ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

07/07/2020

Ν. Φίλης: Το γυαλί αρχίζει να ραγίζει

Ν. Φίλης: Το γυαλί αρχίζει να ραγίζει



Συνέντευξη του βουλευτή Α΄ Αθήνας και τομεάρχη Παιδείας της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ στο ρωσικό πρακτορείο Σπούτνικ και τον Λάμπρο Ζαχαρή

Πιστεύετε ότι η κυβέρνηση έχει λάβει αποτελεσματικά μέτρα αναφορικά με τις οικονομικές συνέπειες της πανδημίας;

Κάθε άλλο, η κυβέρνηση εμφανίζεται να παρακολουθεί «παγωμένη» τις εξελίξεις και να αντιδρά στις ανάγκες καθυστερημένα και υποτονικά. Το αρχικό διάστημα της πανδημίας ο υπουργός προέβλεπε στασιμότητα στο ΑΕΠ και κατόπιν ύφεση μόλις 3% τη στιγμή που ήταν φανερό ότι λόγω της βαρύτητας του τουρισμού στην οικονομία, αυτή θα έφτανε σε διψήφιο αριθμό. Είναι λογικό όταν κάνεις τόσο κακές προβλέψεις να τρέχεις μετά πίσω από τα γεγονότα και να μη λαμβάνεις εγκαίρως τα κατάλληλα μέτρα.

Η έκταση της ύφεσης συνιστά πολύ αρνητική εξέλιξη, που παραπέμπει σε 2010 και αρχή των μνημονίων. Ύφεση -μικρότερη πάντως- θα γνωρίσουν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, λόγω του lockdown. Καμία όμως έχοντας περάσει τόσο πρόσφατα, το 2009-2014, μια καταρράκωση του ΑΕΠ της τάξης του 25%. Θυμίζω ότι το ΑΕΠ της Ελλάδας ήταν περίπου 240 δις ευρώ το 2008, συρρικνώθηκε στα 180 δις το 2014 και επέστρεψε σε μικρούς έστω, αλλά πάντως σταθερά θετικούς ρυθμούς μόλις το 2017-2018, επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Την περίοδο της διακυβέρνησής μας, και ιδίως τα τελευταία έτη, δημιουργήθηκε με θυσίες ένα «μαξιλάρι» σχεδόν 35 δις € για να υποστηριχθεί η έξοδος της χώρας από τη μνημονιακή μέγγενη χωρίς να υποβάλλεται η χώρα σε εκβιασμούς όταν βγαίνει στις αγορές για δανεισμό. Αυτή ήταν η κρίσιμη ανάγκη και προτεραιότητα την τελευταία διετία, κανείς φυσικά δεν είχε φανταστεί την επέλαση της πανδημίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καλέσει την κυβέρνηση να το αξιοποιήσει προς όφελος της οικονομίας, της κοινωνίας και ειδικά των πιο αδύναμων τάξεων, όσων τους τελευταίους μήνες υποχρεώθηκαν να κλείσουν τις επιχειρήσεις τους ή έχασαν τη δουλειά τους.

Είναι ακατανόητο -φτάνει τα όρια του παράλογου πείσματος- να έχεις τη δυνατότητα αλλά επειδή το ζητά η αντιπολίτευση που είχε φροντίσει για τη δημιουργία του (και αυτό είναι κάτι που γνωρίζει ο κόσμος), να μην το κάνεις. Έστω και για άλλο σκοπό από αυτόν που δημιουργήθηκε, είναι απαραίτητο σε μια δύσκολη συγκυρία να το αξιοποιήσεις απορροφώντας τους κραδασμούς και μειώνοντας τις συνέπειες της κρίσης. Θα το αναπληρώσεις σε ομαλότερες περιόδους. Αντίθετα, η κυβέρνηση αξιοποιεί ως «μαξιλάρι» τη απώλεια εισοδήματος των πιο αδύναμων τάξεων. Κάποιοι από τους πληττόμενους, ούτε καν όλοι, πήραν μια ελάχιστη ενίσχυση που δεν κάλυπτε ούτε τις στοιχειώδεις ανάγκες τους. Στους ελεύθερους επαγγελματίες, δεν κάλυπτε ούτε καν το ενοίκιο του υποχρεωτικά κλειστού τους γραφείου, καταστήματος ή εργαστηρίου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε την κοστολογημένη πρότασή του για να μείνει η κοινωνία όρθια, μια σειρά δράσεων που αναθεωρούνται ταχέως, όσο αλλάζουν τα δεδομένα. Η κυβέρνηση ΝΔ φαίνεται να συνεχίζει το αδιέξοδο οικονομικό μοντέλο που χρεοκόπησε τη χώρα το 2009. Η συνταγή της ήταν και τότε και τώρα φθηνή εργασία σε κλίμα απουσίας παραγωγικών επενδύσεων. Δεν θέλω ούτε να σκέφτομαι πού οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια αυτή η πολιτική -σε νέο ξέσπασμα της ανεργίας που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ρίξει από το 27% στο 18%, νέες αυξήσεις των ελλειμμάτων, νέα συρρίκνωση της παραγωγής και της οικονομίας και μάλλον νέα μνημόνια.


Τι πιστεύετε αναφορικά με την κυβερνητική πολιτική στα θέματα παιδείας καθότι διατελέσατε και υπουργός Παιδείας; Ποιες είναι οι νομοθετικές πρωτοβουλίες που σας δυσαρέστησαν;

Από την ημέρα αρ. 1, η νέα πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας είχε στόχο ένα μικρότερο δημόσιο σχολείο, φθηνό για το κράτος, ακριβό για την οικογένεια, τιμωρητικό για τους εκπαιδευτικούς και αντιπαιδαγωγικά ανταγωνιστικό για τους μαθητές.

Πρόκειται για την εμμονική υπηρέτηση μιας ιδεοληψίας. Η υπουργός Παιδείας, απηχώντας και τη σκέψη πολλών στελεχών στη συντηρητική παράταξη, θεωρεί ότι «η αγορά είναι η λύση» παντού, άρα και στην Παιδεία. Ιδιωτικά κολλέγια, ιδιωτικά σχολεία, ιδιωτικά κέντρα επαγγελματικής κατάρτισης, «όλα μπορούν να τα κάνουν καλύτερα οι ιδιώτες». «Ιδιωτική υγεία» ανέκραζαν με θαυμασμό και έσταζε μέλι το στόμα τους, μέχρι που το δημόσιο σύστημα υγείας σήκωσε μόνο του όλο το βάρος της πανδημίας. Ευτυχώς που το είχε στηρίξει η κυβέρνησή μας την προηγούμενη τετραετία, αφού πρώτα το είχε παραλάβει ημιθανές, χωρίς γιατρούς και νοσηλευτές. Κι έτσι κρατήθηκε όρθιο αυτούς τους κρίσιμους μήνες.

Η αντίληψή μας για την εκπαίδευση είναι στον αντίποδα από της ΝΔ. Ως κυβέρνηση την κάναμε πράξη, στο βαθμό που επέτρεπαν οι ασφυκτικές οικονομικές συνθήκες: Νέα προγράμματα σπουδών, στήριξη των σχολείων για να ανοίγουν στην ώρα τους με όλους τους εκπαιδευτικούς στη θέση τους (κάτι που μπορεί να ακούγεται παράξενο, αλλά όπως όλοι ξέρουν δεν ήταν αυτονόητο), στήριξη της ειδικής αγωγής, προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών μετά από μια δεκαετία, στήριξη της επαγγελματικής εκπαίδευσης, πανεπιστημιακά τμήματα με ελεύθερη είσοδο για πρώτη φορά στη νεότερη Ελλάδα και πολλά ακόμα.

Η κυβέρνηση ΝΔ πίστεψε ότι μπορεί να τα σαρώσει όλα αυτά, με μιας. Νομοθέτησε για παράδειγμα τη χωρίς αξιολόγηση εξίσωση υποβαθμισμένων ιδιωτικών κολεγίων με τα δημόσια πανεπιστήμια, κάτι που δεν γίνεται πουθενά στην Ευρώπη. Την κατάργηση των διετών προγραμμάτων επαγγελματικής εκπαίδευσης που είχαμε δημιουργήσει στα ΑΕΙ, ώστε οι νέοι να λαμβάνουν αναβαθμισμένη κατάρτιση χωρίς να υποχρεώνονται να πληρώνουν ιδιωτικά κέντρα, χαμηλότερου μάλιστα επιπέδου. Πάγωσε την ίδρυση νέων πανεπιστημιακών τμημάτων, αύξησε τις εξετάσεις στα γυμνάσια (δωράκι στα φροντιστήρια), αύξησε τον αριθμό των μαθητών στις τάξεις των δημοτικών σχολείων και των νηπιαγωγείων, έφτασε στην ακραία ενέργεια, πρωτοφανή στα χρονικά, της κατάργησης των καλλιτεχνικών μαθημάτων από τα λύκεια. Ο κατάλογος δεν έχει τέλος.

Σε όλα αυτά σταθήκαμε ακλόνητα και με συνέπεια απέναντι, μαζί με τους εκπαιδευτικούς. Κάναμε τεκμηριωμένη αντιπολίτευση με επιχειρήματα, στοιχεία και κεντρικό πολιτικό στόχο και άξονα την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου. Αυτό είναι το καθήκον ενός υπουργείου Παιδείας, όχι η στήριξη της ιδιωτικής εκπαίδευσης.

Η κοινωνία έχει αισθητήριο και κριτήριο. Σε μια πρόσφατη πανελλαδική δημοσκόπηση -που επιβεβαιώνεται και από άλλες μετρήσεις, διαρκώς- ο τομέας της Παιδείας για την κυβέρνηση είχε τις χειρότερες επιδόσεις, με μόλις 29% θετικές γνώμες και υπερ-διπλάσιες αρνητικές (66%). Σε αυτή την κατεύθυνση και με αυτές τις αρχές συνεχίζουμε τη δουλειά μας ως αξιωματική αντιπολίτευση, ενώ σχεδιάζουμε τις αλλαγές που θα εφαρμόσουμε μόλις ξαναγίνουμε κυβέρνηση.


Πέρα από τα παραπάνω, ποια είναι τα βασικά λάθη ή σωστά της κυβερνητικής πολιτικής μέσα στον ένα χρόνο διακυβέρνησης;

Η πολιτική της νέας Δεξιάς, αυτής που σύρεται πίσω από ακροδεξιές λογικές εντός της αλλά και πλησίον της, σε ένα περίγυρο που επιδιώκει να ικανοποιεί εξίσου, βρίσκεται στο εντελώς αντίθετο άκρο της δικής μας. Μας χωρίζει ένα ιδεολογικό και πολιτικό χάσμα, που έχει μάλιστα τις ρίζες του βαθιά στην ιστορία. Το επισημαίνω προκαταρκτικά αυτό για να διευκρινίσω γιατί είναι πολύ δύσκολο να μιλήσουμε με όρους «σωστό - λάθος» και εν τέλει να ξεχωρίσω θετικές πλευρές στο κυβερνητικό έργο. Όχι για λόγους εργολαβικής αντιπολίτευσης, δηλαδή, αλλά γιατί πράγματι οι νομοθετικές πρωτοβουλίες και το ύφος της κυβερνητικής εξουσίας πληγώνουν τη χώρα και απειλούν τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα.

Αυτές τις μέρες για παράδειγμα ψηφίζεται νόμος περιορισμού των διαδηλώσεων, ευθεία μετάφραση του χουντικού συντάγματος και -όπως είναι αναμενόμενο- είναι αντίθετος στις διατάξεις του σημερινού Συντάγματος της Ελληνικής Δημοκρατίας. Η απόλυτη ελευθερία των Ελλήνων να διαδηλώνουν οργανωμένα ή αυθόρμητα είναι βαθιά ριζωμένη στους ιστορικούς αγώνες τους κατά απολυταρχικών καθεστώτων όχι μόνο μετά το Β’ ΠΠ, αλλά ακόμα και στη διάρκεια της Κατοχής. Νόμος μάλιστα που είναι αδύνατο να εφαρμοστεί, συνεπώς θα επιδιωχθεί η επιλεκτική του εφαρμογή. Ή πιο πριν, ο νόμος που αφήνει το περιβάλλον, την πιο πολύτιμη ίσως από τις ζωτικές πηγές της Ελλάδας, φθηνή βορά στην εκμετάλλευση κάθε τυχάρπαστου επιχειρηματία. Ή η γνωστή προσπάθεια επιδότησης φιλικών ΜΜΕ με 20 εκ. € και στόχο τη δημιουργία ενός μονοκομματικού πολιτικού κλίματος στο δίκτυο και τις συχνότητες -πραγματικά οι αρνητικές πρωτοβουλίες και ρυθμίσεις δεν έχουν τέλος.

Αλλά σταδιακά το όραμα της κυβέρνησης, η οποία μέχρι πρόσφατα απολάμβανε μια μακρά περίοδο χάριτος λόγω των ιδιότυπων συνθηκών της πανδημίας, γίνεται πλέον φανερό. Στην ίδια δημοσκόπηση που ανέφερα και πιο πριν, οι 12 στους 16 τομείς του κυβερνητικού έργου «βαθμολογούνται» αρνητικά από τους πολίτες. Το γυαλί αρχίζει να ραγίζει. Πιστεύω ότι στις επόμενες εκλογές, που θα γίνουν υποχρεωτικά με το μόνο γνήσιο εκλογικό σύστημα, την απλή αναλογική, η κυβέρνηση θα χάσει την πλειοψηφία και ο ΣΥΡΙΖΑ θα κληθεί και πάλι, όπως το 2015, να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά.



Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης και να αναλύουμε την επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας μας. Με την παραμονή σας στην ιστοσελίδα, αποδέχεστε τη χρήση cookies όπως αυτή περιγράφεται στην Πολιτική Cookies ΟΚ