ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

18/10/2016

Φ. Βάκη: Δύο κόσμοι διαφορετικής «αριστείας»

Φ. Βάκη: Δύο κόσμοι διαφορετικής «αριστείας»



«Η οξύτατη αντιπαράθεση γύρω από τον όρο “αριστεία” καταδεικνύει δύο διαφορετικά οράματα περί παιδείας», ανέφερε χαρακτηριστικά η κοινοβουλευτική εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Φωτεινή Βάκη, κατά τη συζήτηση και ψήφιση στην Ολομέλεια της Βουλής του σ/ν του υπουργείου Παιδείας  «Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας και άλλες διατάξεις».

«Για εμάς, αριστεία είναι η αντίσταση στον αγοραίο ευτελισμό της παιδείας, ένα σχολείο ποιότητας και ισότητας για όλους -ακόμα και για όσους πιστεύουν σε άλλον Θεό, έχουν άλλο χρώμα δέρματος και μιλούν άλλη γλώσσα- για όσα παιδιά έχασαν σπίτια και πατρίδα», υπογράμμισε η Φ. Βάκη.

«Αριστεία είναι να ανοίγουν τα σχολεία στην ώρα τους, χωρίς κενά και να πηγαίνει καθηγητής ακόμα και στο πιο απομακρυσμένο χωριό. Αριστεία, όμως, είναι και η αξιοπρέπεια του εκπαιδευτικού που δεν εκβιάζεται από τον σχολάρχη και δεν αισθάνεται αναλώσιμος και θυσιαστέος».

 Η «αριστεία» της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αντιθέτως, φαίνεται ότι εξαντλείται στο να εκπροσωπεί «όχι μόνο τους καναλάρχες -στους οποίους θα επιστρέψει και τα λεφτά από τις τηλεοπτικές άδειες, παίρνοντάς τα από την υγεία και την παιδεία όπου τα δώσαμε εμείς-, αλλά και τους σχολάρχες που καθημερινά κηλίδωναν και ευτέλιζαν την αξιοπρέπεια του εκπαιδευτικού. Άφεση αμαρτιών σε όσους ενέχονταν σε παρανομίες και παράτυπους τίτλους σπουδών, στους “πειρατές” που λειτουργούσαν εις βάρος των καλών ιδιωτικών σχολείων», όπως επισήμανε.  

Η κοινοβουλευτική εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ τόνισε πως η σημερινή κυβέρνηση «αιμοδότησε πανεπιστήμια με προγράμματα σπουδών υπό κατάρρευση, με χίλιες προσλήψεις μελών ΔΕΠ στα πανεπιστήμια, έδωσε εκατοντάδες υποτροφίες για πρώτη φορά μετά το 2013, μέσω του ΙΚΥ, ενίσχυσε υποψήφιους διδάκτορες και μεταδιδάκτορες μέσω ΕΣΠΑ», όταν η στρατηγική των προηγούμενων κυβερνήσεων ήταν «ο Αρμαγεδδών του σχεδίου ΑΘΗΝΑ. Τα ΑΕΙ πορεύονταν σιωπηρά στο σκοτάδι της δική σας “αριστείας”, αφού ρήμαζαν χωρίς φύλαξη, χωρίς διοικητικούς υπαλλήλους, χωρίς καθαριότητα, με πλήρη αδυναμία κάλυψης των λειτουργικών τους εξόδων. Είχε φροντίσει ο τότε υπουργός και νυν πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο κ. Μητσοτάκης, να τους απολύσει όλους, με πόνο ψυχής και χάνοντας τον ύπνο του».

«Η δική σας εθνική στρατηγική για την έρευνα ήταν ανύπαρκτη», συνέχισε η Φ. Βάκη στρεφόμενη προς την αξιωματική αντιπολίτευση. «Όλο το ΕΣΠΑ πήγαινε στα φαραωνικά έργα και στις μεγάλες υποδομές που έμεναν γιαπιά των εθνικών εργολάβων, φίλων σας, που αποβιομηχάνισαν μια χώρα και ξέπλεναν χρήμα σε φορολογικούς παραδείσους». Αναφέρθηκε ακόμη εκτεταμένα στα στοιχεία διαρροής νέων επιστημόνων στο εξωτερικό, ελλείψει και προστατευτικού πλαισίου για την έρευνα, για το οποίο αποτελεί σημαντικό βήμα το παρόν νομοσχέδιο.

Πλέον, «είναι η πρώτη φορά που η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων χρηματοδοτεί στην Ελλάδα την ερευνητική δραστηριότητα» και το θεσμικό και νομικό πλαίσιο λειτουργίας του Ελληνικού Ιδρύματος Έρευνας και Καινοτομίας (ΕΛΙΔΕΚ) «διέπεται από κανόνες απλούς και διαφανείς που διευκολύνουν και δεν παρακωλύουν, σύμφωνα με κάποιες αιτιάσεις που διατυπώθηκαν και διατυπώνονται, τη λειτουργία της υπάρχουσας Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας, η οποία εξειδικεύει και διαχειρίζεται πόρους του ΕΣΠΑ, που για την έρευνα και την καινοτομία ανέρχονται για το διάστημα 2014-2020 στο διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ».

Μεταξύ άλλων, η κ. Βάκη υπογράμμισε πως με το  υπό ψήφιση σχέδιο νόμου του υπουργείου Παιδείας «το ΕΛΙΔΕΚ υποστηρίζει τις ανθρωπιστικές και τις κοινωνικές επιστήμες που ήταν ηχηρά απούσες από τις υπάρχουσες δομές χρηματοδότησης, διότι η γνώση δεν αποτιμάται μόνο ως παραγωγική δύναμη ή με βάση το αντίκρισμά της στην αγορά. Είναι απόλυτο και όχι σχετικό αγαθό, είναι αυταξία. Μια κοινωνία χωρίς ανθρωπιστικές και κοινωνικές σπουδές είναι μια κοινωνία χωρίς αξίες, χωρίς μνήμη, χωρίς φαντασία, χωρίς κριτική».

Για το εάν αφήνονται «παραθυράκια» για τη διασπάθιση χρήματος –σύμφωνα με τις αιτιάσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης- η κοινοβουλευτική εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ αντέτεινε «να αναζητήσετε τη διασπάθιση δημοσίου χρήματος στους δικούς σας κόλπους, σε λίστες λιστών, σε Panama Papers και σε εξωχώριους παραδείσους, σε μίζες, σε Siemens, που έκαναν έναν λαό «junkie» να ζει με δόσεις και δανεικά».    

Η Φ. Βάκη πριν από την τοποθέτησή της στο σχέδιο νόμου του υπουργείου Παιδείας, αναρωτήθηκε για ποιο λόγο εγκαλούν τα κόμματα της αντιπολίτευσης την κυβέρνηση για την τροπολογία που κατατέθηκε σχετικά με τα τηλεοπτικά κανάλια την Παρασκευή. Όπως ανέφερε, η επίμαχη τροπολογία είχε σκοπό να ρυθμίσει «τις διαδικασίες για τα πρόστιμα σε κανάλια που ενδεχομένως να επιχειρήσουν να εκπέμπουν χωρίς άδεια, περιλάμβανε τον τερματισμό της λειτουργίας καναλιών χωρίς άδεια, προβλέποντας αυστηροποίηση των ποινών φυλάκισης ακόμη και για τους ίδιους τους καναλάρχες. Η τροπολογία ωστόσο αποσύρθηκε προκειμένου να επιχειρηθεί για νιοστή φορά η συγκρότηση του ΕΣΡ εξαντλώντας κάθε δυνατό περιθώριο συναίνεσης». Η κοινοβουλευτική εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, σημείωσε χαρακτηριστικά πως η αξιωματική αντιπολίτευση τορπίλισε τρεις φορές τη συγκρότηση του ΕΣΡ.  Συμπλήρωσε πως θα επιχειρηθεί εκ νέου η συγκρότηση του ΕΣΡ με πολιτική συναίνεση και «θα δούμε ποιοι τελικά θα αποφασίσουν να πράξουν με γνώμονα το δημόσιο αγαθό».  

 

 

Η ομιλία της Φ. Βάκη στην Ολομέλεια της Βουλής:

«Πριν εισέλθω στο αντικείμενο της σημερινής μας συζήτησης, οφείλω κάποιες απαντήσεις στους συναδέλφους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους των άλλων κομμάτων που πήραν τον λόγο χθες, απαντήσεις στη συνήθη παραφιλολογία και στις συνωμοσιολογικές θεωρίες που ακούστηκαν και που εμφανίζονται στο προσκήνιο κάθε φορά που η κυβέρνηση είναι κοντά στην επιτυχή ολοκλήρωση κάποιας διαπραγμάτευσης και ισχυροποιείται.

Άκουσα, λοιπόν, την αξιωματική αντιπολίτευση και άλλα κόμματα χθες να εγκαλούν την κυβέρνηση για μια τροπολογία η οποία κατατέθηκε την Παρασκευή το βράδυ, αλλά τελικά αποσύρθηκε.

Τι έλεγε, λοιπόν, αυτή η περίφημη τροπολογία; Ρύθμιζε τις διαδικασίες για τα πρόστιμα σε κανάλια που, ενδεχομένως, να επιχειρήσουν να εκπέμπουν χωρίς άδεια, περιλάμβανε τον τερματισμό της λειτουργίας καναλιών χωρίς άδεια, προβλέποντας αυστηροποίηση των ποινών φυλάκισης ακόμα και για τους ίδιους τους καναλάρχες για τυχόν παραβάσεις.

Η τροπολογία, ωστόσο, αποσύρθηκε. Ο λόγος; Προκειμένου να επιχειρηθεί για νιοστή φορά η συγκρότηση του ΕΣΡ, εξαντλώντας κάθε δυνατό περιθώριο συναίνεσης.

Θέλει θράσος, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι της αντιπολίτευσης, να επικαλείστε το ΕΣΡ, όταν τορπιλίσατε τη συγκρότησή του τρεις φορές. Θέλει, επίσης, θράσος, να αποκαλείτε τον διαγωνισμό «φιάσκο». Το «φιάσκο» ή η θεσμική εκτροπή -γιατί το ακούσαμε και αυτό- ήταν τα είκοσι επτά χρόνια πειρατείας ενός δημόσιου συνταγματικά θεμελιωμένου αγαθού, όπως αυτό της ενημέρωσης.

Ρητορικό το ερώτημα: Πρέπει ή δεν πρέπει να αδειοδοτείται η χρήση συχνοτήτων, όταν ακόμα και για ένα περίπτερο χρειάζεται άδεια λειτουργίας; Όμως, το μεγαλύτερο θράσος σας είναι η επίκληση του «μαύρου», όταν το «μαύρο» στην ΕΡΤ που άφησε δύο χιλιάδες οκτακόσιους ανθρώπους στον δρόμο φέρει τη δική σας υπογραφή.

Γιατί έκλεισε, άραγε, η ΕΡΤ; Μας το δηλώσατε ανερυθρίαστα: Για να σιωπήσουν τα φερέφωνα του ΣΥΡΙΖΑ που εργάζονταν εκεί, αλλά και για να παραχωρηθεί το φάσμα συχνοτήτων σε έναν μόνο ανάδοχο, που ήταν η DIGEA, δηλαδή η κοινοπραξία των καναλαρχών, έναντι 18 εκατομμυρίων ευρώ, με καταβολή διάρκειας δεκαπέντε ετών. Δηλαδή, είχαμε τη θλιβερή πρωτιά ο πάροχος συχνοτήτων και ο πελάτης να είναι το ίδιο πρόσωπο.

Θρηνείτε και ολοφύρεστε για τις θέσεις εργασίας. Ήταν βιώσιμες όλες αυτές οι επιχειρήσεις που επιβίωναν με θαλασσοδάνεια;

Και πού άραγε αποτυπωνόταν η βιωσιμότητά τους; Στις απολύσεις, στα «μπλοκάκια», στην καταστρατήγηση του ωραρίου εργασίας; Διότι τα ιλιγγιώδη ποσά δανεισμού και οι διαφημιστικές ενέσεις δεν έφταναν ποτέ στους εργαζόμενους. Και είχαμε μια φάμπρικα εκβιαστικών ατομικών συμβάσεων εργασίας με μειώσεις αποδοχών και με απολύσεις όσων αρνούνταν να συναινέσουν.

Ούτε φωνή για τους δύο χιλιάδες οκτακόσιους της ΕΡΤ, για τους οκτακόσιους της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ, για τους επτακόσιους του ALTER. Για θύλακες αδιαφάνειας μιλούσατε τότε. Και αυτοί που σήμερα είναι εξοργισμένοι τότε μιλούσαν για λουφαδόρους συνδικαλιστές. Ασπίδα τώρα οι απλήρωτοι εργαζόμενοι στον πόλεμο κατά των αδειών, αλλά το καλοκαίρι του 2013 οι ίδιοι οι καναλάρχες ζητούσαν να απαγορευτεί η απεργία συμπαράστασης στους εργαζόμενους της Δημόσιας Τηλεόρασης και ζητούσαν και την κεφαλή των απεργών επί πίνακι.

Εσείς, όμως, οι «σταυροφόροι της ελεύθερης αγοράς», θα έπρεπε να γνωρίζετε ότι ελεύθερη αγορά δεν σημαίνει ασύδοτη και παράνομη αγορά. Δεν σημαίνει ελεύθερη αγορά όπου μας συμφέρει, α λα καρτ! Ελεύθερη όπου μας συμφέρει, αλλά όχι ελεύθερη και όχι άμοιρη κραυγαλέων πολιτικών στηριγμάτων στους «ημετέρους». Τίνι τρόπω; Με πλουσιοπάροχα δάνεια έναντι αέρα κοπανιστού, ή όπως με περισσό θράσος, ανερυθρίαστα, ομολογήθηκε στην αρμόδια Εξεταστική Επιτροπή, δάνεια τα οποία εξασφαλίζονταν από πολιτικούς φίλους έναντι επικοινωνιακών ανταλλαγμάτων που κάθε άλλο παρά διασφάλιζαν τον πλουραλισμό της ενημέρωσης.

Εκτός και αν θεωρούμε δημοσιογραφία τη «δημοσιογραφία της περούκας» ή την ταύτιση της δημοσιογραφίας με την εργοδοσία, εκτός αν θεωρούμε δημοσιογραφία να εμφανίζεται υπόδικος καναλάρχης σε πρωινή εκπομπή για να κάνει διάγγελμα.

Εσείς οι υπέρμαχοι της ελεύθερης αγοράς, που βλέπετε ακόμα και τον μαθητή ως πελάτη, αξιώνετε να πληρώνει ο πολίτης για όλα τα δημόσια αγαθά, αλλά ο επιχειρηματίας όχι και να κερδοσκοπεί εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος.

Ιδού η Ρόδος, λοιπόν, στη Διάσκεψη των Προέδρων για τη συγκρότηση του ΕΣΡ με πολιτική βούληση συναίνεσης, να δούμε ποιοι τελικά θα αποφασίσουν να πράξουν με γνώμονα το δημόσιο αγαθό.

Τελειώνω με αυτό το θέμα. Προχωρώ στα θέματα της Παιδείας.

Στις συζητήσεις που διεξήχθησαν στη Βουλή για την Παιδεία από την προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο φαίνεται ότι οι μάχες στο πεδίο των ιδεών, μολονότι αναίμακτες, αποβαίνουν ενίοτε σκληρότερες από αυτές που διεξάγονται στα πεδία των μαχών.

Ένας όρος που κατέκλυσε από πέρυσι το λεξιλόγιό μας και έγινε και όρος οξύτατης αντιπαράθεσης, καταδεικνύοντας δυο διαφορετικά οράματα περί παιδείας, ήταν αυτός της «αριστείας» που κράδαινε σύσσωμη η αντιπολίτευση, εγκαλώντας την Κυβέρνηση για τα σχολεία της ήσσονος προσπάθειας και τον «Μπαλτά στην παιδεία».

Θα ήταν μια καλή ευκαιρία οι ολομέλειες για θέματα παιδείας να γίνουν η ευκαιρία ανανοηματοδότησης του όρου «αριστεία».

Για εμάς, λοιπόν, η αριστεία είναι η αντίσταση στον αγοραίο ευτελισμό της παιδείας, είναι ένα σχολείο ποιότητας και ισότητας για όλους -ακόμα και για όσους πιστεύουν σε άλλον Θεό, έχουν άλλο χρώμα δέρματος και μιλούν άλλη γλώσσα- για όσα παιδιά έχασαν σπίτια και πατρίδα, για τα οποία οι συνδαιτυμόνες σας ρατσιστές δήμαρχοι αξίωναν να μαθαίνουν γράμματα στους καταυλισμούς, για να μη μολύνουν τα δικά μας παιδιά και τα κολλήσουν ελονοσία.

Δεν σας είδα, συνάδελφοι, να ψηφίζετε την ένταξη των προσφυγόπουλων στα ελληνικά σχολεία. Έλληνες εισίν οι μετέχοντες της ελληνικής παιδείας.  

«Αριστεία» είναι να ανοίγουν τα σχολεία στην ώρα τους, χωρίς κενά και να πηγαίνει καθηγητής ακόμα και στο πιο απομακρυσμένο χωριό. «Αριστεία», όμως, είναι και η αξιοπρέπεια του εκπαιδευτικού που δεν εκβιάζεται από τον σχολάρχη και δεν αισθάνεται αναλώσιμος και θυσιαστέος.

Όμως, εσείς (της αξιωματικής αντιπολίτευσης) εκπροσωπείτε, όχι μόνο τους καναλάρχες -στους οποίους μας λέτε ότι θα επιστρέψετε και τα λεφτά από τις τηλεοπτικές άδειες, παίρνοντάς τα από την υγεία και την παιδεία όπου τα δώσαμε εμείς-, αλλά και τους σχολάρχες που καθημερινά κηλίδωναν και ευτέλιζαν την αξιοπρέπεια του εκπαιδευτικού. Άφεση αμαρτιών σε όσους ενέχονταν σε παρανομίες και παράτυπους τίτλους σπουδών, στους «πειρατές» που λειτουργούσαν εις βάρος των καλών ιδιωτικών σχολείων. Ο καθείς συντάσσεται με αυτούς που εκπροσωπεί, τι να κάνουμε.

Αυτή η κυβέρνηση αιμοδότησε πανεπιστήμια με προγράμματα σπουδών υπό κατάρρευση, με χίλιες προσλήψεις μελών ΔΕΠ στα πανεπιστήμια, έδωσε εκατοντάδες υποτροφίες για πρώτη φορά μετά το 2013, μέσω του ΙΚΥ, ενίσχυσε υποψήφιους διδάκτορες και μεταδιδάκτορες μέσω ΕΣΠΑ, όταν η δική σας στρατηγική για την επιστήμη και την έρευνα ήταν ο Αρμαγεδδών του σχεδίου «ΑΘΗΝΑ» και τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα πορεύονταν σιωπηρά στο σκοτάδι της δική σας αριστεία -κυριολεξία!-, αφού ρήμαζαν χωρίς φύλαξη, χωρίς διοικητικούς υπαλλήλους, χωρίς καθαριότητα, με πλήρη αδυναμία κάλυψης των λειτουργικών τους εξόδων. Είχε φροντίσει ο τότε υπουργός και νυν πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο κ. Μητσοτάκης, να τους απολύσει όλους, με πόνο ψυχής και χάνοντας τον ύπνο του.

Η δική σας εθνική στρατηγική για την έρευνα, που τώρα επαίρεστε, ήταν ανύπαρκτη. Όλο το ΕΣΠΑ πού πήγαινε; Πήγαινε στα φαραωνικά έργα και στις μεγάλες υποδομές που έμεναν γιαπιά των εθνικών εργολάβων, φίλων σας, που αποβιομηχάνισαν μια χώρα και ξέπλεναν χρήμα σε φορολογικούς παραδείσους.

Ας υπογραμμίσουμε, λοιπόν, ότι είναι η πρώτη φορά που η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων χρηματοδοτεί στην Ελλάδα την ερευνητική δραστηριότητα. Τα 240 εκατομμύρια ευρώ βάζουν τα θεμέλια μιας εθνικής στρατηγικής για την έρευνα, κατά τα πρότυπα του DFG της Γερμανίας ή του NSE της Αμερικής.

Το θεσμικό και νομικό πλαίσιο λειτουργίας του ΕΛΙΔΕΚ διέπεται από κανόνες απλούς, ευέλικτους και διαφανείς που διευκολύνουν και δεν παρακωλύουν, σύμφωνα με κάποιες αιτιάσεις που διατυπώθηκαν και διατυπώνονται, τη λειτουργία της υπάρχουσας Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας, η οποία εξειδικεύει και διαχειρίζεται πόρους του ΕΣΠΑ, που για την έρευνα και την καινοτομία ανέρχονται για το διάστημα 2014-2020 στο διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Είναι, όμως, σημαντικό να υπογραμμιστεί ότι το ΕΛΙΔΕΚ υποστηρίζει τις ανθρωπιστικές και τις κοινωνικές επιστήμες που ήταν ηχηρά απούσες από τις υπάρχουσες δομές χρηματοδότησης, διότι η γνώση δεν αποτιμάται μόνο ως παραγωγική δύναμη ή με βάση το αντίκρισμά της στην αγορά. Είναι απόλυτο και όχι σχετικό αγαθό, είναι αυταξία. Μια κοινωνία χωρίς ανθρωπιστικές και κοινωνικές σπουδές είναι μια κοινωνία χωρίς αξίες, χωρίς μνήμη, χωρίς φαντασία, χωρίς κριτική.

Οι σκληρές πολιτικές λιτότητας και η φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας έδωσαν τη χαριστική βολή σε μια ήδη υποτιμημένη, απαξιωμένη και υποχρηματοδοτούμενη έρευνα, για την οποία ουδέποτε μεριμνήσατε. Κατά τη διάρκεια της περασμένης πενταετίας κάθε ερευνητής ήρθε αντιμέτωπος με μια διττή εξορία. Οι πιο τολμηροί και προικισμένοι πήραν τον δρόμο της ξενιτιάς.

Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Εκτός από το ένα τέταρτο του εθνικού της πλούτου, η Ελλάδα έχασε στο διάστημα μεταξύ 2010-2013 εκατόν τριάντα πέντε χιλιάδες νέους επιστήμονες στην ακμή της παραγωγικής τους ηλικίας. Το 70% εξ αυτών διέθεταν μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς τίτλους, τουτέστιν υψηλότατη εξειδίκευση.

Αν η μετεμφυλιακή Ελλάδα γέννησε τον μετανάστη-ανειδίκευτο εργάτη ή αγρότη της ρημαγμένης ελληνικής υπαίθρου, η προηγούμενη πενταετία γέννησε τον ανθρωπότυπο ενός νέου μετανάστη, αυτόν του υπερεξειδικευμένου επιστήμονα-ερευνητή.

Μίλησα για διττή εξορία, διότι όσοι επέλεξαν να μείνουν εδώ και να φυλάττουν «Θερμοπύλες», αυτοακυρώθηκαν, μέσω της εργασιακής περιπλάνησης, μέσω του επιστημονικού ακρωτηριασμού τους από το άχθος της επιβίωσης και της ανασφάλειας της παρατεταμένης ανεργίας.

Ουδέποτε μπόρεσε να ανθίσει ερευνητής εξόριστος και αποκλεισμένος από ένα στέρεο και ασφαλές θεσμικό ακαδημαϊκό περιβάλλον. Η ερευνητική δραστηριότητα απαιτεί ένα θεσμικό κέλυφος και μια κοινότητα.

Οι πτωχοί πλην μεγαλοφυείς ερευνητές που δημιουργούν εις πείσμα των αντιξοοτήτων και της ειρκτής, της γυμνής επιβίωσης, είναι ένα γοητευτικό μοτίβο της λογοτεχνίας, που διαψεύδει όμως η πραγματικότητα.

Η έρευνα δεν συντελείται εν κενώ, αλλά μέσα σε θεσμούς μακράς πνοής, σε θύλακες συζήτησης και διάδρασης, σε επιστημονικά συνέδρια. Η έρευνα είναι ταυτόσημη με την ερευνητική πρακτική ή, για να το διατυπώσουμε διαφορετικά, έρευνα χωρίς κοινότητα είναι οξύμωρο.

Και τελειώνω με το εξής. Η εισηγήτρια της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη χθεσινή της τοποθέτηση υπαινίχθηκε κάποια –ας μου επιτραπεί η έκφραση- «παραθυράκια» που αφήνει το νομοθετικό πλαίσιο για διασπάθιση χρήματος.

Δεν θα σας υπενθυμίσω, αγαπητοί συνάδελφοι, ότι η πολιτική εμφορείται από αξίες και είναι ηθική χωρίς να ηθικολογεί. Θα σας πω μόνο να αναζητήσετε τη διασπάθιση δημοσίου χρήματος στους δικούς σας κόλπους, σε λίστες λιστών, σε Panama Papers και σε εξωχώριους παραδείσους, σε μίζες, σε Siemens, που έκαναν έναν λαό «junkie» να ζει με δόσεις και δανεικά. Σε εμάς μην προσπαθείτε να τα βρείτε.  

Και όσον αφορά τις διαρκείς επικρίσεις και τα υπονοούμενά σας για τις ακαδημαϊκές και ερευνητικές θέσεις και τα αξιώματα του Αναπληρωτή Υπουργού, δεν θα μιλήσω εξ ονόματος του Υπουργού, αλλά εξ ονόματος όλης της ακαδημαϊκής κοινότητας, μέλος της οποίας είμαι και εγώ.

Θα μιλήσω εξ ονόματος της ακαδημαϊκής κοινότητας που λοιδορούσατε και ευτελίζατε, που τα προηγούμενα χρόνια αποκαλούσατε τεμπέληδες και διεφθαρμένους, μιας κοινότητας που με μισθούς πείνας αγωνιζόταν νυχθημερόν να κρατήσει όρθιο και ζωντανό το δημόσιο πανεπιστήμιο υπηρετώντας με ζήλο το ακαδημαϊκό της λειτούργημα.

Ξέρετε, είμαστε ο μόνος κλάδος που υπόκειται σε τόσες πολλές αξιολογήσεις. Σε αξιολογήσεις με ανοικτή, δημόσια διαβούλευση και με βάση το παραγόμενο ακαδημαϊκό μας έργο. Διότι scripta manent, αγαπητοί συνάδελφοι, τα γραπτά μένουν.  

Και τούτους τους ερευνητικούς και ακαδημαϊκούς θεσμούς θέλουμε να ανατάξουμε. Αυτούς που θα πορεύονται με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον, τη διαφάνεια, την αξιοκρατία και την κοινωνική λογοδοσία, με γνώμονα το Σύνταγμα της Επιδαύρου. “Δοτήρ δε τούτων μόνη η αξιότης εκάστου”».