιλέξει τη συλλογική αντιμετώπιση των κρίσεων διαμορφώνοντας κοινές ευρωπαϊκές λύσεις και όχι κάθε χώρα μόνη της κλείνοντας τα σύνορα διασπώντας έτσι την ενιαία στάση απέναντι στα προβλήματα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να συνεχίσει την ενιαία πορεία της μόνο με την εμβάθυνση των κοινών πολιτικών, που θα λαμβάνουν όμως υπόψη τους τις ανάγκες αλλά και τις ιδιαίτερες συνθήκες σε κάθε χώρα. Χρειάζεται αναθεώρηση της συνθήκης του Δουβλίνου, η αναθεώρηση του ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου ώστε η ευθύνη να διαμοιράζεται σε όλες τις χώρες. Ο Αλέξης Τσίπρας έχοντας ως παρακαταθήκη των ανθρωπισμό και την αλληλεγγύη που επέδειξε η κυβέρνηση και η ελληνική κοινωνία στον τρόπο που αντιμετωπίστηκαν οι προσφυγικές ροές μαζί με άλλες χώρες επέμειναν σε μια συλλογική ευρωπαϊκή λύση που να συνάδει με το διεθνές δίκαιο.

- Τι θα συμβουλεύατε τον πρωθυπουργό να προσέξει και να προτάξει στον επόμενο ανασχηματισμό; Δεν εννοώ ονόματα.

Σε μια αριστερή κυβέρνηση σημασία δεν έχουν τόσο τα πρόσωπα, όσο η εκπόνηση και υλοποίηση ενός κοινού πολιτικού σχεδίου. Η έξοδος της χώρας από τα μνημόνια και την επιτροπεία, η επιστροφή της σε αναπτυξιακούς ρυθμούς με τρόπο βιώσιμο και κοινωνικά δίκαιο, η επίλυση των προβλημάτων της καθημερινότητας του πολίτη και οι βαθιές δημοκρατικές τομές σε ένα μεγάλο φάσμα της δημόσιας ζωής είναι οι τομείς που θεωρώ ότι θα κρίνουν την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης. Το προνόμιο και η ευθύνη για τις όποιες αλλαγές προσώπων στο κυβερνητικό σχήμα ανήκουν ούτως ή άλλως αποκλειστικά στον πρωθυπουργό.