ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

14/11/2018

Τ. Χριστοδουλοπούλου: Έπαινος για την πρότασή μας να την χαρακτηρίζετε συνταγματικό λαϊκισμό - βίντεο

Τ. Χριστοδουλοπούλου: Έπαινος για την πρότασή μας να την χαρακτηρίζετε συνταγματικό λαϊκισμό - βίντεο



.

«Δηλαδή η πρότασή μας είναι τόσο λαοφιλής που μας ονομάζεται λαϊκιστές» είπε η αντιπρόεδρος της Βουλής και συμπλήρωσε «μακάρι η ελληνική κοινωνία να έχει χειραφετηθεί αυτά τα χρόνια και να θεωρεί ότι είναι σωστό να είναι το κράτος θρησκευτικά ουδέτερο, ότι είναι σωστό να μην υπάρχει πρωθυπουργός τεχνοκράτης, ότι είναι φιλολαϊκό να φύγουν οι επαγγελματίες πολιτικοί και να μην είναι αιώνιοι».

«Δεν θα ξαναέρθουν μνημόνια, χωρίς να προηγείται δημοψήφισμα και δεν θα συνταγματοποιήσουμε τον νεοφιλελευθερισμό βάζοντας μέσα ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και ύψος ελλειμμάτων» τόνισε η αντιπρόεδρος της Βουλής Τασία Χριστοδουλοπούλου και πρόσθεσε ότι «τα ζητήματα που αναδείχθηκαν στον καιρό των μνημονίων χρειάζονται μια νέα ρύθμιση και αυτό κάνει η πρότασή μας για τη συνταγματική αναθεώρηση".

Μιλώντας στην Ολομέλεια, η κ. Χριστοδουλοπούλου υποστήριξε ότι «η κρίση νομιμοποίησης του πολιτικού συστήματος, δηλαδή η αδυναμία του να αναπαραχθεί, δεν έχει λήξει, υπάρχει ακόμη» και προσέθεσε: «Και η πόλωση και η απουσία συναίνεσης έχει να κάνει ακριβώς με αυτό. Έχει να κάνει με το ότι στην κρίση νομιμοποίησης αναδείχθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και αυτό δεν μπορείτε να το παραδεχθείτε. Είναι αδύνατο να κατανοήσετε πως η κοινωνία εμπιστεύτηκε τον ΣΥΡΙΖΑ, αφήνοντας τους επαγγελματίες της πολιτικής εκτός της εξουσίας».

Σημείωσε ότι διαψεύστηκε η "Αριστερή παρένθεση" και εκτίμησε ότι θα διαψευστεί και η στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές. «Είναι έπαινος για την πρότασή μας να την χαρακτηρίζετε ως συνταγματικό λαϊκισμό. Δηλαδή η πρότασή μας είναι τόσο λαοφιλής που μας ονομάζεται λαϊκιστές» είπε η αντιπρόεδρος της Βουλής και συμπλήρωσε «μακάρι η ελληνική κοινωνία να έχει χειραφετηθεί αυτά τα χρόνια και να θεωρεί ότι είναι σωστό να είναι το κράτος θρησκευτικά ουδέτερο, ότι είναι σωστό να μην υπάρχει πρωθυπουργός τεχνοκράτης, ότι είναι φιλολαϊκό να φύγουν οι επαγγελματίες πολιτικοί και να μην είναι αιώνιοι».

Κατηγόρησε τη ΝΔ ότι ενώ είναι υπέρ του σταθερού πολιτικού κύκλου στη διακυβέρνηση της χώρας, ο κ. Μητσοτάκης από τότε που έχει εκλεγεί ζητά εκλογές.

Η Τασία Χριστοδουλοπούλου καταλήγοντας υπογράμμισε: «Έχουμε τη μεγάλη ευκαιρία να αναβαθμίσουμε το Κοινοβούλιο, να μιλήσουμε επί της ουσίας για να καταλάβει επιτέλους η κοινωνία ότι δεν είμαστε ίδιοι. Διότι με τον τρόπο που ασκείται η πολιτική, με την καταστροφολογία, με τη δαιμονοποίηση με τα ψέματα δεν μπορεί να κατανοήσει η κοινωνία τι ακριβώς συμβαίνει».

Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία:

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εγώ, ως τελευταία ομιλήτρια από τον κύκλο των Βουλευτών, θα προσπαθήσω να συστηματοποιήσω λίγο τα επιχειρήματά που ακούστηκαν, να επισημάνω αντιφάσεις, να κάνω κριτική στην κριτική που έχει ασκηθεί στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ.
Θέλω, λοιπόν, πριν ξεκινήσω, να πω ότι στις τοποθετήσεις των διαφόρων συναδέλφων που προσπάθησαν να απαξιώσουν -τέλος πάντων- τη δική μας πρωτοβουλία για τη συνταγματική αναθεώρηση έγινε φανερό κάτι: Τα μνημόνια για κάποιους ανθρώπους, όπως και για την κοινωνία, αποτέλεσαν ένα βαθύτατο τραύμα, ενώ για κάποιους άλλους ανθρώπους αποτέλεσαν ευκαιρία. Διότι αν δεν έχεις βιώσει όλη αυτή την επώδυνη εμπειρία ως τραύμα, δεν μπορείς να σκεφτείς προτάσεις αναθεώρησης. Και εδώ είναι το πρόβλημα. Κανείς δεν αναφέρθηκε στο τι έγινε στον καιρό των μνημονίων στην κοινωνία, αλλά κυρίως τι έγινε στους θεσμούς, μια και μιλάμε για θεσμούς και για Σύνταγμα. Νομίζω ότι αυτό είναι μια μεγάλη παράληψη στη συζήτηση. Γι’ αυτό θα προσπαθήσω να το θέσω πολύ σύντομα.
Τελικά, το Σύνταγμα, είπε ο κ. Βενιζέλος, αποδείχθηκε ανθεκτικό στην κρίση. Όντως, το Σύνταγμα αποδείχθηκε ανθεκτικό, όμως οι ρωγμές που έχει υποστεί από τα δέκα χρόνια της κρίσης, είναι τεράστιες και πρέπει επειγόντως να βρούμε τρόπους να δημιουργήσουμε θεσμικά αντίβαρα, ώστε να μην ξαναπεριπέσουμε σε τέτοια περιπέτεια όπως αυτή της οικονομικής κρίσης.
Διότι τι έγινε, αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες; Όλο τον καιρό των μνημονίων η κρατική κυριαρχία ή η λεγόμενη «εθνική ανεξαρτησία» κουρελιάστηκε. Αντί να είναι η Βουλή και η Κυβέρνηση που να αποφασίζουν για την οικονομία της χώρας, για τις πολιτικές που θα ακολουθήσουν, ήταν κάποιοι τεχνοκρατικοί κύκλοι ιδιωτικών συμφερόντων και της σεσημασμένης ιδεολογίας του νεοφιλελευθερισμού που αποφάσιζαν για τις τύχες του ελληνικού λαού: Το Eurogroup, το Euroworking Group, πράγματα εντελώς έξω από τη δημοκρατική νομιμοποίηση, οι θεσμοί, ανάλογα ποιον είχαμε καλέσει εδώ να κυβερνήσει στην ουσία τον ελληνικό λαό, ήταν αυτοί που αποφάσιζαν για τις τύχες μας.
Αυτό δεν είναι τραύμα στο Σύνταγμα; Δεν είναι μια τεράστια ρωγμή; Το δίκαιο της έκτακτης ανάγκης, που στην πραγματικότητα καθόρισε όλους τους νόμους που εκδόθηκαν όλα αυτά τα χρόνια, δεν είναι ρωγμή;
Πού είναι, λοιπόν, αυτή η περιβόητη ανθεκτικότητα του Συντάγματος, την οποία συζητάμε; Εκτός αν θεωρούμε ότι η ανθεκτικότητα του Συντάγματος υπήρξε σε σχέση με τη μη ανθεκτικότητα του πολιτικού συστήματος. Διότι ναι, αυτό που κατάφερε το Σύνταγμα, επειδή έχει διαχρονικές αξίες γύρω από την ελευθερία και τα δικαιώματα, ήταν να γίνεται επίκλησή του συνεχώς και από ανθρώπους που αγωνίζονται και από προοδευτικούς ανθρώπους, ενώ αντίθετα, το πολιτικό σύστημα υπέστη Βατερλό. Ο δικομματισμός κατέρρευσε και τα κόμματα αυτά αναζητούν και προσπαθούν ακόμα να συμφιλιωθούν με τη νέα πραγματικότητα. Αυτά, λοιπόν, τα ζητήματα που αναδείχθηκαν στον καιρό των μνημονίων, χρειάζονται μια νέα ρύθμιση. Και αυτό κάνει η πρόταση που έχουμε καταθέσει -και έχω υπογράψει κι εγώ- για τη συνταγματική αναθεώρηση.
Θα πρέπει, λοιπόν, εδώ να πούμε ότι η κρίση νομιμοποίησης του πολιτικού συστήματος, δηλαδή η αδυναμία του να αναπαραχθεί -αυτό σημαίνει «κρίση νομιμοποίησης»- δεν έχει λήξει. Υπάρχει ακόμα.
Η πόλωση και η απουσία συναίνεσης έχει να κάνει ακριβώς με αυτό. Έχει να κάνει με το γεγονός ότι στην κρίση νομιμοποίησης αναδείχθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό δεν μπορείτε να το παραδεχθείτε. Είναι αδύνατον! Είναι αδύνατον να κατανοήσετε πώς η κοινωνία εμπιστεύτηκε το ΣΥΡΙΖΑ, αφήνοντας τους επαγγελματίες της πολιτικής εκτός της εξουσίας.
Στην αρχή βρήκατε την «Αριστερή παρένθεση». Παρηγορηθήκατε όσο μπορούσατε. Περνάνε τα χρόνια και η Κυβέρνηση δείχνει μια πρωτοφανή αντοχή και θα είναι μάλλον και η μόνη που θα εξαντλήσει την τετραετία. Τι συμβαίνει, λοιπόν;
Μετά επινοήθηκε -μάλιστα από τον κ. Βενιζέλο- η θεωρία της στρατηγικής ήττας στις εκλογές. Διαψευστήκατε με την παρένθεση, θα διαψευστείτε οσονούπω και με τη λεγόμενη «στρατηγική ήττα» του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατασκευάστηκε από κανένα κέντρο εξουσίας κι ο Τσίπρας δεν κατασκευάστηκε ως αρχηγός από κάποιους. Αποτέλεσε ένα ώριμο αποτέλεσμα μιας κοινωνικής διαδικασίας που αναπτύχθηκε τον καιρό των μνημονίων, όταν το πολιτικό σύστημα απεδείχθη όχι μόνο ανίκανο να αποτρέψει την κρίση, αλλά ενέτεινε και την κρίση μέσα στα μνημόνια με τις πολιτικές που ακολούθησε.
Άρα, το ζήτημα το οποίο πρέπει να συζητήσουμε είναι -είτε θεωρείτε ότι δεν τελείωσαν τα μνημόνια, υπάρχουν κάποιες πτέρυγες εδώ που λένε ότι υπάρχει τέταρτο και πέμπτο μνημόνιο, εκατό χρόνια ομηρίας κλπ.- το εξής: Το γεγονός ότι από τον Αύγουστο κλείνει αυτή η διαδικασία, θεωρείτε ότι δεν είναι ικανή συνθήκη για να αντιμετωπίσουμε τα ζητήματα που προέκυψαν στη διάρκεια αυτής της αλόγιστης, της βάρβαρης πολιτικής λιτότητας; Δεν πρέπει να παρέμβουμε; Δεν αποτελεί αυτό λόγο;
Και επειδή ακριβώς δεν έχετε άποψη, είστε υποχρεωμένοι να λέτε πυροτεχνήματα. «Συνταγματικός λαϊκισμός» λέει ο κ. Βενιζέλος και κάποιοι άλλοι. Μάλιστα. Αυτό είναι έμμεσα ένας έπαινος για την πρότασή μας. Δηλαδή, η πρότασή μας είναι τόσο λαοφιλής που μας ονομάζετε λαϊκιστές.
Μακάρι, λοιπόν, η ελληνική κοινωνία να έχει χειραφετηθεί όλα αυτά τα χρόνια, να θεωρεί ότι είναι σωστό να είναι το κράτος θρησκευτικά ουδέτερο, ότι είναι σωστό να μην υπάρχει Πρωθυπουργός τεχνοκράτης -όπως αυτά που προσπαθούσατε να κάνετε για να γλιτώσετε από την κοινωνική οργή στη διάρκεια των μνημονίων- ότι είναι πολύ φιλολαϊκό επιτέλους να φύγουν οι επαγγελματίες πολιτικοί, να μην είναι αιώνιοι, να μην είναι οικογένειες - δυναστείες μέσα στη Βουλή, αλλά να είναι άνθρωποι που θα έρχονται, θα αφήνουν το πολιτικό τους αποτύπωμα και θα φεύγουν.
Ταυτόχρονα, ενώ δεν συμφωνείτε με αυτές τις προτάσεις, τολμάτε τα εξής, αναδεικνύοντας και την αντίφασή σας:
Πρώτον, λέτε ότι θέλετε σταθερό πολιτικό κύκλο στη διακυβέρνηση της χώρας. Ο κ. Μητσοτάκης από τότε που έχει εκλεγεί, ζητά εκλογές. Ποιον σταθερό πολιτικό κύκλο ζητάει; Βεβαίως, ως σταθερό πολιτικό κύκλο εννοεί την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Όλοι οι άλλοι φτερά και πούπουλα. Δεν πειράζει.
Ταυτόχρονα, θεωρούν λαϊκίστικο ότι συζητάμε να υπάρχουν τρεις θητείες για τους Βουλευτές, γιατί δεν μπορούμε να γίνουμε συντεχνία και να κάνουμε επάγγελμα την πολιτική. Παράλληλα, όμως, κάνουν κριτική στο ΣΥΡΙΖΑ ότι έχει αρπαχτεί από τις καρέκλες. Για να δούμε, λοιπόν, εσείς που δεν έχετε αρπαχτεί από τις καρέκλες, θα την ψηφίσετε αυτή τη διάταξη, ώστε να μην γίνουμε εδώ μέσα καρεκλοκένταυροι, να μην είμαστε πολιτικοί κληρονομικώ δικαίω. Ιδού, λοιπόν, σε ποια ζητήματα πρέπει να γίνεται ο διάλογος.
Νομίζω ότι η συνταγματική αναθεώρηση κατά τούτο είναι σημαντική, για το γεγονός ότι η Βουλή επιτέλους αναβαθμίζεται, γιατί καταθέτει πολιτικά επιχειρήματα, τα ακούει η κοινωνία, κατανοεί και ταυτόχρονα αυτή η διαδικασία έχει και δια ταύτα. Και σε αυτό το «δια ταύτα» θα σηκώσουμε τα χεράκια μας να πούμε με τι συμφωνούμε και με τι διαφωνούμε.
Κατά συνέπεια, η πρόταση του κ. Βενιζέλου να μην ψηφίσει κανείς κανένα άρθρο -άρα και ο ίδιος-, προκειμένου στην επόμενη Βουλή να είναι εκατόν ογδόντα οι Βουλευτές που θα υπογραμμίσουν και θα ολοκληρώσουν τη συνταγματική αναθεώρηση, στην πραγματικότητα σαμποτάρει όλη τη διαδικασία. Δεν τον ενδιαφέρει αυτός ο διάλογος που διεξάγεται σήμερα, να έχει ένα «δια ταύτα».
Εν τω μεταξύ, βρισκόμαστε σε μια συγκυρία όπου το πολιτικό σύστημα, έχοντας αυτήν την κρίση νομιμοποίησης, αλλά και η πολιτική και οι πολιτικοί, φτάνουμε να βλέπουμε τα φαινόμενα της ανόδου της Ακροδεξιάς σε ολόκληρη την Ευρώπη και να μη συνειδητοποιούμε τι ευθύνες έχουμε. Το άρθρο 86, που είναι στο Σύνταγμα και ενώ έχετε κάνει πέντε αναθεωρήσεις, ούτε σκεφτήκατε να το πλησιάσετε. Και τώρα μας λέτε κιόλας: «Ε, και τι κάνετε; Σιγά, επειδή είπατε ότι είναι θρησκευτικά ουδέτερο; Αφού λέτε ότι η επικρατούσα θρησκεία είναι η Χριστιανική Ορθόδοξη, τότε στην πραγματικότητα δεν κάνετε τίποτα».
Για να δούμε, κάνουμε τίποτα ή όχι; Εγώ πιστεύω ότι κάνουμε. Ακόμα και το άρθρο 16 παράγραφος 2, που λέει ότι ο σκοπός της Παιδείας είναι η διαμόρφωση εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης, αν χρειαστεί, δεν θα ερμηνευθεί με τον τρόπο που ερμηνεύθηκε πρόσφατα από το Συμβούλιο της Επικρατείας, διότι θα υπάρχει διακηρυγμένη η ουδετερότητα του κράτους.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΡΑΓΑΚΗΣ: Να βάλετε και το άρθρο 16.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ (Γ’ Αντιπρόεδρος της Βουλής): Εν πάση περιπτώσει, δεν καταλαβαίνουμε. Από τη μια, υπάρχει μια μαξιμαλιστική απαίτηση «αλλάξτε τα, ρε παιδιά, όλα και αλλάξτε τα ριζικά» και, από την άλλη, υπάρχει ένας απίστευτος ιδεολογικός και πολιτικός συντηρητισμός να μείνουν τα πράγματα ως έχουν.
Επιτέλους, πρέπει να διαλέξουμε σε ποιο στρατόπεδο είμαστε και να κατανοήσουμε ότι οι νέες ανάγκες, που υπάρχουν, απαιτούν κάποια γενναία βήματα.
Εμείς σαν Αριστερά ξέρουμε ότι έχουμε ένα όραμα για τον κοινωνικό μετασχηματισμό. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι στις προτάσεις για την αναθεώρηση του Συντάγματος δεν θα λάβουμε υπόψιν μας και τα κινήματα, την κοινωνία, τους εργαζόμενους, τη νεολαία και τις διεκδικήσεις τους. Αν αυτοί στον δρόμο για την κοινωνική χειραφέτηση θέλουν τέτοιου είδους και εύρους και πολλές συνταγματικές αλλαγές, θα έχουν τη δυνατότητα να τις υποβάλλουν. Εμείς δεν υποκαθιστούμε ούτε τα κινήματα ούτε τους Αριστερούς ούτε τους ανθρώπους που έχουν, επίσης, όραμα για μια διαφορετική κοινωνία.
Κατά συνέπεια, νομίζω ότι είναι η μεγάλη ευκαιρία μέσα απ’ όλα αυτά να αναβαθμίσουμε το Κοινοβούλιο, να μιλήσουμε επί της ουσίας, για να καταλάβει, επιτέλους, η κοινωνία ότι δεν είμαστε ίδιοι. Διότι με τον τρόπο που ασκείται η πολιτική, με την καταστροφολογία, με τη δαιμονοποίηση, με τα απίστευτα ψέματα, δεν μπορεί να κατανοήσει η κοινωνία σήμερα τι ακριβώς συμβαίνει και τους προκαλούμε μια απόλυτη σύγχυση. Ιδού, λοιπόν, πεδίον δόξης λαμπρό να πούμε όλοι τις προτάσεις μας για να καταλάβει επακριβώς τι συμβαίνει.
Και ελπίζω -και το πιστεύω- ότι οι προτάσεις που έχουμε να είναι προς όφελος του λαού. Ίσως χρειαστεί χρόνο για να τις συνειδητοποιήσει. Οι συζητήσεις, όμως, που γίνονται μέσα εδώ θα διευκολύνουν τη συνειδητοποίηση αυτών των προτάσεων που έχουμε κάνει, ώστε πραγματικά να μπορέσουμε να προχωρήσουμε σε μια συνταγματική αναθεώρηση, που θα αντιστοιχεί στη μεταμνημόνια εποχή, σε μια εποχή που αρχίζουν να ζωντανεύουν ξανά οι ελπίδες, ότι μπορούμε να πατήσουμε μόνοι μας γερά στα πόδια μας.
Δεν θα έλθουν ξανά μνημόνια χωρίς να προηγείται δημοψήφισμα και δεν θα συνταγματοποιήσουμε τον νεοφιλελευθερισμό, βάζοντας μέσα ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και ύψος ελλειμμάτων.
Αυτά δεν είναι περιεχόμενα Συντάγματος. Θα πρέπει να καταλάβετε ότι δεν είναι αιώνιος ο νεοφιλελευθερισμός, ότι δεν είναι αιώνια η κυριαρχία της αγοράς πάνω στις κοινωνίες, ότι δεν είναι αιώνια η κυριαρχία της οικονομίας πάνω στην πολιτική.
Θέλουμε να τα αλλάξουμε όλα, για να μπορέσουμε ξανά να δώσουμε εμπιστοσύνη στην ελληνική κοινωνία να διεκδικήσει αυτά που έχασε στον καιρό της κρίσης.
Αυτό κάνουμε. Και αν εσείς κρίνετε λαϊκίστικη την αντίληψή μας να θέλουμε να αποκαταστήσουμε τις αδικίες απέναντι στους ανθρώπους που επλήγησαν τόσο βάναυσα από την κρίση, βγείτε να το πείτε, για να καταλάβουμε ακριβώς τι πράγματα εσείς υπόσχεστε να κάνετε και τι πράγματα εσείς δεν θέλετε να κάνετε, ώστε να κατανοηθεί το όριο του κοινωνικού και πολιτικού ανταγωνισμού που διεξάγεται σήμερα στη χώρα μας.
Σας ευχαριστώ.