ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

16/01/2019

Γ. Τσιρώνης: Έχουμε αποφασίσει όχθη και συμμετέχουμε πανευρωπαϊκά, διακριτά στο κίνημα ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό - βίντεο

Γ. Τσιρώνης: Έχουμε αποφασίσει όχθη και συμμετέχουμε πανευρωπαϊκά, διακριτά στο κίνημα ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό - βίντεο



.

Δεν αντέχω να μην κάνω μια μικρή παρένθεση σ’ αυτά που σκοπεύω να πω, για να θυμίσω ότι αν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο πρεσβύτερος άκουγε την κοινή γνώμη τη δεκαετία του ’70, δεν θα είχαμε ποτέ συμφιλιωθεί με τον προαιώνιο εχθρό που μόλις τριάντα χρόνια πριν από την εποχή εκείνη είχε καταλάβει τη Μακεδονία και εννοώ τους Βούλγαρους, γιατί δεν πολεμήσαμε ποτέ ενάντια στους πολίτες της βόρειας Μακεδονίας. Σύμμαχοί μας ήταν και στο αντάρτικο ενάντια στους ναζί και φυσικά στους βαλκανικούς πολέμους. Εσείς, όμως, επινοείτε εχθρούς.
Θα θυμίσω, αντίθετα, ότι όταν μια κυβέρνηση υποτάχθηκε στην κοινή γνώμη, μια παραπληροφορημένη κοινή γνώμη, όπως τότε εσείς, και πήγε να πολεμήσει στον Σαγγάριο, καταστρέψαμε και αυτό που είχαμε. Πάψτε να πουλάτε εθνικισμό και πατριδοκαπηλία.
Πριν από τέσσερα ακριβώς χρόνια, λοιπόν –ήταν Γενάρης του ’15- οι Οικολόγοι Πράσινοι αποφασίσαμε να στηρίξουμε Κυβέρνηση Αριστεράς και βέβαια πάρα πολλοί σύντροφοι και συντρόφισσες τότε είχαν τις αμφιβολίες τους, αλλά ήταν αμφιβολίες για απλό λόγο. Η κυβέρνηση Σαμαρά είχε προκηρύξει πρόωρες εκλογές για να το σκάσει και το «κανόνι» της άγριας κατάρρευσης να έρθει στα χέρια της επόμενης κυβέρνησης. Ο κεντρικός τραπεζίτης τον Δεκέμβριο συνιστούσε στους πολίτες να πάρουν τα λεφτά από τις τράπεζες.
Είπαν πολύ απλά οι συντρόφισσες και οι σύντροφοι των Οικολόγων Πράσινων: «Μα, θα στηρίξουμε μια Κυβέρνηση που θα είναι η κυβέρνηση της κατάρρευσης; Γιατί να είμαστε κι εμείς μέσα;». Είχα απαντήσει τότε πάρα πολύ απλά ότι ακόμα και 1% πιθανότητα να έχει αυτή η Κυβέρνηση να σώσει τη χώρα από την κατάρρευση κι εμείς οι Οικολόγοι Πράσινοι αυτό το 1% να το κάνουμε πιθανότητα 1,5%, είμαστε υποχρεωμένοι να προσπαθήσουμε να σώσουμε τη χώρα από την κατάρρευση, γιατί αν έρθει η κατάρρευση της χώρας, η «αργεντινοποίηση», το τελευταίο που θα μας ανησυχεί θα είναι η υστεροφημία των Οικολόγων Πράσινων.
Λίγες μέρες μετά είχα πάει στις Βρυξέλλες να ζητήσω τη στήριξη και των Ευρωπαίων Πράσινων, οι οποίοι ήταν επιφυλακτικοί και με ρώτησαν ευθέως: «Μήπως ο κ. Τσίπρας έχει κρυφή ατζέντα να βγάλει τη χώρα από το ευρώ;». Τότε τους διαβεβαίωσα ότι αυτό δεν ισχύει.
Μόλις έξι μήνες μετά –και αξίζει να το θυμηθείτε αυτό- ο κ. Τσίπρας ως Πρωθυπουργός προτίμησε την ασφάλεια και την προκοπή της χώρας στην ευρωζώνη, παρά την ενότητα του κόμματός του. Μακάρι να κάνατε κι εσείς σήμερα το ίδιο, να βάζατε δηλαδή την Ελλάδα πάνω από το κόμμα σας κι εσείς και κάποιοι άλλοι.

Σήμερα, λοιπόν, μετά από τέσσερα χρόνια εμείς οι Οικολόγοι-Πράσινοι νιώθουμε περήφανοι που συμμετείχαμε στη σωτηρία της χώρας, γιατί όπως ξέρετε ένα μικρό κόμμα είναι πολύ εύκολο να είναι στην Αντιπολίτευση και στην ασφάλεια και αντίθετα όταν είναι στην Κυβέρνηση ή μέσα στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία είναι πάρα πολύ δύσκολο να περάσει αυτά που θέλει.
Πολύ λίγα λοιπόν, πράγματα περάσαμε οι Οικολόγοι και είμαστε πραγματικά εκτός της λογικής της Κυβέρνησης, όσον αφορά για παράδειγμα της εξόρυξης των υδρογονανθράκων. Δεν είμαστε ίδιοι, είμαστε διαφορετικοί. Είμαστε οικολόγοι. Αλλά ρωτάω πάρα πολύ απλά: αν εμείς οι δύο πράσινοι Βουλευτές, ο κ. Δημαράς κι εγώ, δεν είχαμε στηρίξει τότε την Κυβέρνηση, θα είχαμε σήμερα δασικούς χάρτες; Θα είχαμε νόμο για την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία; Θα είχαμε εθνικό σχέδιο διαχείρισης αποβλήτων, συμβατό με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ευρωπαϊκές οδηγίες με ανακύκλωση; Θα είχαμε νόμο για τις ενεργειακές κοινότητες; Θα είχαμε ανοίξει την πόρτα στους μελισσοκόμους να συζητάμε με συναινέσεις και να μην είναι με κλειστές πόρτες οι Υπουργοί και να μην τους βλέπει ποτέ κανένας; Το σπουδαιότερο: θα είχαμε σώσει χιλιάδες πρόσφυγες; Πόσοι θα είχαν πνιγεί αν δεν κυβερνούσε η δική μας Κυβέρνηση και κυβερνούσαν οι ομοϊδεάτες του Όρμπαν; Και θα πω: θα είχαμε τη συμφωνία των Πρεσπών, που εγώ τη θεωρώ εθνική επιτυχία, εθνικό θρίαμβο; Σε λίγες ημέρες θα πω αναλυτικά τα ψεύδη με τα οποία παραπλανάτε τον ελληνικό λαό.
Εδώ δεν αντιστέκομαι. Μόνο ένα πράγμα θα καταθέσω. Πρώτα από όλα γιατί ήμασταν βέβαιοι ότι θα καταρρεύσει η Κυβέρνηση Σαμαρά. Αυτό είναι για το 2015.
Επίσης, θα καταθέσω κάτι που είναι αφιερωμένο στον κ. Μπαμπινιώτη και στο ότι ο ΟΗΕ δεν έχει αναγνωρίσει τη μακεδονική γλώσσα. Εδώ είναι η επίσημη σελίδα του ΟΗΕ και τι λέει για την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Και εδώ διαβάζω, λοιπόν, το εξής: «official languages: macedonian». Αυτό, για το τι έχει αναγνωρίσει ο ΟΗΕ και για το τι ψέματα λέτε. Αυτή είναι η γλώσσα των γειτόνων σήμερα, χωρίς τη Συμφωνία των Πρεσπών. Καθρεφτιστείτε λοιπόν, που λέγατε το ‘77 ότι δεν αναγνώστηκε ποτέ η γλώσσα.
Τι πετύχαμε λοιπόν, με τη Συμφωνία; Ότι αυτή η γλώσσα δεν είναι η γλώσσα του Μέγα Αλέξανδρου, ότι αυτοί οι οποίοι έρχονται σήμερα στην Ελλάδα με διαβατήρια που δήθεν δεν τα είχατε αναγνωρίσει το ‘95 δεν είναι Μακεδόνες, όπως εμείς το εννοούμε, αλλά πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας και πολλά άλλα που θα σας τα πω σε μία εβδομάδα. Και φυσικά το παραμύθι ότι το ΝΑΤΟ ήταν το μεγάλο διπλωματικό όπλο, ενώ αν οποιοσδήποτε διαβάσει την ενδιάμεση συμφωνία, θα μπορούσαν κάλλιστα να μπουν στο ΝΑΤΟ ως FYROM.
Με τη Συμφωνία ανοίγει ο μεγάλος εμπορικός δρόμος που είχε κλείσει με τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία, από τη Θεσσαλονίκη στην Κεντρική Ευρώπη και στην Ευρώπη συνολικά, και φυσικά έχει μείνει σχετικά κλειστός και από την εχθρότητα που έχει αναπτυχθεί διπλωματικά ανάμεσα στις δύο χώρες.
Εμείς λοιπόν, στις επόμενες εκλογές, τον Οκτώβριο παραδίδουμε μία Ελλάδα καλύτερη από αυτήν που παραλάβαμε και αυτό δεν το λέμε εμείς, το λένε εχθροί και φίλοι στην Ευρώπη σήμερα. Παραλάβαμε μια Ελλάδα ερείπιο. Δεν θα παραδώσουμε μια Ελλάδα παλάτι. Και γι’ αυτό όταν με ρωτάνε φίλοι και γνωστοί αν είμαι ικανοποιημένος, λέω «όχι, δεν είμαι ικανοποιημένος». Θα παραδώσουμε μια Ελλάδα εργοτάξιο. Γιατί το εργοτάξιο ξέρω ότι είναι δυσάρεστο. Είναι δύσκολο να ζεις μέσα σε ένα γιαπί. Η Ελλάδα ανοικοδομείται, είναι ένα εργοτάξιο. Σίγουρα θέλει πάρα πολύ χρόνο για να γίνει το παλάτι που της αξίζει. Εγώ όμως λέω ότι προτιμώ να παραδώσω Ελλάδα-εργοτάξιο παρά Ελλάδα-παράγκα, που κοιτάγαμε μοιρολατρικά και θα έπεφτε πάνω στο κεφάλι μας. Άρα γι’ αυτόν το λόγο δίνω ψήφο εμπιστοσύνης και τον δίνω ως Οικολόγος-Πράσινος, με όλη μου την καρδιά, παρά το γεγονός ότι ξέρω ότι σε πάρα πολλά θέματα διαφωνώ με την Κυβέρνηση.
Θα κλείσω με μια βασική επισήμανση για τις δύο μεγάλες όχθες. Ας μην κοροϊδευόμαστε, το κρύβουν πολλοί σε αυτή την Αίθουσα. Μία είναι η μεγάλη πολιτική διαφορά, το μεγάλο ρήγμα στην Ευρώπη: Είσαι ή δεν είσαι με τον παγκοσμιοποιημένο νεοφιλελευθερισμό, το παγκοσμιοποιημένο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο που όλα τα κράτη, όλες οι επιχειρήσεις, οι αγρότες, τα κίτρινα γιλέκα στη Γαλλία, όλοι οι άνθρωποι είναι όμηροι αυτού του χρέους και όποτε κάποιος κουνηθεί σε αυτό το χρέος, αυτοί οι άνθρωποι παίρνουν τα λεφτά και τα πηγαίνουν κάπου αλλού και στραγγαλίζουν οικονομίες μεγάλες, ακόμα και σαν τη Γαλλία.
Να σας θυμίσω λοιπόν, και για την ομηρία για την οποία χύνετε σήμερα κροκοδείλια δάκρυα για τους μικρομεσαίους και για τη μεσαία τάξη, ότι η μεσαία τάξη συνθλίβεται από τον νεοφιλελευθερισμό παγκοσμίως. Να σας θυμίσω λοιπόν ότι τα πλεονάσματα που απαιτούν αυτοί οι δανειστές εσείς τα είχατε υπογράψει. Δεν λέω, κι εσείς όμηροι ήσασταν, στο 4,5%. Αυτά απαιτούν. Κι αν δεν τα κάνεις, παίρνουν τα λεφτά τους. Αυτά έκαναν στην Αργεντινή, αυτά κάνουν σε όλη την Ευρώπη και την απειλούν σήμερα.
Εδώ πέρα είναι πάρα πολύ απλό λοιπόν. Με ποια όχθη είστε; Εσείς ξέρουμε πού είστε, το έχετε ξεκαθαρίσει τίμια και εκεί είναι η διαφορά μας. Με όλο τον σεβασμό. Αυτά τα κόμματα, όμως, της ελάσσονος Αντιπολίτευσης που δηλώνουν στην Κεντροαριστερά, θα αποφασίσουν σε ποια όχθη είναι;
Εμείς οι οικολόγοι έχουμε αποφασίσει όχθη, γι’ αυτό και συμμετέχουμε πανευρωπαϊκά, διακριτά στο κίνημα ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό. Αυτή είναι η γραμμή που θα πάμε στις επόμενες εκλογές και στις ευρωεκλογές, αυτή είναι η ταυτότητά μας και δεν θα αφήσουμε την Ευρώπη όμηρο αυτών των άθλιων που είναι παρασιτικά κεφάλαια και δεν παράγουν τίποτα.
Ευχαριστώ.



Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης και να αναλύουμε την επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας μας. Με την παραμονή σας στην ιστοσελίδα, αποδέχεστε τη χρήση cookies όπως αυτή περιγράφεται στην Πολιτική Cookies ΟΚ