ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

11/07/2018

Γ. Σαρακιώτης: Κόντρα στο «αυστριακό μοντέλο» της ΝΔ - βίντεο

Γ. Σαρακιώτης: Κόντρα στο «αυστριακό μοντέλο» της ΝΔ - βίντεο



Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής για το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας για την αντιμετώπιση της αδήλωτης εργασίας, την ενίσχυση της προστασίας των εργαζομένων και την επιτροπεία των ασυνόδευτων ανηλίκων

.

Ο Βουλευτής χαρακτήρισε «σταθμό» το εν λόγω νομοσχέδιο αναφέροντας χαρακτηριστικά:

«Συνιστά «σταθμό» καθώς κηρύττει την έναρξη της μεταμνημονιακής εποχής και δείχνει το δρόμο που πρέπει να βαδίσουμε μετά την 21η Αυγούστου. Όχι το δρόμο του 12ώρου, τον οποίο έχει επιλέξει ο κ. Μητσοτάκης και οι επαγγελματίες πολιτικοί και συνοδοιπόροι του».

Ακολούθως, αναφερόμενος στη δυνατότητα έκπτωσης του προστίμου προς τον εργοδότη σε περίπτωση, που προσλάβει τον εργαζόμενο, σημείωσε:

«Πλέον εισάγεται μία νέα φιλοσοφία, με τα πρόστιμα να είναι ορθολογικά και να αποδίδουν δικαιοσύνη στον εργαζόμενο, πέραν της απλής και αναποτελεσματικής τιμωρίας του εργοδότη. Ο εργαζόμενος βρισκόταν συχνά ενώπιον ασφυκτικών πιέσεων λόγω των εξοντωτικών ποινών εις βάρος του εργοδότη και κυρίως της μη παροχής δυνατότητας επανόρθωσης. Πολλές επιχειρήσεις, άλλωστε, έκλεισαν τα χρόνια της κρίσης μη μπορώντας να ανταπεξέλθουν στα πρόστιμα αυτά, αφού δεν τους δόθηκε ποτέ μία εναλλακτική».

Στη συνέχεια, ο κ. Σαρακιώτης θύμισε τα επίσημα στοιχεία του Σ.Ε.Π.Ε., σύμφωνα με τα οποία:

«Το ποσοστό της αδήλωτης εργασίας στους κλάδους υψηλού ρίσκου παρουσιάζει σταθερή πτώση από το 19% το 2014 στο 12% το πρώτο τρίμηνο του 2018».

Παράλληλα, ο Βουλευτής Φθιώτιδας αναγνώρισε ότι δεν είναι ώρα για «διθυραμβικές δηλώσεις» και προφανώς κανείς δεν μπορεί να είναι απολύτως ικανοποιημένος. Ωστόσο, οφείλεται να υπογραμμισθεί ότι η κατάσταση, η οποία κληροδοτήθηκε από τις κυβερνήσεις Ν.Δ. και ΠΑ.ΣΟ.Κ., ήταν απελπιστική:

«Μπορούμε να ξεχάσουμε, την εργασιακή ζούγκλα της περιόδου 2010-2014; Να λησμονήσουμε ότι το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας κατέστη ουσιαστικά ανενεργό με την κατάργηση 200 οργανικών θέσεων; Η απαξίωση του Σ.Ε.Π.Ε. σε ποιους έκλεινε το μάτι; Δεν ήταν μήπως συνειδητή πολιτική επιλογή; Να μην αναφερόμαστε στις επιθέσεις της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης του κυρίου Σαμαρά ακόμη και ενάντια στους ανέργους, οι οποίοι είδαν την αποζημίωση του ταμείου ανεργίας να μειώνεται κατά 50%; Να μη μιλάμε για την αλήστου μνήμης νομοθέτηση κατώτατου και «υποκατώτατου» μισθού για τους νέους; Αυτοί, που νομοθέτησαν όλα τα παραπάνω, έρχονται τώρα και κόπτονται για τα εργασιακά δικαιώματα των νέων».

Τέλος, ο κ. Σαρακιώτης ολοκλήρωσε την ομιλία του σημειώνοντας σε σκωπτικό ύφος:

«Καμία έκπληξη δε μας προκαλεί η συμπόρευση των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας με τις πλέον αντιδραστικές πολιτικές μιας υπό δημιουργία νεοφιλελεύθερης ακροδεξιάς στην Ευρώπη. Εξάλλου, τα έργα, οι ημέρες και οι καταδίκες αποδεικνύουν του λόγου το αληθές».

Ολόκληρη η ομιλία 

Κύριε Πρόεδρε,

Κυρίες και Κύριοι Συνάδερφοι,

Συζητούμε σήμερα ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, το οποίο ας μου επιτραπεί να το χαρακτηρίσω «σταθμό» στην προσπάθεια της χώρας να επιστρέψει στην κανονικότητα και να επουλώσει τις πληγές της κοινωνίας από την παρατεταμένη κρίση.

Συνιστά «σταθμό» καθώς κηρύττει την έναρξη της μεταμνημονιακής εποχής και δείχνει το δρόμο που πρέπει να βαδίσουμε μετά την 21η Αυγούστου. Όχι το δρόμο του 12ώρου, τον οποίο έχει επιλέξει ο κ. Μητσοτάκης και οι επαγγελματίες πολιτικοί και συνοδοιπόροι του, που δεν έχουν δουλέψει ούτε μια ώρα στην ζωή τους και χαρακτηρίζουν ξεπερασμένο το 8ωρο.

Είναι «σταθμός» καθώς, για πρώτη φορά, η εισπρακτική λογική τίθεται στο περιθώριο και καθίστανται οι εργαζόμενοι συμμέτοχοι στην προσπάθεια της κυβέρνησης για τη μείωση της αδήλωτης εργασίας και την πάταξη της εργοδοτικής αυθαιρεσίας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα συνιστά η έκπτωση προστίμου από τα 10.500 στα 7.000 ευρώ, σε περίπτωση που ο εργοδότης προσλάβει τον αδήλωτο εργαζόμενο.

Πλέον εισάγεται μία νέα φιλοσοφία, με τα πρόστιμα να είναι ορθολογικά και να αποδίδουν δικαιοσύνη στον εργαζόμενο, πέραν της απλής και αναποτελεσματικής τιμωρίας του εργοδότη.

Κατά το παρελθόν, δεν ήταν λίγες οι φορές, που ο εργαζόμενος κατέληγε μάταια να επιζητεί την τιμωρία του εργοδότη χωρίς το παραμικρό γι’ αυτόν όφελος.

Παράλληλα, ο ίδιος βρισκόταν συχνά ενώπιον ασφυκτικών πιέσεων λόγω των εξοντωτικών ποινών εις βάρος του εργοδότη και κυρίως της μη παροχής δυνατότητας επανόρθωσης. Πολλές επιχειρήσεις, άλλωστε, έκλεισαν τα χρόνια της κρίσης μη μπορώντας να ανταπεξέλθουν στα πρόστιμα αυτά, αφού δεν τους δόθηκε ποτέ μία εναλλακτική.

Αναγνωρίζεται πλέον ευρέως ότι τα βήματα προόδου τα τελευταία χρόνια είναι σημαντικά.

Αρκεί να υπενθυμίσω ότι το ποσοστό της αδήλωτης εργασίας στους κλάδους υψηλού ρίσκου παρουσιάζει σταθερή πτώση από το 19% το 2014 στο 12% το πρώτο τρίμηνο του 2018, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας. Το εν λόγω στατιστικό στοιχείο δεν είναι τυχαίο και έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά θετικών ειδήσεων, όπως:

το φρένο στις ελαστικές μορφές εργασίας, η οποία αυξανόταν με ιλιγγιώδεις ρυθμούς το 2013-2014

ο πλεονασματικός Ε.Φ.Κ.Α. ενάντια σε όλες τις προβλέψεις και την καταστροφολογία

η αύξηση των νέων θέσεων εργασίας και η συνολική μείωση της ανεργίας κατά 7 ποσοστιαίες μονάδες

το θετικό ισοζύγιο προσλήψεων-αποχωρήσεων κατά 150.000 θέσεις εργασίας για το διάστημα μεταξύ Ιανουαρίου και Απριλίου του φετινού έτους

Είμαστε ικανοποιημένοι; Προφανώς όχι. Μακριά από εμάς τα ‘success stories’ και οι διθυραμβικές δηλώσεις.

Μένουν πολλά που πρέπει να γίνουν και οι απαιτήσεις του κόσμου από εμάς αυξάνονται όσο ομαλοποιείται η κατάσταση στην πραγματική οικονομία.

Μπορούμε να ξεχάσουμε, όμως, την εργασιακή ζούγκλα της περιόδου 2010-2014; Να λησμονήσουμε ότι το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας κατέστη ουσιαστικά ανενεργό με την κατάργηση 200 οργανικών θέσεων; Η απαξίωση του Σ.Ε.Π.Ε. σε ποιους έκλεινε το μάτι; Δεν ήταν μήπως συνειδητή πολιτική επιλογή;

Να μην αναφερόμαστε στις επιθέσεις της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης του κυρίου Σαμαρά ακόμη και ενάντια στους ανέργους, οι οποίοι είδαν την αποζημίωση του ταμείου ανεργίας να μειώνεται κατά 50%; Να μη μιλάμε για την αλήστου μνήμης νομοθέτηση κατώτατου και «υποκατώτατου» μισθού για τους νέους; Αυτοί, που νομοθέτησαν όλα τα παραπάνω, έρχονται τώρα και κόπτονται για τα εργασιακά δικαιώματα των νέων.

Αυτή τη χώρα κληροδότησαν Νέα Δημοκρατία και ΠΑ.ΣΟ.Κ. και αυτή την κατάσταση κληθήκαμε να διαχειριστούμε επιτυγχάνοντας τη βελτίωση των βασικών δεικτών τα τελευταία έτη. Για του λόγου το αληθές, ας θυμηθούμε τι έλεγαν οι παλαιότερες εκθέσεις της Γ.Σ.Ε.Β.Ε.Ε.. Ενδεικτικά αναφέρω:

Φεβρουάριος 2013: «Οκτώ στους δέκα πολίτες έχει περιορίσει ακόμη και βασικά είδη διατροφής»

Μάρτιος 2013: «Έτος αποκάλυψης το 2013 για επιχειρήσεις, θέσεις εργασίας και βιωσιμότητα της ελληνικής οικονομίας»

Ιανουάριος 2014: «4 στα 10 νοικοκυριά έχουν ανέργους και 1 στους 3 χρωστά στεγαστικό»

Μάρτιος 2014 – στην καρδιά του «success story»: «Σε επενδυτικό λήθαργο η πραγματική οικονομία»

Οκτώβριος 2014: «Κατά 200.000 μειώθηκαν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις στην Ελλάδα»

Κυρίες και κύριοι συνάδερφοι,

Το σημερινό νομοσχέδιο αποτελεί μία τομή στον αγώνα για την καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας. Συνιστά την κορωνίδα των προσπαθειών της κυβέρνησης στο να μπει ένα τέλος στο άναρχο εργασιακό τοπίο, κόντρα σε κάθε νεοφιλελεύθερη λογική και κάθε «αυστριακό μοντέλο», το οποίο σπεύδει να ασπαστεί η αξιωματική αντιπολίτευση.

Καμία έκπληξη δε μας προκαλεί η συμπόρευση των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας με τις πλέον αντιδραστικές πολιτικές μιας υπό δημιουργία νεοφιλελεύθερης ακροδεξιάς στην Ευρώπη. Εξάλλου, τα έργα, οι ημέρες και οι καταδίκες αποδεικνύουν του λόγου το αληθές.

Σας ευχαριστώ πολύ.