ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

19/12/2018

Θ. Δρίτσας: Αν θέλουμε πραγματικά συναίνεση, πρέπει να είμαστε και υπεύθυνοι

Θ. Δρίτσας: Αν θέλουμε πραγματικά συναίνεση, πρέπει να είμαστε και υπεύθυνοι



Κυρίες και κύριοι Βουλευτές,

θα σας πω μια περίεργη πολιτική ιστοριούλα από τα νιάτα μου που νομίζω ότι ταιριάζει. Θυμάμαι πως όταν ήμουν δεκαέξι-δεκαεπτά χρόνων στον Πειραιά, η πολιτική παρέα πάντα ήταν έντονη. Είχαμε ισχυρή πολιτικοποίηση από τα νιάτα μας. Πάντα κάναμε πολλές και διάφορες συζητήσεις. Όσο και αν σας φαίνεται περίεργο –βίτσιο θα ήταν- για νέους ανθρώπους, παρακολουθώντας τις εφημερίδες εκείνης της εποχής διαβάζαμε τέτοια εποχή και τους προϋπολογισμούς και τη συζήτηση που γινόταν για τον προϋπολογισμό.
Θυμάμαι -το είχαμε κάνει αστείο της παρέας- που λέγαμε «Α, προϋπολογισμός. Α, τώρα συζητιέται ο προϋπολογισμός!». Και λέγαμε ο ένας στον άλλον «πρόχειρος, άδικος, ανεφάρμοστος, αντιαναπτυξιακός, φορομπηχτικός». Από εκείνη την εποχή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Είναι στερεότυπη αυτή η συζήτηση, όταν γίνεται με μία τόσο εύκολη προσέγγιση.
Και καταλαβαίνω τώρα ότι ο ρόλος της Αντιπολίτευσης είναι πάρα πολύ εύκολος. Δεν έχει τίποτα άλλο παρά να αναδείξει προβλήματα, που πάντα υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν –σωστά- πολλές φορές και ιδιαίτερα οξυμένα, αλλά αποφεύγοντας να τα συνδέσει με το αίτιο και το αιτιατό, με το πέρυσι το πρόπερυσι, το αντιπρόπερυσι, το πριν πέντε χρόνια, το του χρόνου, του παραχρόνου και τη μελλοντική προοπτική.
Έτσι, μια χαρά, συγκροτείται ένας πολιτικός λόγος μηδενιστικός, αφοριστικός, αποδομητικός, γιατί αυτή ακριβώς είναι η μοντέρνα πολιτική ρητορική, δηλαδή να αποδομεί τον αντίπαλο -μέχρι εκεί και ολοκληρώνεται και δεν χρειάζεται τίποτα άλλο- με ατάκες και με όλα αυτά και, επομένως, τελειώνουμε.
Μα, ακριβώς μετά από μια τόσο βαθιά κρίση, μια τέτοια χρεοκοπία, με την πτώχευση και την καταβαράθρωση όχι μόνο την οικονομική, αλλά και την κοινωνική και την αξιακή και τη θεσμική, είναι δυνατό να συνεχίσει η Βουλή να συζητάει σε αυτό το επίπεδο;
Και είναι δυνατό να συζητάμε, για παράδειγμα, το αν είναι ματοβαμμένα τα πλεονάσματα του 3,5%, που, βεβαίως, δεν μπορεί να υπάρχει πλεόνασμα 3,5% που να είναι φιλολαϊκό σε μια πολιτική. Όμως, σε ποια συγκυρία, κυρίες και κύριοι Βουλευτές; Στη συγκυρία όπου πια έχει ξεχαστεί ότι «άντε μέχρι 3% τα ελλείμματα». Τώρα η Ιταλία και η Γαλλία βρίσκονται μπροστά στην υποχρεωτική και πιεστική απολογία για το αν θα έχουν δικαίωμα να έχουν στους προϋπολογισμούς τους ένα κάποιο έλλειμμα, για να μπορέσουν να διαμορφώσουν όρους και συνθήκες ανάκαμψης. «Οπωσδήποτε για όλους 2%» είτε ήταν στο μνημόνιο είτε δεν είναι. Αυτές είναι οι συνθήκες του σύγχρονου παγκοσμιοποιημένου νεοφιλελευθερισμού και οι συσχετισμοί στην Ευρώπη.
Θα κάνουμε συζήτηση για τα πρωτογενή πλεονάσματα ερήμην αυτής της πραγματικότητας; Θα μιλάμε για τον Τσακαλώτο και για τον Χουλιαράκη και για τον Τσίπρα, που αποδέχθηκε και έδωσε μάχη για να ισορροπήσει αυτό το 3,5% πλεονάσματα;
Αναφορικά με το χρέος. Θα κάνουμε τη συζήτηση για τα πλεονάσματα χωρίς να μιλάμε για το χρέος; Πεδίον δόξης λαμπρό και για όσα είπε ο κ. Θεοχαρόπουλος πριν και για όσα είπε χθες και προχθές ο κ. Κρεμαστινός ή ο κ. Σκανδαλίδης αναφορικά με τις αναγκαίες συναινέσεις.
Χρέος. Δεν είναι τεράστιο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο ζήτημα το ζήτημα του χρέους και της διαγραφής σημαντικού μέρους του ευρωπαϊκού χρέους ή της ρύθμισής του με άλλους όρους;
Είναι απομονωμένη η Ελλάδα; Είναι κάτι που μπορεί να το ρυθμίσει μόνη της; Έδωσε μάχη αυτή η Κυβέρνηση και ήταν εντελώς μόνη, δεν υπήρχε κανένα πολιτικό κόμμα που να στήριξε τον Τσακαλώτο, τον Χουλιαράκη, τον Τσίπρα και όλους τους Υπουργούς και την Κυβέρνηση, ακριβώς όταν κράτησαν και υπό αυτές τις συνθήκες ανοικτό το ζήτημα της ρύθμισης του χρέους, έτσι όπως μπόρεσαν και μέχρι εκεί που το έφτασαν και το συσχέτισαν με όλα τα άλλα.


Δεν ξέρουμε εδώ και ένα χρόνο ότι τελικώς οι συντάξεις δεν θα περικοπούν; Ναι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, περίπου εδώ και ένα χρόνο. Γιατί το ξέρουμε; Γιατί όταν έδωσε τη μάχη ο Τσακαλώτος, ο Χουλιαράκης ή ο Τσίπρας για να μην επιβληθεί η περικοπή των συντάξεων, είχε μια τόσο σημαντική και πλήρη τεκμηρίωση που κανένας δεν μπορούσε να την αντικρούσει, ούτε οι Γερμανοί, ούτε οι Γάλλοι, ούτε καν οι Ολλανδοί, ούτε κανένας.
Η αυθαιρεσία και η επιβολή του Τόμσεν επέβαλε εκείνον τον συμβιβασμό, αλλά η τεκμηρίωση κατεγράφη. Δεν υπήρχε Υπουργός Οικονομικών ή Πρωθυπουργός της Ευρωζώνης που να πει στον Τσακαλώτο ή στον Τσίπρα τότε «όχι, δεν έχεις δίκιο, δεν είναι σωστά τα στοιχεία σου». Όλοι παραδέχθηκαν ότι τα στοιχεία είναι σωστά και παιζόντουσαν οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις και τα διάφορα οικονομικά, πολιτικά και άλλα παιχνίδια που παίζονται σε αυτόν τον κυκεώνα των αντιθέσεων.
Όμως, αυτό κατεγράφη και όταν πια η πραγματικότητα μετά από ένα χρόνο περίπου ήρθε και επιβεβαίωσε την ελληνική Κυβέρνηση, ποιος θα μπορούσε πια, όταν αποδεδειγμένα οι υπολογισμοί του Τόμσεν είχαν καταρρεύσει και οι υπολογισμοί του Τσακαλώτου ή του Τσίπρα και του Χουλιαράκη είχαν επιβεβαιωθεί, να πει «όχι, θα επιβληθεί η περικοπή των συντάξεων»;
Αυτή την πραγματικότητα την οποία θα γράψει η ιστορία και με στοιχεία και από τα αρχεία κάποια στιγμή, την αγνοούμε και ψάχνουμε να βρούμε αυτό το ανορθολογικό, που σωστά είπε η Τασία Χριστοδουλοπούλου, που είναι και φασίζον ανορθολογικό: «μας ψεκάζουν κάποιοι άλλοι εξωγήινοι κάπου από αλλού». Ψάχνουμε να βρούμε τη μυστική συμφωνία του Τσίπρα με τους Ευρωπαίους για τη Συμφωνία των Πρεσπών ως αιτιολογία για να δικαιολογήσουμε τη μη περικοπή των συντάξεων, βέβαια, γιατί διαφορετικά θα αναγνωρίσουμε ότι έχουμε μια Κυβέρνηση που έχει αξιοπιστία, που έχει τεκμηρίωση, που ξέρει τι κάνει, που πάει βήμα-βήμα, αλλά με στόχο, γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα στην εποχή μας. Δυστυχώς, μεγάλα άλματα και μεγάλους οραματισμούς δεν μπορούμε να συγκροτήσουμε. Μακάρι να το μπορέσουμε, και η Ευρώπη και η Ελλάδα και οι κοινωνίες όλες.
Όμως, μπροστά σε αυτήν την τεράστια αποξένωση των ανθρώπων, την καταβαράθρωση των κοινωνικών συνόλων και την ανάδειξη της ατομικότητας σε έναν ξέφρενο ανταγωνισμό, που ο ένας σαρώνει τον άλλον, είναι αδύνατον να συγκροτήσεις μακροπρόθεσμες στρατηγικές πολιτικές. Έχεις στόχους, έχεις συγκροτήσεις και βαδίζεις βήμα-βήμα. Και αυτά αποτυπώθηκαν σε όλη την τετραετία.
Και ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας ότι για αυτό φτάσαμε στην ολοκλήρωση της μνημονιακής σύμβασης. Δεν είναι τίποτε τυχαίο. Γι’ αυτό μειώθηκε η ανεργία στο 19%. Γι’ αυτό προχωρήσαμε στην πρωτοβάθμια υγεία, που είναι θεσμική, μέσα στην κρίση, μεταρρύθμιση. Γι’ αυτό η πρόσβαση στην υγεία στους ανασφάλιστους. Γι’ αυτό τα σχολικά γεύματα. Γι’ αυτό το επίδομα παιδιών. Γι’ αυτό το επίδομα ενοικίου. Γι’ αυτό το μεταφορικό ισοδύναμο, οι βρεφονηπιακοί σταθμοί και όλα αυτά που διαμορφώνουν όρους αυτοπεποίθησης και δυνατότητας αποφυγής της ανθρωπιστικής κρίσης και δικαιοσύνης ως αναπτυξιακού παράγοντα.
Δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρχει ανάπτυξη με διαλυμένη κοινωνία. Δεν υπάρχει περίπτωση, αν η εργασία δεν βρει τον ρόλο της και την αξιοπρέπειά της, αν δεν γίνει η εργασία αναπτυξιακός παράγοντας μαζί με την επένδυση, μαζί με την επιχειρηματικότητα, ισοδύναμος αναπτυξιακός παράγοντας η εργασία, με ό,τι σημαίνει αυτό και στους μισθούς και στις συντάξεις και στο ωράριο και στις συνθήκες και στα πάντα, τότε δεν μπορεί να υπάρχει ανάπτυξη και πολύ περισσότερο βιώσιμη ανάπτυξη.
Αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή είναι η Κυβέρνησή του. Γι’ αυτό ακριβώς, εάν θέλουμε συναίνεση, πρέπει να είμαστε έντιμοι. Αν θέλουμε πραγματικά συναίνεση, πρέπει να είμαστε και υπεύθυνοι. Εάν θέλουμε προοπτική σε αυτήν την χώρα, πρέπει να καταλάβουμε τι επιτέλους συνέβη σε αυτή τη χώρα που αναπτύχθηκε με τεράστιους ρυθμούς την εποχή των χρηματιστηρίων και σε λίγα χρόνια εβυθίσθη, κατέρρευσε, έπεσε στα βράχια. Αν δεν βγάλουμε αυτά τα συμπεράσματα, πώς να μιλάμε πια για το έτσι ή το αλλιώς, τη μία ή την άλλη πρόταση.
Σε αυτή την ευθύνη, λοιπόν, καλείται όλο το Κοινοβούλιο να ανταποκριθεί, γιατί δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να απογοητεύσουμε ξανά τον Ελληνικό λαό.
Ευχαριστώ.



Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης και να αναλύουμε την επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας μας. Με την παραμονή σας στην ιστοσελίδα, αποδέχεστε τη χρήση cookies όπως αυτή περιγράφεται στην Πολιτική Cookies ΟΚ