ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

25/01/2019

Ι. Σαρακιώτης: Να επιλύουμε θέματα και να σταματήσουμε να τα κρύβουμε κάτω από το χαλί

Ι. Σαρακιώτης: Να επιλύουμε θέματα και να σταματήσουμε να τα κρύβουμε κάτω από το χαλί



Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρισκόμαστε ενώπιον ιστορικών στιγμών, οι οποίες θα καθορίσουν το μέλλον της χώρας μας ως πυλώνα σταθερότητας και ειρήνης στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Καλούμαστε σήμερα να επιλέξουμε μεταξύ μιας περιχαρακωμένες και απομονωμένης βαλκανικής επαρχίας και μιας εξωστρεφούς Ελλάδας, η οποία θα κοιτά με δυναμισμό και αυτοπεποίθηση τη γειτονιά της. Η Συμφωνία των Πρεσπών συνιστά μέρος μιας συνολικής προσπάθειας επίτευξης του παραπάνω στρατηγικού στόχου, επιλύοντας μία εκκρεμότητα δεκαετιών, η οποία γεννήθηκε και γιγαντώθηκε εξαιτίας της συνεχιζόμενης άρνησης και αδυναμίας των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ να αναλάβουν ιστορικές ευθύνες που είχαν, ενδεχομένως με ένα βραχυπρόθεσμο πολιτικό κόστος, αλλά πάντοτε με ορίζοντα το μακρόπνοο εθνικό συμφέρον.
Πού οδήγησε ο επί δεκαετίες στρουθοκαμηλισμός σας, κυρίες και κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης; Πείτε μας τι κέρδισε η χώρα τα τελευταία είκοσι επτά χρόνια. Φτάσαμε, με αποκλειστική ευθύνη σας, σε μία κατάσταση κατά την οποία περισσότερα από τα 2/3 των κρατών της διεθνούς κοινότητας αναγνωρίζουν τη γείτονα με τη μέχρι πρότινος συνταγματική ονομασία της, ήτοι «Δημοκρατία της Μακεδονίας» σκέτο, εγκαταλείποντας, παράλληλα, έναν χώρο ιστορικής άνθησης του ελληνισμού στις ορέξεις τρίτων.
Θα σας γυρίσω τώρα λίγο πίσω, σε «λαμπρές» στιγμές, όταν η Νέα Δημοκρατία δίδασκε παγκοσμίως διπλωματία! Θα σας θυμίσω τι έγραφαν οι ελληνικές εφημερίδες όταν η έλλειψη στρατηγικής από μέρους σας οδηγούσε σε εθνικές ήττες, όταν, για παράδειγμα, τον Νοέμβριο του 2004 οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής αναγνώριζαν τη γειτονική χώρα ως «Μακεδονία» σκέτο. Τότε, βεβαίως, ζούσατε ακόμη στον απόηχο των Ολυμπιακών Αγώνων και προφανώς δεν είχατε χρόνο να ασχοληθείτε με τη Μακεδονία.
Ας θυμηθούμε, λοιπόν, τα δημοσιεύματα της 5ης Νοεμβρίου του 2004.
Εφημερίδα «Έθνος»: «Μαχαιριά από Μπους. Κρύφτηκε ο Καραμανλής. Ήττα. Η κυβέρνηση αγνόησε τις κινήσεις που έδειχναν τη συνωμοσία Αμερικανών - Σκοπίων». Εφημερίδα «Ημερησία»: «Σοκ μετά την αδράνεια. Όταν ο Καραμανλής έστελνε συγχαρητήρια, ο Μπους αναγνώριζε τη Μακεδονία». Εφημερίδα «City Press» του νυν ευρωβουλευτή σας κ. Γιώργου Κύρτσου: «Η αναγνώριση του κράτους των Σκοπίων από τις ΗΠΑ με το συνταγματικό τους όνομα “Μακεδονία” έγινε σε συνθήκες που δημιουργούν δικαιολογημένο προβληματισμό για την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης Καραμανλή».
Τότε προφανώς, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, είχατε ξεχάσει τον Παύλο Μελά και τον θυμηθήκατε εν έτει 2019! Προφανώς, σας γεμίζουν εθνική υπερηφάνεια τα ως άνω επιτεύγματά σας. Απουσία στρατηγικής, φοβικά σύνδρομα, αποφυγή ανάληψης ευθύνης και εν τέλει ανυπαρξία ηγεσίας. Εξέλειπε η ηγεσία η οποία δεν θα είχε ως πρώτιστο μέλημα την κομματική επιβίωση και τη λεγόμενη «συνοχή της παράταξης», αλλά την κατοχύρωση των δικαίων μας.
Μετά από όλα αυτά, έρχεστε σήμερα να μας ασκήσετε κριτική, συμπορευόμενοι και ταυτιζόμενοι με ακροδεξιά στοιχεία, που μόνο να λογοδοτήσουν οφείλουν ενώπιον της ελληνικής ιστορίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για πρώτη φορά εν καιρώ ειρήνης μία χώρα αναγκάζεται να αλλάξει το όνομά της και διατάξεις του συντάγματός της επειδή το επιθυμεί και το επιδιώκει μία άλλη χώρα. Όσο απίθανο κι αν πίστευε ο κ. Σαμαράς ότι είναι ένα τέτοιο ενδεχόμενο, με αυτή τη Συμφωνία πραγματοποιείται και οφείλετε να το αναγνωρίσετε. Η ονομασία αλλάζει από «Μακεδονία» σε «Βόρεια Μακεδονία» έναντι όλων, όπως ακριβώς επιτάσσει η εθνική γραμμή. Και επειδή ακούγονται πολλές διαφορετικές ερμηνείες περί αυτού, καλώ, όσους επιθυμούν, να ανατρέξουν στις προγραμματικές δηλώσεις των έξι Πρωθυπουργών, στις οποίες δημοσίως και διαρκώς αναφέρεται ο κ. Μητσοτάκης.
Παράλληλα, εξαλείφεται κάθε είδος αλυτρωτισμού, όπως αυτός περί προστασίας μακεδονικών μειονοτήτων. Ακολούθως, κάθε άγαλμα μνημείο ή σύμβολο, που επικαλείται την παράδοση της αρχαίας Μακεδονίας, αποσύρεται από τη γειτονική χώρα.
Τέλος, με το άρθρο 7 διασαφηνίζεται ότι η γλώσσα των γειτόνων ανήκει στη νοτιοσλαβική ομάδα γλωσσών.
Αντιτείνουν κάποιοι: «Ναι, αλλά γιατί να ονομάζεται μακεδονική;» Ας αναζητήσουν τις ευθύνες στον ιδεολογικό μέντορα της Δεξιάς, στον Ευάγγελο Αβέρωφ και στις θέσεις του περί μακεδονικής γλώσσας το 1959, καθώς και στη Διάσκεψη του ΟΗΕ στην Αθήνα -τραγική ειρωνεία!- το 1977 επί κυβερνήσεως εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή. Μάλλον προτιμούσατε τις κορόνες περί Μεγάλου Αλεξάνδρου και ότι η γλώσσα τους έχει καταβολές στην αρχαία μακεδονική. Σε αυτά τα τετελεσμένα μάς είχατε οδηγήσει με την παθητική στάση σας και αυτά καταφέραμε να διορθώσουμε.
Όσον αφορά την ιθαγένεια, προσπαθήστε να μελετήσετε και μην στοιχίζεστε πίσω από την ακροδεξιά σπέκουλα του καθενός. Τα είπε αναλυτικά ο κ. Κοτζιάς από αυτό εδώ το Βήμα. Παραδείγματος χάριν, όταν αναφερόμαστε σε ευρωπαϊκή ιθαγένεια, τι εννοούμε. Αντιληφθείτε ότι είναι ένας νομικός όρος, ο οποίος δεν επικαλύπτει την ταυτοτική οντολογία, ότι, δηλαδή, η μία πληθυσμιακή ομάδα ανήκει στα σλαβικά φύλα, η άλλη στα αλβανικά, η άλλη στα ελληνικά. Αυτές οι πληθυσμιακές ομάδες είναι οι εθνότητες που συναπαρτίζουν τον υπό γεωγραφικούς όρους μακεδονικό χώρο.
Με όρους υπεράσπισης των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας οφείλουμε να επιλύουμε θέματα και να σταματήσουμε να τα κρύβουμε κάτω από το χαλί. Δείτε τι συμβαίνει με όλες τις δυσεπίλυτες διεθνείς διενέξεις. Ο χρόνος λειτουργεί υπέρ εδραιωμένων καταστάσεων και στην περίπτωσή μας οι συσχετισμοί είναι αμείλικτοι, με ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα να αποκαλεί το γειτονικό κράτος «Μακεδονία», σκέτο. Πριν τα εκατόν σαράντα κράτη γίνουν διακόσια ας φροντίσουμε να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων.
Σας ευχαριστώ.



Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης και να αναλύουμε την επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας μας. Με την παραμονή σας στην ιστοσελίδα, αποδέχεστε τη χρήση cookies όπως αυτή περιγράφεται στην Πολιτική Cookies ΟΚ