ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

02/07/2018

Κ. Ζαχαριάδης: Το πολιτικό σύστημα σε αναταραχή και μετάβαση

Κ. Ζαχαριάδης: Το πολιτικό σύστημα σε αναταραχή και μετάβαση



Συνέντευξη του διευθυντή της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ στην εφημερίδα ΕΠΟΧΗ και τον Παύλο Κλαυδιανό

Δύσκολη η εβδομάδα που πέρασε. Το πολιτικό σύστημα είναι σε αναταραχή ή μετάβαση;

Και σε αναταραχή και σε μετάβαση. Μετάβαση, διότι ένας σημαντικός κύκλος για την κοινωνία και την οικονομία κλείνει, βεβαίως με μεγάλες κοινωνικές και οικονομικές απώλειες και δυσκολίες αλλά κλείνει επιτυχώς. Η συμφωνία για το χρέος είναι η οριακή στιγμή της εξόδου της Ελλάδας από τα μνημόνια, της επιβεβαίωσης ότι οι θυσίες του λαού, αυτά τα χρόνια, αρχίζουν να πιάνουν τόπο. Είναι σε αναταραχή διότι το άλλο μεγάλο ζήτημα της επικαιρότητας, που είναι ανοιχτό, έχει φέρει μια αχρείαστη πόλωση η οποία κατά τη γνώμη μου τροφοδοτείται από την τυχοδιωκτική στάση που επιλέγει η ηγεσία της ΝΔ σε ένα θέμα που διαχρονικά οι προκάτοχοι του κ. Μητσοτάκη, εξαιρουμένου του κ. Σαμαρά, του οποίου τη γραμμή έχει υιοθετήσει, είχαν απολύτως διαφορετική θέση.

Αυτό, βεβαίως, μπορεί να το υποστηρίξει η κυβέρνηση. Όμως γιατί χαρακτηρίζει ως σχέδιο αποσταθεροποίησης την κριτική της ΝΔ και δεν τη θεωρεί ως οξεία πολεμική, έστω λαϊκιστικής έμπνευσης;

Το σχέδιο αποσταθεροποίησης δεν έχει να κάνει μόνο με την πολιτική ή την πολιτική πολεμική, που είναι κάτι αυτονόητο, θεμιτό και λογικό να υπάρχει σε κάθε δημοκρατία. Όταν μιλάμε για σχέδιο αποσταθεροποίησης μπορούμε να δούμε, πχ, ένα σημαντικό επιχειρηματία, ο οποίος δραστηριοποιείται και στα μίντια, μέσα από ένα κέντρο διασκέδασης να δηλώνει «η χούντα πέφτει». Αν όλα αυτά εντάσσονται ή όχι σε ένα ευρύτερο σχέδιο είναι κάτι που θα φανεί. Η πολεμική όμως και ακύρωση ή σπίλωση μιας προσπάθειας είναι δεδομένη.

Ο αριθμός 152, όσον αφορά την κυβερνητική πλειοψηφία, απασχολεί την κυβέρνηση;

Το πρόβλημα της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας είναι πολιτικό όχι αριθμητικό. Υπάρχει η πολιτική βούληση από τους πολιτικούς πόλους που συγκρότησαν αυτή την κυβέρνηση το 2015 να φθάσουν μέχρι τον Σεπτέμβρη του 2019. Οι αριθμοί από το 151 και πάνω είναι παρόμοιοι, αν υπάρχει πολιτική συμφωνία των κομμάτων που τη συνθέτουν και αυτή υπάρχει, καθώς και η ανάλογη κοινωνική δυναμική στήριξης η οποία, εκτιμώ, επίσης υπάρχει. Άρα, όσοι προέβλεπαν με ατυχή τρόπο το τέλος της κυβέρνησης τους προηγούμενους μήνες και την κατάρρευσή της θα διαψευστούν και τώρα.

Είναι πειστικός, στην κοινωνία, ο στόχος για εξάπλωση της θητείας;

Τον Σεπτέμβρη του 2015 η κυβέρνηση εκλέχθηκε με ένα τριπλό σύνθημα. Πρώτον, εφαρμογή ενός δύσκολου μνημονιακού προγράμματος και επιτυχής ολοκλήρωση της μνημονιακής περιόδου, που φαίνεται ότι αυτό ολοκληρώνεται επιτυχώς παρά τις σημαντικές κοινωνικές δυσκολίες. Δεύτερον, τα πρώτα μετα-μνημονιακά βήματα στην προσπάθεια συγκρότησης ενός σύγχρονου καινοτόμου κράτους και ανακούφισης κοινωνικών πληγών, ως στοίχημα ανοιχτού της περιόδου 2018 - 2019. Τρίτον, προσπάθεια κάθαρσης στο δημόσιο και στην πολιτική ζωή της χώρας κι αυτό βρίσκεται σε εξέλιξη. Αυτοί οι τρεις πυλώνες που συνέχουν την κυβέρνηση από το 2015 μέχρι και σήμερα είναι η πολιτική και συγκολλητική ουσία και της επόμενης περιόδου. Προφανώς, άλλο κόμμα οι ΑΝΕΛ και άλλο ο ΣΥΡΙΖΑ. Το πρώτο προέρχεται από τον συντηρητικό χώρο, το δεύτερο είναι κόμμα της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς, της ευρείας προοδευτικής παράταξης. Είναι προφανές, σε μια σειρά σοβαρά ζητήματα έχουμε διαφορές.

Η ΝΔ σταθερά, πλέον, επιλέγει θέσεις προς τα δεξιά ή και την ακροδεξιά αφήνοντας ακάλυπτη την κεντροδεξιά πλευρά της. Γιατί κάνει αυτή την επιλογή;

Η ΝΔ όλο και περισσότερο, στη σύγχρονη εκδοχή της, μοιάζει με άλλα κόμματα της δεξιάς πολυκατοικίας παρά με τον μεγάλο παραδοσιακό κεντροδεξιό χώρο, όπως συνέβαινε για δεκαετίες. Είναι ένα αμάλγαμα Πολιτικής Άνοιξης της δεκαετίας του 1990 και ΛΑΟΣ της δεκαετίας του 2000. Δεν ξέρω τι τους απασχολεί και σε τι αποβλέπουν. Φαίνεται ότι στον χώρο της ευρείας δεξιάς, όπως γίνεται και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, κερδίζουν οι ακραίες νεοφιλελεύθερες και ακραίες συντηρητικές και πολλές φορές ρατσιστικές απόψεις. Αυτό όμως που είναι σίγουρο είναι ότι η τοποθέτηση της ΝΔ άφησε ένα κόσμο της δημοκρατικής και φιλελεύθερης δεξιάς ακάλυπτο. Προχθές μόλις διαγράφτηκε ένα ιστορικό παραδοσιακό στέλεχός της, ο κ. Μίχαλος επειδή τόλμησε να πει την πάγια θέση των Επιμελητηρίων ότι οι πρόωρες εκλογές δεν είναι καλές για την οικονομία και επειδή θυμήθηκε τη θέση που είχε η κυβέρνηση Καραμανλή – Μπακογιάννη για την ΠΓΔΜ, τις θετικές επιπτώσεις που θα έχει μια θετική λύση στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων για την οικονομία.

Ήταν μια αστοχία αυτό, στο πλαίσιο της γραμμής ή στοχευμένο μήνυμα;

Ήταν συνειδητή επιλογή της ηγεσίας της ότι όσοι δεν είναι μαζί της είναι εναντίον της. Αυτό, όποιος διαβάζει πολιτική ιστορία, εδώ και στο εξωτερικό, θα δει ότι σε μέσο-μακροπρόθεσμο ορίζοντα οδηγεί σε κλειστά κόμματα και ομάδες που, εντέλει, δεν μπορούν να εκφράσουν πλατειές κοινωνικές δυναμικές. Δεν έγινε το 2018 ΣΥΡΙΖΑ ο κ.Μίχαλος, μάλλον ο κ.Μητσοτάκης έγινε κάτι μεταξύ Σαμαρά και Καρατζαφέρη.

Πρόβλημα προσανατολισμού, οξύτατο, έχει και ο χώρος του Κέντρου. Η οξύτητα που επιλέγει η ηγεσία του δεν αφήνει, επίσης, ακάλυπτο μεγάλο του κομμάτι;

Από το 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ, στις συνθήκες που διαμορφώθηκαν, εκφράζει πλειοψηφικά τον χώρο της προοδευτικής κεντροαριστεράς. Κι αυτό πρέπει να συνεχίσει να κάνει την αμέσως επόμενη περίοδο. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα της Αριστεράς, της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς, φιλοδοξεί όμως να καλύψει όλο τον προοδευτικό χώρο, να μπορέσει να εκφράσει ακόμη και δημοκράτες κεντροδεξιούς που δεν τους αρέσει το πολιτικό κλίμα που διαμορφώνεται στη ΝΔ. Η σημερινή ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής σε σειρά ζητημάτων είναι κατώτερη των περιστάσεων. Στα αυτονόητα ζητήματα της οικονομίας το ΚΙΝΑΛ έχει περισσότερο κοινές θέσεις και ταυτίσεις με την πολιτική Μητσοτάκη παρά με τη, θετική, γραμμή που χαράσσουν για την Ελλάδα οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές. Στο Μακεδονικό, η κ. Γεννηματά μειοψηφούσα μάλιστα στα όργανα του κόμματος της, αποφάσισε να συμπλεύσει με τη γραμμή Σαμαρά σε αντίθεση με την ανακοίνωση της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών. Να τα κατανοήσουμε αυτά για λόγους αντιπολιτευτικής τακτικής, αυτό το οποίο δεν αντιλαμβανόμαστε με τίποτα είναι πώς η κ. Γεννηματά αποφάσισε να υπερψηφίσει την πρόταση δυσπιστίας της ΝΔ ταυτίζουμενη με τον κ.Μητσοτακη ενώ είχε πολλές διαφορετικές δυνατές κοινοβουλευτικές επιλογές. Όταν είχε εκλεγεί, η κ. Γεννηματά είχε υποστηρίξει ότι τη χωρίζει άβυσσος με τον κ. Μητσοτάκη. Σήμερα μπορεί να το επαναλάβει, το πιστεύει;

Καταγράφονται αντιδράσεις στην κοινωνία σε δυο μείζονες πράξεις της κυβέρνησης: το Μακεδονικό και τη συμφωνία στο Eurogroup. Τι τακτική σχεδιάζει για να καμφθούν;

Για την οικονομία νομίζω ότι η πλατειά κοινωνική πλειοψηφία, παρά τις υπαρκτές σημαντικές δυσκολίες, αντιλαμβάνεται ότι αρχίζουμε να πηγαίνουμε προς το καλύτερο. Δουλειά μας, από εδώ και πέρα, να εστιάζουμε στα προβλήματα της καθημερινότητας και να τα λύνουμε. Και οι πιο φανατικοί εχθροί της κυβέρνησης αισθάνθηκαν μια ανακούφιση όταν είδαν τα πρωτοσέλιδα του διεθνούς Τύπου ότι το ελληνικό χρέος, μετά από μια τραυματική κοινωνική και πολιτική περιπέτεια, ρυθμίστηκε. Για το Μακεδονικό είναι προφανές ότι έχουμε να κάνουμε πάρα πολλή δουλειά. Αυτό που πρέπει, καταρχάς, να κάνει η κυβέρνηση είναι να προσπαθήσει να ομαλοποιήσει τον πολιτικό διάλογο με τα άλλα κόμματα και την κοινωνία και να αρχίσει να συζητά με επιχειρήματα.

Ο χρόνος είναι υπέρ;

Ναι, ο χρόνος και τα επιχειρήματα είναι υπέρ. Κατά είναι η βία, οι κραυγές, ο τραμπουκισμός. Νομίζω ότι με την ισχύ των επιχειρημάτων μας και τη δουλειά μας μέσα στην κοινωνία αλλά, και με κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες που θέλουν διέξοδο στα Βαλκάνια, δημοκρατική και ειρηνική συνύπαρξη, που θα φέρει μεγαλύτερη ευημερία και ανάπτυξη στην περιοχή, μπορούμε να κερδίσουμε και στο πολιτικό πεδίο. Να μην παρασυρθούμε από την αντίληψη ακροτήτων, πόλωσης και σύγκρουσης που επιδιώκουν κύκλοι στη ΝΔ.

Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της Κυβέρνησης προειδοποιούν τη ΝΔ να μην «βάζει όλα τα λεφτά της» στο ζήτημα των συντάξεων. Τι κάνει αξιόπιστη την προειδοποίηση αυτή;

Πολύ σημαντικό ζήτημα το οποίο θα πρέπει να συζητηθεί με σοβαρότητα το προσεχές Φθινόπωρο. Η ΝΔ, όχι χάριν της προστασίας των συνταξιούχων, ανήγαγε το ζήτημα σε κορυφαίο την ώρα που γινόταν η διαπραγμάτευση για το χρέος. Επεδίωκε να πιέσει την κυβέρνηση να κάνει διαφορετική διαπραγμάτευση, ν’ αλλάξει την ατζέντα και να ιεραρχήσει διαφορετικά τις προτεραιότητες της περιόδου που έπρεπε να είναι σαφείς. Πιστεύω, υπάρχουν οι προϋποθέσεις προκειμένου να δούμε δυνατότητα διαφορετικής εφαρμογής δημοσιονομικής πολιτικής τους επόμενους μήνες, προφανώς τηρώντας και σεβόμενοι τους στόχους που έχουν τεθεί μέχρι το 2022 και μετά. Άρα, το αν έχουμε δυνατότητες να κάνουμε κάτι διαφορετικό στις συντάξεις θα το δούμε το Φθινόπωρο όταν θα δούμε την πραγματική πορεία της οικονομίας, πώς πηγαίνει το πρωτογενές πλεόνασμα, που εντωμεταξύ είναι πολύ πάνω από τον στόχο, πώς πηγαίνει ο ΕΦΚΑ, που επίσης είναι πολύ πλεονασματικός και τι δυνατότητες υπάρχουν όχι μόνο να μην ξαναδούμε αδικίες οι οποίες νομοθετήθηκαν με εκβιασμό στη δεύτερη αξιολόγηση αλλά και να άρουμε αδικίες που νομοθετήθηκαν αυτά τα δέκα χρόνια, που στρεβλώνουν την αγορά, την οικονομία και την κοινωνία και εκ του αποτελέσματος ξέρουμε ότι δεν αποδίδουν.